Candy-Candy

Η αγαπημένη ηρωίδα των παιδικών μας χρόνων!
 
ΦόρουμΠόρταλΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΕγγραφήΣύνδεση
Big Ben
Αυγουστός 2017
ΔευΤριΤετΠεμΠαρΣαβΚυρ
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031   
ΗμερολόγιοΗμερολόγιο
Πρόσφατα Θέματα
» Candy Candy Final Story - Translated in English
Χθες στις 4:25 pm από fay450

» Τα σχέδια του Βαγγέλη
Τετ Αυγ 16, 2017 10:58 am από Aldebaran

» Video με πρωταγωνιστή τον αγαπημένο μας Άλμπερτ
Κυρ Αυγ 06, 2017 1:59 am από fay450

» Ποιος είναι τελικά ο Anohito?
Δευ Ιουλ 31, 2017 4:37 pm από Uranya

» Χριστούγεννα στην Κάντυ
Τετ Ιουλ 19, 2017 5:25 pm από Aldebaran

» Στην αγκαλιά μου και απόψε σαν άστρο κοιμήσου!
Δευ Ιουλ 17, 2017 5:41 pm από Uranya

» Χαρούμενα γενέθλια...
Παρ Ιουλ 14, 2017 4:26 pm από Aldebaran

» Aν ο Αντονυ ζουσε !
Τρι Ιουλ 11, 2017 6:06 pm από Aldebaran

» Πολυπόθητη μετάφραση
Τρι Ιουλ 11, 2017 3:53 pm από Uranya

Παρόντες χρήστες
1 χρήστης είναι συνδεδεμένος αυτήν την στιγμή:: 0 μέλη, 0 μη ορατοί και 1 επισκέπτης

Κανένας

Περισσότεροι χρήστες υπό σύνδεση 30, στις Πεμ Νοε 18, 2010 4:29 pm
Να μεταφραστεί η νουβέλα
Image hosted by servimg.com
Συνταγές μαγειρικής

Image hosted by servimg.com

Μοιραστείτε | 
 

 Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
Μετάβαση στη σελίδα : 1, 2, 3, 4  Επόμενο
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Aldebaran
Στο Σείριο υπάρχουν παιδιά...
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 3505
Ηλικία : 46
Τόπος : Allou fun park...
Επάγγελμα : Λίγο απ΄όλα...
Αγαπημένος χαρακτήρας : Άλμπερτ
Registration date : 31/01/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...   Τετ Μαρ 31, 2010 2:39 pm

Κατά καιρούς έχω διαβάσει πως μεταξύ Κάντυ και Άλμπερτ υπήρχε μιάς μορφής συγγένεια η οποία σύμφωνα με τους κανόνες της ηθικής τους απαγόρευε ή τους απέτρεπε από το να ερωτευτούν μεταξύ τους.

Πιστεύετε πως η σχέση Κάντυ - Άλμπερτ ήταν τέτοια που μια ερωτική σχέση μεταξύ τους θα προκαλούσε αναταραχή στους κόλπους της κοινωνίας;;;
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
juliet

avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 1381
Ηλικία : 36
Registration date : 05/09/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...   Τετ Μαρ 31, 2010 4:12 pm

Επιτέλους νομίζω οτι μπήκες στο θέμα, φυσικά και ναι. Η κοινωνια στην Καντυ είναι πολύ συντηρητική για κάτι τέτοιο. Εφόσον και την παρουσίασε σαν θετή του κόρη (ναι νομίζω οτι ένα σοκ θα το πάθαιναν όλοι).
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
nina

avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 601
Ηλικία : 40
Τόπος : New York!!!!!
Αγαπημένος χαρακτήρας : Τέρυ!!!
Registration date : 17/12/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...   Τετ Μαρ 31, 2010 4:22 pm

Εγω παλι νομιζω οτι η ερωτηση θετει μονοδιαστατα το θεμα. Ο κοινωνικος αντικτυπος ειναι η επιφανεια. Η ουσια ειναι οι ηθικοι φραγμοι που θετουν οι ιδιοι οι πρωταγωνιστες μεσα απο τα λογια τους, τοσο ο Αλμπερτ αλλα κυριως η Καντυ που ειναι πιο ξεκαθαρη για αυτη τη σχεση. Δεν επεκτεινομαι περισσοτερο γιατι νομιζω οτι το εχω εξαντλησει το θεμα σε αλλο topic.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Aldebaran
Στο Σείριο υπάρχουν παιδιά...
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 3505
Ηλικία : 46
Τόπος : Allou fun park...
Επάγγελμα : Λίγο απ΄όλα...
Αγαπημένος χαρακτήρας : Άλμπερτ
Registration date : 31/01/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...   Τετ Μαρ 31, 2010 4:43 pm

Και σε ποιό σημείο ακρβώς ο Άλμπερτ το παίζει πατέρας όπως πχ ο κύριος Μπράιτον;;;
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
nina

avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 601
Ηλικία : 40
Τόπος : New York!!!!!
Αγαπημένος χαρακτήρας : Τέρυ!!!
Registration date : 17/12/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...   Τετ Μαρ 31, 2010 4:51 pm

Aldebaran έγραψε:
Και σε ποιό σημείο ακρβώς ο Άλμπερτ το παίζει πατέρας όπως πχ ο κύριος Μπράιτον;;;

Σαν πατερας μπορει να μην συμπεριφερεται γιατι δεν ειχε και τοση διαφορα ηλικιας! Σαν αδερφος ομως μπορω να το πω. Κι αν καποια στιγμη λογω αμνησιας μπορει να αισθανθηκε κατι διαφορετικο (αν λεω) ...... αργοτερα οταν βρηκε την μνημη του συνεχιζε να συμπεριφερεται σαν κηδεμονας και τιποτα περισσοτερο. Αυτος αναρωτιεται αν θα μπορει να ζει μαζι της οταν ξαναβρει την μνημη του.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
nansecrets

avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 3369
Ηλικία : 40
Registration date : 01/10/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...   Τετ Μαρ 31, 2010 6:25 pm

Εγώ πάλι νομίζω ότι το θέμα της συγγένειας τους και πολύ περισσότερο της περίπτωσης υιοθεσίας της Κάντυ από τον Άλμπερτ πρέπει να το δούμε και να το αντιμετωπίζουμε όπως είναι και όχι όπως θέλουμε να το δούμε. Το ότι νομικά είναι κηδεμόνας της αυτό είναι αδιαμφίσβητητο. Οπότε νομικά ισχύει η συγγένεια. Αλλά και ηθικά να το δούμε πάλι, η juliet έχει απόλυτο δίκιο ότι τα χρόνια στα οποία έζησαν οι ήρωες η κοινωνία ήταν υπό την σκέπη του απόλυτου συντηριτισμού και δεν θα το περνούσαν στο ντούκου μια σχέση ανάμεσα στον κηδεμόνα και την κηδεμονευομένη του ακόμα και στην περίπτωση που θα λυνόταν η υιοθεσία!!! Θα τους άλειφαν με πίσσα και πούπουλα και θα τους πέταγαν στο Γκράντ Κάνυον!!!!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Aldebaran
Στο Σείριο υπάρχουν παιδιά...
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 3505
Ηλικία : 46
Τόπος : Allou fun park...
Επάγγελμα : Λίγο απ΄όλα...
Αγαπημένος χαρακτήρας : Άλμπερτ
Registration date : 31/01/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...   Πεμ Απρ 01, 2010 2:19 pm

Η συγγένεια που ενδεχομένως να αποτρέπει την όποια ερωτική σχέση μεταξύ τους είναι εκείνη του πατέρα με την κόρη.
Ο Άλμπερτ υιοθέτησε την Κάντυ δεν την αδελφοθέτησε.

Περιμένω να μου αποδείξετε που και πως στηρίζετε την άποψή σας πως μεταξύ τους δεν μπορούσαν να αναπτυχθούν ερωτικά αισθήματα.

Ένα απλό νομικό χαρτί δεν ήταν ούτε τότε αλλά ούτε και τώρα επ'ουδενί λόγος ουσιαστικός. Είναι μόνο τυπικός. Μπορείτε να ανατρέξετε και στους νόμους (αμερικάνικους και ελληνικούς)
Αν υιοθετήσω στα 7 μου ένα παιδάκι από το Περού
μέσω του Action Aid και μεγαλώνοντας και οι δύο το ερωτευτώ, δεν υπάρχει κανένας νομικός περιορισμός να μου απαγορεύσει το γάμο.
Το ίδιο ισχύει και για τον υιοθετημένο γιο της Jolie. Αν μεγαλώνοντας ερωτευτεί την μικρή του αδερφή, αληθινό γόνο της Jolie και του Brand κανείς δεν μπορεί να τους απαγορέψει να παντρευτούν αν και όποτε το θελήσουν.
Μεταξύ τους Δ Ε Ν Υ Π Α Ρ Χ Ο Υ Ν Δ Ε Σ Μ Ο Ι Α Ι Μ Α Τ Ο Σ.

Όσο για την ηθική της Αμερικής του 20 αιώνα, δεν είδα πουθενά να σοκάρεται η υψηλή κοινωνία όταν στο παρολίγο πάρτι αρραβώνων του Νηλ με την Κάντυ, ο Άλμπερτ αποκάλυψε την ταυτότητά του και ποιά τον περιέθαλψε κατά το διάστημα της αμνησίας του. Τότε δλδ που ούτε εκείνος θυμόταν αν υπάρχει μεταξύ τους άλλη, πέραν της φιλικής, σχέση. Σχόλιο περί υιοθεσίας και τυχούσας ανάρμοστης συμπεριφοράς ή μη κοινωνικά αποδεκτής μηδέν. Αντιθέτως, εκθείαζαν το πόσο όμορφος ήταν και τι τροπή θα φέρει η παρουσία του στους κύκλους τους.

Η μόνη κοινωνία που είχε αντιδράσει στη συγκατοίκηση Κάντυ - Αλμπερτ ήταν εκείνη των κουτσομπόλων γειτόνισσων και του νοσοκομείου και αυτό επειδή νόμιζαν πως ο Άλμπερτ ήταν κοινός εγκληματίας και όχι αδερφός ή φίλος της Κάντυ όπως αρχικά τον είχε παρουσιάσει.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
nansecrets

avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 3369
Ηλικία : 40
Registration date : 01/10/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...   Πεμ Απρ 01, 2010 2:54 pm

Aldebaran έγραψε:
Η συγγένεια που ενδεχομένως να αποτρέπει την όποια ερωτική σχέση μεταξύ τους είναι εκείνη του πατέρα με την κόρη.
Ο Άλμπερτ υιοθέτησε την Κάντυ δεν την αδελφοθέτησε.

Περιμένω να μου αποδείξετε που και πως στηρίζετε την άποψή σας πως μεταξύ τους δεν μπορούσαν να αναπτυχθούν ερωτικά αισθήματα.

Ένα απλό νομικό χαρτί δεν ήταν ούτε τότε αλλά ούτε και τώρα επ'ουδενί λόγος ουσιαστικός. Είναι μόνο τυπικός. Μπορείτε να ανατρέξετε και στους νόμους (αμερικάνικους και ελληνικούς)
Αν υιοθετήσω στα 7 μου ένα παιδάκι από το Περού
μέσω του Action Aid και μεγαλώνοντας και οι δύο το ερωτευτώ, δεν υπάρχει κανένας νομικός περιορισμός να μου απαγορεύσει το γάμο.
Το ίδιο ισχύει και για τον υιοθετημένο γιο της Jolie. Αν μεγαλώνοντας ερωτευτεί την μικρή του αδερφή, αληθινό γόνο της Jolie και του Brand κανείς δεν μπορεί να τους απαγορέψει να παντρευτούν αν και όποτε το θελήσουν.
Μεταξύ τους Δ Ε Ν Υ Π Α Ρ Χ Ο Υ Ν Δ Ε Σ Μ Ο Ι Α Ι Μ Α Τ Ο Σ.

Όσο για την ηθική της Αμερικής του 20 αιώνα, δεν είδα πουθενά να σοκάρεται η υψηλή κοινωνία όταν στο παρολίγο πάρτι αρραβώνων του Νηλ με την Κάντυ, ο Άλμπερτ αποκάλυψε την ταυτότητά του και ποιά τον περιέθαλψε κατά το διάστημα της αμνησίας του. Τότε δλδ που ούτε εκείνος θυμόταν αν υπάρχει μεταξύ τους άλλη, πέραν της φιλικής, σχέση. Σχόλιο περί υιοθεσίας και τυχούσας ανάρμοστης συμπεριφοράς ή μη κοινωνικά αποδεκτής μηδέν. Αντιθέτως, εκθείαζαν το πόσο όμορφος ήταν και τι τροπή θα φέρει η παρουσία του στους κύκλους τους.

Η μόνη κοινωνία που είχε αντιδράσει στη συγκατοίκηση Κάντυ - Αλμπερτ ήταν εκείνη των κουτσομπόλων γειτόνισσων και του νοσοκομείου και αυτό επειδή νόμιζαν πως ο Άλμπερτ ήταν κοινός εγκληματίας και όχι αδερφός ή φίλος της Κάντυ όπως αρχικά τον είχε παρουσιάσει.

Δηλαδή όπου δεν υφίσταται δεσμός αίματος είμαστε ελεύθεροι για να ερωτευτούμε και να κάνουμε δεσμό; Όπουδήποτε; Με οποιονδήποτε; Δηλαδή είναι απόλυτα σωστό να κανω δεσμό με τον άντρα της αδελφής μου και όλα μια χαρά; Μαζί του δεν έχω δεσμό αίματος!! Άρα μπορώ!! Δεν πειράζει που θα είναι γαμπρός μου πιο πριν; Το ηθικό κομμάτι δεν σου λέει απολύτως τίποτα; Το κατατάσεις στις κουτσομπόλες μόνο; Aldebaran δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Και ο κύκλος του δεν σχολίασε τίποτα περισσότερο από την ομορφιά του Άλμπερτ γιατί είναι χωρίς ηθική!! Οι πλούσιοι είχαν και αυτό το προνόμιο ξέρεις!!! (¨Οχι όλοι απαραίτητα αλλά αρκετοί από αυτούς...)
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Aldebaran
Στο Σείριο υπάρχουν παιδιά...
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 3505
Ηλικία : 46
Τόπος : Allou fun park...
Επάγγελμα : Λίγο απ΄όλα...
Αγαπημένος χαρακτήρας : Άλμπερτ
Registration date : 31/01/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...   Πεμ Απρ 01, 2010 3:09 pm

nansecrets έγραψε:

Δηλαδή όπου δεν υφίσταται δεσμός αίματος είμαστε ελεύθεροι για να ερωτευτούμε και να κάνουμε δεσμό; Όπουδήποτε; Με οποιονδήποτε; Δηλαδή είναι απόλυτα σωστό να κανω δεσμό με τον άντρα της αδελφής μου και όλα μια χαρά; Μαζί του δεν έχω δεσμό αίματος!! Άρα μπορώ!! Δεν πειράζει που θα είναι γαμπρός μου πιο πριν; Το ηθικό κομμάτι δεν σου λέει απολύτως τίποτα; Το κατατάσεις στις κουτσομπόλες μόνο; Aldebaran δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Και ο κύκλος του δεν σχολίασε τίποτα περισσότερο από την ομορφιά του Άλμπερτ γιατί είναι χωρίς ηθική!! Οι πλούσιοι είχαν και αυτό το προνόμιο ξέρεις!!! (¨Οχι όλοι απαραίτητα αλλά αρκετοί από αυτούς...)

Νάνσυ, εδώ συζητάμε κατά πόσο είναι ανήθικο να τα φτιάξει ένας νεαρός άντρας με τη νεαρή κοπέλα για την οποία κάποτε έκανε τη θεάρεστη επιλογή να της δώσει το όνομά του. Δεν είπα να κλέψει ο Άλμπερτ την Κάντυ από τον Τέρρυ (ίσα ίσα που αν ήταν ανήθικος, προφασιζόμενος αμνησία θα μπορούσε να το κάνει) αλλά να τα φτιάξουν όπως όλοι οι ελεύθεροι ερωτευμένοι άνθρωποι.
Στη φάση που αναφέρομαι εγώ πως τους προέκυψε έρωτας (μετά την παγίδα Νηλ για την Κάντυ αλλά κατά τη διάρκεια της συγκατοίκησης για τον Άλμπερτ) κανένας από τους δύο δεν ανήκει αλλού (ερωτικά εννοώ) .
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
nansecrets

avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 3369
Ηλικία : 40
Registration date : 01/10/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...   Πεμ Απρ 01, 2010 3:28 pm

Ναι εκ πρώτης άποψης είναι ελεύθεροι να ερωτευτούν αφού δεν ανήκουν ερωτικά αλλου, (ο Άλμπερτ )με την έννοια της σχέσης πάντα γιατί η Κάντυ μέσα της δεν έχει σβήσει τον Τέρρυ και για να είμαστε ειλικρινείς όταν κάτι που το θες πολύ δεν καταφέρνεις να το ζήσεις και σου τελειώνει τόσο τραγικά όπως της Κάντυ με τον Τέρρυ, πάντα μέσα σου αυτό θα κουβαλάς και θα κάνεις και συγκρίσεις με ότι καινούριο ξαναζήσεις! Και πάντα όλα θα μοιάζουν λιγότερα γιατί δεν έχεις σαφή εικόνα για εκείνο που έχασες!!!
Εκ δεύτερης άποψης δεν είναι και ότι πιο ηθικό(γνώμη μου!!!) να σμίξουν ερωτικά δυο άνθρωποι εκ των οποίων ο ένας υιοθέτησε τον άλλον πιο πριν. Η θεάρεστη αυτή πράξη της υιοθεσίας από τον Άλμπερτ για την Κάντυ (που μπράβο του που έδωσε το όνομά του σε ένα ορφανό κορίτσι που μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο και της έδωσε και την ευκαιρία να έχει ένα καλύτερο μέλλον σε σπουδές και γενικότερα-άσχετα αν η Κάντυ όλα αυτά ούτε που την ένοιαξαν ποτέ)- αρχίζει να γίνεται ιδιοτελής στα δικά μου μάτια. Με το να προκύπτουν από την πλευρά του ερωτικά συναισθήματα δεν είναι και πολύ τίμιο. Μου κάνει σαν να ζητάει αντάλλαγμα τον έρωτά της για την υιοθεσία που΄της έκανε και τα "κάλά" που της πρόσφερε. Το ίδιο θα έλεγα και αν ήταν ο Τέρρυ στη θέση του Άλμπερτ. Έτσι το βλέπω εγώ....
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
nansecrets

avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 3369
Ηλικία : 40
Registration date : 01/10/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...   Πεμ Απρ 01, 2010 3:38 pm

Και να συμπληρώσω το εξής: Για τον Άντονυ δεν έχω τις ίδιες ενστάσεις γιατί δεν την υιοθέτησε ο ίδιος αλλά ο θείος του. Δεν ήταν ο κηδεμόνας της!!! Εδώ μπορώ να το δω αλλιώς. Στην περίπτωση του Άλμπερτ όμως και του κάθε κηδεμόνα η άποψη μου είναι αυτή που προανέφερα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Aldebaran
Στο Σείριο υπάρχουν παιδιά...
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 3505
Ηλικία : 46
Τόπος : Allou fun park...
Επάγγελμα : Λίγο απ΄όλα...
Αγαπημένος χαρακτήρας : Άλμπερτ
Registration date : 31/01/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...   Πεμ Απρ 01, 2010 3:57 pm

nansecrets έγραψε:
Ναι εκ πρώτης άποψης είναι ελεύθεροι να ερωτευτούν αφού δεν ανήκουν ερωτικά αλλου, (ο Άλμπερτ )με την έννοια της σχέσης πάντα γιατί η Κάντυ μέσα της δεν έχει σβήσει τον Τέρρυ και για να είμαστε ειλικρινείς όταν κάτι που το θες πολύ δεν καταφέρνεις να το ζήσεις και σου τελειώνει τόσο τραγικά όπως της Κάντυ με τον Τέρρυ, πάντα μέσα σου αυτό θα κουβαλάς και θα κάνεις και συγκρίσεις με ότι καινούριο ξαναζήσεις! Και πάντα όλα θα μοιάζουν λιγότερα γιατί δεν έχεις σαφή εικόνα για εκείνο που έχασες!!!
Εκ δεύτερης άποψης δεν είναι και ότι πιο ηθικό(γνώμη μου!!!) να σμίξουν ερωτικά δυο άνθρωποι εκ των οποίων ο ένας υιοθέτησε τον άλλον πιο πριν. Η θεάρεστη αυτή πράξη της υιοθεσίας από τον Άλμπερτ για την Κάντυ (που μπράβο του που έδωσε το όνομά του σε ένα ορφανό κορίτσι που μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο και της έδωσε και την ευκαιρία να έχει ένα καλύτερο μέλλον σε σπουδές και γενικότερα-άσχετα αν η Κάντυ όλα αυτά ούτε που την ένοιαξαν ποτέ)- αρχίζει να γίνεται ιδιοτελής στα δικά μου μάτια. Με το να προκύπτουν από την πλευρά του ερωτικά συναισθήματα δεν είναι και πολύ τίμιο. Μου κάνει σαν να ζητάει αντάλλαγμα τον έρωτά της για την υιοθεσία που΄της έκανε και τα "κάλά" που της πρόσφερε. Το ίδιο θα έλεγα και αν ήταν ο Τέρρυ στη θέση του Άλμπερτ. Έτσι το βλέπω εγώ....

Νάνσυ μου, αν ο γερο μπαμπαλής που με είχε υιοθετήσει με έβλεπε ερωτικά και μου ζητούσε έρωτες και εγώ έτσι θα το εκλάμβανα. Σαν ιδιοτέλεια και φθηνή - πρόστυχη ανταλλαγή.
Όμως εδώ, δε μιλάμε για την περίπτωση του κου Μπράιτον και της Άννυς ούτε του Γούντυ Άλλεν και της υιοθετημένης πιτσιρίκας του.
Μιλάμε για δύο νέους ανθρώπους υπερβολικά νέος ο ένας για να είναι γονιός του άλλου αλλά στην κατάλληλη ηλικία για να την ερωτευτεί.
7 χρόνια διαφορά δεν οριοθετούν ούτε χάσμα γενεάς.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
nansecrets

avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 3369
Ηλικία : 40
Registration date : 01/10/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...   Πεμ Απρ 01, 2010 4:26 pm

Δεν έχω θέμα με την διαφορά ηλικίας ανάμεσά τους. Ίσα ίσα!!! Που για μένα είναι μια χαρά. Το θέμα μου είναι πως όταν κάνω μια τέτοια πράξη (υιοθεσία) σε ένα άλλο άτομο αυτό το άτομο πλέον το αντιμετωπίζω σαν μέλος της οικογένειας! Τα "παιδιά της καρδιάς" όπως λένε τα υιοθετημένα παιδιά, πολλές φορές είναι πιο δεμένα με τους θετούς γονείς (ανεξαρτήτως ηλικίας) και σε αυτή την τρυφερή και στοργική σχέση για μένα είναι λάθος να μπλεχτεί ο έρωτας. Σαν ηλικίες φυσικά και είναι νεότατοι και οι δύο. Δεν διαφωνώ σε αυτό.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
juliet

avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 1381
Ηλικία : 36
Registration date : 05/09/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...   Σαβ Απρ 03, 2010 1:42 pm

Aldebaran έγραψε:
nansecrets έγραψε:
Ναι εκ πρώτης άποψης είναι ελεύθεροι να ερωτευτούν αφού δεν ανήκουν ερωτικά αλλου, (ο Άλμπερτ )με την έννοια της σχέσης πάντα γιατί η Κάντυ μέσα της δεν έχει σβήσει τον Τέρρυ και για να είμαστε ειλικρινείς όταν κάτι που το θες πολύ δεν καταφέρνεις να το ζήσεις και σου τελειώνει τόσο τραγικά όπως της Κάντυ με τον Τέρρυ, πάντα μέσα σου αυτό θα κουβαλάς και θα κάνεις και συγκρίσεις με ότι καινούριο ξαναζήσεις! Και πάντα όλα θα μοιάζουν λιγότερα γιατί δεν έχεις σαφή εικόνα για εκείνο που έχασες!!!
Εκ δεύτερης άποψης δεν είναι και ότι πιο ηθικό(γνώμη μου!!!) να σμίξουν ερωτικά δυο άνθρωποι εκ των οποίων ο ένας υιοθέτησε τον άλλον πιο πριν. Η θεάρεστη αυτή πράξη της υιοθεσίας από τον Άλμπερτ για την Κάντυ (που μπράβο του που έδωσε το όνομά του σε ένα ορφανό κορίτσι που μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο και της έδωσε και την ευκαιρία να έχει ένα καλύτερο μέλλον σε σπουδές και γενικότερα-άσχετα αν η Κάντυ όλα αυτά ούτε που την ένοιαξαν ποτέ)- αρχίζει να γίνεται ιδιοτελής στα δικά μου μάτια. Με το να προκύπτουν από την πλευρά του ερωτικά συναισθήματα δεν είναι και πολύ τίμιο. Μου κάνει σαν να ζητάει αντάλλαγμα τον έρωτά της για την υιοθεσία που΄της έκανε και τα "κάλά" που της πρόσφερε. Το ίδιο θα έλεγα και αν ήταν ο Τέρρυ στη θέση του Άλμπερτ. Έτσι το βλέπω εγώ....

Νάνσυ μου, αν ο γερο μπαμπαλής που με είχε υιοθετήσει με έβλεπε ερωτικά και μου ζητούσε έρωτες και εγώ έτσι θα το εκλάμβανα. Σαν ιδιοτέλεια και φθηνή - πρόστυχη ανταλλαγή.
Όμως εδώ, δε μιλάμε για την περίπτωση του κου Μπράιτον και της Άννυς ούτε του Γούντυ Άλλεν και της υιοθετημένης πιτσιρίκας του.
Μιλάμε για δύο νέους ανθρώπους υπερβολικά νέος ο ένας για να είναι γονιός του άλλου αλλά στην κατάλληλη ηλικία για να την ερωτευτεί.
7 χρόνια διαφορά δεν οριοθετούν ούτε χάσμα γενεάς.

E και εσύ με τις ερωτήσεις που κάνεις...ξέρεις που τις κάνεις, αλλά δεν βλέπω και τους άλλους Άλμπερτ-φανς να συμμετέχουν και με ανησυχεί αυτό, μόνη σου να δέχεσαι τα πυρά και την κατακραυγή του κόσμου lol!

Επί του θέματος
Νέοι-ξενέοι, ωραίοι, άσχημοι, η φυσική εμφάνιση δεν παίζει κανένα ρόλο σε μία πράξη υιοθεσίας και ούτε και πρέπει.
Αυτό που θέλω να πω οτι η υιοθεσία σαν πράξη, το νομικό πλαίσιο που τη καθιστά νόμιμη και όλη η ηθική που έγγυται επί του θέματος, δεν μπορούν να αλλοιώνονται κατά περίπτωση
πχ. αν ο κηδεμόνας είναι ωραίος και νέος είναι okay άρα δεν του πετάμε ντομάτες ενώ αν είναι Woody Allen τον τρέχουμε στα δικαστήρια. Αυτά όσον αφορά το νόμο και την κοινωνία, ειδικά την κοινωνία του 1910.
Και τι εννοείς δεν σοκάρονται και δεν τους πειράζει; γιατί είπε σε κανέναν στο πάρτι οτι από κόρη θα την κάνει γυναίκα του;
Το να περάσει στο ντούκου η Μιζούκι την υιοθεσία έρχεται σε ρήξη με όλο το υπόλοιπο έργο της όπου μεγάλο μέρος του βασίζεται στην κοινωνική προκατάληψη και αυτό δημιουργεί βάσανα στη ζωή της ηρωίδας:
1. Το ορφανό κορίτσι που όλοι περιφρονούν.
2. Το κορίτσι των στάβλων
3. Το μπάσταρδο που δεν μπορεί να λέει οτι η μητέρα του είναι ηθοποιός γιατί ο πατέρας του ανήκει στην υψηλή κοινωνία
4. " Η Κάντυ είναι στο σπίτι του Τέρυ;" "Σιγά τι περιμένεις από ένα κορίτσι των στάβλων;"
5. Η Άννυ που ντρέπεται για την καταγωγή της (λόγω πάλι κοινωνικών προκαταλήψεων).
6. Το φιλί που σοκάρει αρχικά εκλαμβάνεται ως "Δεν είσαι κύριος".
7. Η απόλυση της Κάντυ γιατί μένει με έναν άντρα ( ο μόνος που δεν είχε πρόβλημα ήταν ο Τέρυ)
8. Η ηθίκή και κοινωνική υποχρέωση του Τέρυ να αποκαταστήσει τη Σουζάνα όπου εσείς οι ίδιοι τον καταδικάζεται στην αιώνια πυρά επειδή αυτό εμπίπτει στους ηθικούς θεσμούς της Μιζούκι (λόγω κουλτούρας). Γενικά το λέω, εσείς, γιατί το ξέρεις οτι έχω λάβει πολλές απαντήσεις παρομοίου τύπου, ας μην ανοίξουμε πάλι αυτό το μέτωπο.
Με όλα αυτά θέλω να πω οτι η Μιζούκι η ίδια "φυλακίζει" την ηρωίδα της σε αυτή την κοινωνία. Εαν η Μιζούκι έθετε την ηρωίδα της σε μία απελευθερωμένη κοινωνία, αλλά τότε τίποτα από όλα αυτά δεν θα γινόταν, χαχα, αυτό θα ήταν μία άλλη Κάντυ, μία άλλη συζήτηση.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
nuitetoile21

avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 1614
Ηλικία : 34
Registration date : 29/12/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...   Σαβ Απρ 03, 2010 5:06 pm

juliet έγραψε:
Aldebaran έγραψε:
nansecrets έγραψε:
Ναι εκ πρώτης άποψης είναι ελεύθεροι να ερωτευτούν αφού δεν ανήκουν ερωτικά αλλου, (ο Άλμπερτ )με την έννοια της σχέσης πάντα γιατί η Κάντυ μέσα της δεν έχει σβήσει τον Τέρρυ και για να είμαστε ειλικρινείς όταν κάτι που το θες πολύ δεν καταφέρνεις να το ζήσεις και σου τελειώνει τόσο τραγικά όπως της Κάντυ με τον Τέρρυ, πάντα μέσα σου αυτό θα κουβαλάς και θα κάνεις και συγκρίσεις με ότι καινούριο ξαναζήσεις! Και πάντα όλα θα μοιάζουν λιγότερα γιατί δεν έχεις σαφή εικόνα για εκείνο που έχασες!!!
Εκ δεύτερης άποψης δεν είναι και ότι πιο ηθικό(γνώμη μου!!!) να σμίξουν ερωτικά δυο άνθρωποι εκ των οποίων ο ένας υιοθέτησε τον άλλον πιο πριν. Η θεάρεστη αυτή πράξη της υιοθεσίας από τον Άλμπερτ για την Κάντυ (που μπράβο του που έδωσε το όνομά του σε ένα ορφανό κορίτσι που μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο και της έδωσε και την ευκαιρία να έχει ένα καλύτερο μέλλον σε σπουδές και γενικότερα-άσχετα αν η Κάντυ όλα αυτά ούτε που την ένοιαξαν ποτέ)- αρχίζει να γίνεται ιδιοτελής στα δικά μου μάτια. Με το να προκύπτουν από την πλευρά του ερωτικά συναισθήματα δεν είναι και πολύ τίμιο. Μου κάνει σαν να ζητάει αντάλλαγμα τον έρωτά της για την υιοθεσία που΄της έκανε και τα "κάλά" που της πρόσφερε. Το ίδιο θα έλεγα και αν ήταν ο Τέρρυ στη θέση του Άλμπερτ. Έτσι το βλέπω εγώ....

Νάνσυ μου, αν ο γερο μπαμπαλής που με είχε υιοθετήσει με έβλεπε ερωτικά και μου ζητούσε έρωτες και εγώ έτσι θα το εκλάμβανα. Σαν ιδιοτέλεια και φθηνή - πρόστυχη ανταλλαγή.
Όμως εδώ, δε μιλάμε για την περίπτωση του κου Μπράιτον και της Άννυς ούτε του Γούντυ Άλλεν και της υιοθετημένης πιτσιρίκας του.
Μιλάμε για δύο νέους ανθρώπους υπερβολικά νέος ο ένας για να είναι γονιός του άλλου αλλά στην κατάλληλη ηλικία για να την ερωτευτεί.
7 χρόνια διαφορά δεν οριοθετούν ούτε χάσμα γενεάς.

E και εσύ με τις ερωτήσεις που κάνεις...ξέρεις που τις κάνεις, αλλά δεν βλέπω και τους άλλους Άλμπερτ-φανς να συμμετέχουν και με ανησυχεί αυτό, μόνη σου να δέχεσαι τα πυρά και την κατακραυγή του κόσμου lol!

Επί του θέματος
Νέοι-ξενέοι, ωραίοι, άσχημοι, η φυσική εμφάνιση δεν παίζει κανένα ρόλο σε μία πράξη υιοθεσίας και ούτε και πρέπει.
Αυτό που θέλω να πω οτι η υιοθεσία σαν πράξη, το νομικό πλαίσιο που τη καθιστά νόμιμη και όλη η ηθική που έγγυται επί του θέματος, δεν μπορούν να αλλοιώνονται κατά περίπτωση
πχ. αν ο κηδεμόνας είναι ωραίος και νέος είναι okay άρα δεν του πετάμε ντομάτες ενώ αν είναι Woody Allen τον τρέχουμε στα δικαστήρια. Αυτά όσον αφορά το νόμο και την κοινωνία, ειδικά την κοινωνία του 1910.
Και τι εννοείς δεν σοκάρονται και δεν τους πειράζει; γιατί είπε σε κανέναν στο πάρτι οτι από κόρη θα την κάνει γυναίκα του;
Το να περάσει στο ντούκου η Μιζούκι την υιοθεσία έρχεται σε ρήξη με όλο το υπόλοιπο έργο της όπου μεγάλο μέρος του βασίζεται στην κοινωνική προκατάληψη και αυτό δημιουργεί βάσανα στη ζωή της ηρωίδας:
1. Το ορφανό κορίτσι που όλοι περιφρονούν.
2. Το κορίτσι των στάβλων
3. Το μπάσταρδο που δεν μπορεί να λέει οτι η μητέρα του είναι ηθοποιός γιατί ο πατέρας του ανήκει στην υψηλή κοινωνία
4. " Η Κάντυ είναι στο σπίτι του Τέρυ;" "Σιγά τι περιμένεις από ένα κορίτσι των στάβλων;"
5. Η Άννυ που ντρέπεται για την καταγωγή της (λόγω πάλι κοινωνικών προκαταλήψεων).
6. Το φιλί που σοκάρει αρχικά εκλαμβάνεται ως "Δεν είσαι κύριος".
7. Η απόλυση της Κάντυ γιατί μένει με έναν άντρα ( ο μόνος που δεν είχε πρόβλημα ήταν ο Τέρυ)
8. Η ηθίκή και κοινωνική υποχρέωση του Τέρυ να αποκαταστήσει τη Σουζάνα όπου εσείς οι ίδιοι τον καταδικάζεται στην αιώνια πυρά επειδή αυτό εμπίπτει στους ηθικούς θεσμούς της Μιζούκι (λόγω κουλτούρας). Γενικά το λέω, εσείς, γιατί το ξέρεις οτι έχω λάβει πολλές απαντήσεις παρομοίου τύπου, ας μην ανοίξουμε πάλι αυτό το μέτωπο.
Με όλα αυτά θέλω να πω οτι η Μιζούκι η ίδια "φυλακίζει" την ηρωίδα της σε αυτή την κοινωνία. Εαν η Μιζούκι έθετε την ηρωίδα της σε μία απελευθερωμένη κοινωνία, αλλά τότε τίποτα από όλα αυτά δεν θα γινόταν, χαχα, αυτό θα ήταν μία άλλη Κάντυ, μία άλλη συζήτηση.


θα συμφωνησω και εγω με την juliet. δεν γινεται η Μιζουκι να εχει δημιουργησει μια τοσο συντηριτικη κοινωνια και να περιμενει η υιοθεσια να περασει ετσι απλα. ειναι σαν να βαζει η ιδια εμποδια σε αυτη την σχεση. θα μπορουσε να ειχε φτιαξει οντως ενα μεγαλο θειο και να τον παρουσιαζε σαν πατερα του αλμπερτ ας πουμε, και οτι με την βοηθεια του αλμπερτ εγιναν ολα αυτα. βεβαια τοτε θα ηταν αδερφια, αλλα δεν νομιζω σε αυτην την περιπτωση να υπηρχαν κοληματα. θα ηταν οπως με τον αντονυ.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
domniki

avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 1103
Ηλικία : 42
Τόπος : Αθήνα
Αγαπημένος χαρακτήρας : Κάντυ
Registration date : 14/10/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...   Δευ Απρ 12, 2010 8:09 am

Λοιπον, εμαθα απο εγκυρη πηγη οτι σε ενα απο τα γραμματα που περιλαμβανονται στη νουβελα και η Καντυ στελνει στον Αλμπερτ, η Καντυ περιγραφει την σχεση τους σαν αδερφικη οσο ζουσανε μαζι τοτε που αυτος ειχε αμνησια. Μετα οταν αποκαλυφθηκε η ταυτοτητα του, η Καντυ περιγραφει την σχεση τους σαν σχεση πατερα-κορης.

Αυτο νομιζω οτι ξεκαθαριζει εντελως τα πραγματα σχετικα με τις προθεσεις και τα αισθηματα της Καντυ.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Aldebaran
Στο Σείριο υπάρχουν παιδιά...
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 3505
Ηλικία : 46
Τόπος : Allou fun park...
Επάγγελμα : Λίγο απ΄όλα...
Αγαπημένος χαρακτήρας : Άλμπερτ
Registration date : 31/01/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...   Δευ Απρ 12, 2010 12:17 pm

domniki έγραψε:
Λοιπον, εμαθα απο εγκυρη πηγη οτι σε ενα απο τα γραμματα που περιλαμβανονται στη νουβελα και η Καντυ στελνει στον Αλμπερτ, η Καντυ περιγραφει την σχεση τους σαν αδερφικη οσο ζουσανε μαζι τοτε που αυτος ειχε αμνησια. Μετα οταν αποκαλυφθηκε η ταυτοτητα του, η Καντυ περιγραφει την σχεση τους σαν σχεση πατερα-κορης.

Αυτο νομιζω οτι ξεκαθαριζει εντελως τα πραγματα σχετικα με τις προθεσεις και τα αισθηματα της Καντυ.

Τι ακριβώς ξεκαθαρίζει;;; scratch

Πως στο διάστημα της αμνησίας ζούσαν ως αδερφάκια αλλά μετά ανακάλυψε πως ήταν αυτός που την είχε υιοθετήσει;;; Άρα, ο πατέρας της σύμφωνα με τον Νόμο;;;

Αυτό το γνωρίζουν όλοι... flower

Δεν αναφέρει πουθενά η Κάντυ πως μέχρι πρότινος τον έβλεπε ως αδερφό αλλά μετά τα τελευταία γεγονότα τον βλέπει και τον αισθάνεται σαν πατέρα της.
Η Μιζούκι μέσα από τα γράμματα αυτά δίνει μεταξύ άλλων και πληροφορίες για όσα έχουν μεσολαβήσει από την φυγή της Κάντυ από το Λονδίνο και μετά.

Περίμενε και τα επόμενα γράμματα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
juliet

avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 1381
Ηλικία : 36
Registration date : 05/09/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...   Δευ Απρ 12, 2010 2:54 pm

Aldebaran έγραψε:
domniki έγραψε:
Λοιπον, εμαθα απο εγκυρη πηγη οτι σε ενα απο τα γραμματα που περιλαμβανονται στη νουβελα και η Καντυ στελνει στον Αλμπερτ, η Καντυ περιγραφει την σχεση τους σαν αδερφικη οσο ζουσανε μαζι τοτε που αυτος ειχε αμνησια. Μετα οταν αποκαλυφθηκε η ταυτοτητα του, η Καντυ περιγραφει την σχεση τους σαν σχεση πατερα-κορης.

Αυτο νομιζω οτι ξεκαθαριζει εντελως τα πραγματα σχετικα με τις προθεσεις και τα αισθηματα της Καντυ.

Τι ακριβώς ξεκαθαρίζει;;; scratch

Πως στο διάστημα της αμνησίας ζούσαν ως αδερφάκια αλλά μετά ανακάλυψε πως ήταν αυτός που την είχε υιοθετήσει;;; Άρα, ο πατέρας της σύμφωνα με τον Νόμο;;;

Αυτό το γνωρίζουν όλοι... flower

Δεν αναφέρει πουθενά η Κάντυ πως μέχρι πρότινος τον έβλεπε ως αδερφό αλλά μετά τα τελευταία γεγονότα τον βλέπει και τον αισθάνεται σαν πατέρα της.
Η Μιζούκι μέσα από τα γράμματα αυτά δίνει μεταξύ άλλων και πληροφορίες για όσα έχουν μεσολαβήσει από την φυγή της Κάντυ από το Λονδίνο και μετά.

Περίμενε και τα επόμενα γράμματα.

'Ελα ηρέμησε, ΒΑΘΙΕΣ ΑΝΑΣΕΣ, ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ, ΚΟΥΡΑΓΙΟ
δεν χάλασε και ο κόσμος...μία απόφαση είναι βρε κουτό, αχ η αλήθεια πονάει...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Aldebaran
Στο Σείριο υπάρχουν παιδιά...
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 3505
Ηλικία : 46
Τόπος : Allou fun park...
Επάγγελμα : Λίγο απ΄όλα...
Αγαπημένος χαρακτήρας : Άλμπερτ
Registration date : 31/01/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...   Δευ Απρ 12, 2010 3:01 pm

juliet έγραψε:


'Ελα ηρέμησε, ΒΑΘΙΕΣ ΑΝΑΣΕΣ, ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ, ΚΟΥΡΑΓΙΟ
δεν χάλασε και ο κόσμος...μία απόφαση είναι βρε κουτό, αχ η αλήθεια πονάει...



Δε γράφεις κανά φικ καλύτερα αντί να αντιμιλάς σε μεγαλύτερές σου;;;

Αίσχος η σημερινή νεολαία...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
domniki

avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 1103
Ηλικία : 42
Τόπος : Αθήνα
Αγαπημένος χαρακτήρας : Κάντυ
Registration date : 14/10/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...   Τρι Απρ 13, 2010 7:12 am

Μα νομιζω οτι ημουν ξεκαθαρη. Σε ενα γραμμα της, του γραφει οτι καποτε ζουσαν σαν αδερφια και τωρα πια ειναι πατερας και κορη. Πού μπερδευτηκες Aldebaran? Τουλαχιστον εγω δεν θα εγραφα κατι τετοιο σε καποιον με τον οποιο ημουν ερωτευμενη, ή τελωσπαντων υπηρχε καποια σκεψη για ρομαντικη σχεση μαζι του. Εσεις τι λετε?
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
nina

avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 601
Ηλικία : 40
Τόπος : New York!!!!!
Αγαπημένος χαρακτήρας : Τέρυ!!!
Registration date : 17/12/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...   Τρι Απρ 13, 2010 10:09 am

domniki έγραψε:
Μα νομιζω οτι ημουν ξεκαθαρη. Σε ενα γραμμα της, του γραφει οτι καποτε ζουσαν σαν αδερφια και τωρα πια ειναι πατερας και κορη. Πού μπερδευτηκες Aldebaran? Τουλαχιστον εγω δεν θα εγραφα κατι τετοιο σε καποιον με τον οποιο ημουν ερωτευμενη, ή τελωσπαντων υπηρχε καποια σκεψη για ρομαντικη σχεση μαζι του. Εσεις τι λετε?



Albert-fan εξηγηση: Επειδη η Καντυ ηταν ορφανη και παντα εψαχνε μια οικογενεια και εναν πατερα αποφασισε τελικα να αποκαλει τον μελλοντικο της συντροφο πατερα,αδερφο, θειο και μπορει και μανα καποιες φορες αφου τα χαδια του της θυμιζουν τις μαμαδες της και ολο το σοι που δεν ειχε!!!!!!! Μαλλον η Καντυ μας δεν ειναι και τοσο "αθωα" τελικα ....... πολυ "πονηρουλα" την βρισκω για να μην τιποτα πιο βαρυ........

Σοβαρα τωρα.....dom κι εγω πιστευω πως καπως ετσι ειναι τα πραγματα οπως τα περιεγραψε η πηγη σου. Ποσο πια να κανεις λαθος στην μεταφραση της λεξης πατερα και αδερφος! (οχι οτι δεν θα βρεθουν και τετοιες ερμηνειες). Βεβαια ολο αυτο το θεμα με τα γραμματα που δεν μεταφραζονται και δεν γινονται ευρεως γνωστα δινει χωρο σε διαφορες περιεργες ερμηνειες και φημολογιες. Ολο αυτο μου κανει σαν μια εσκεμμενη προσπαθεια ωστε να διατηρειται το ενδιαφερον του κοινου ζωντανο για εμπορικους λογους βεβαιως βεβαιως! Δεν ξερω τι αλλο να σκεφτω.

Ελπιζω συντομα να βγουνε ολα τα γραμματα ή αυτη η περιφημη συνεχεια....κι αν δεν υπαρχει κι εκει γαμος και κουφετα για την Καντυ και τον Αλμπερτ ........ δεν θελω να ξανα ακουσω τιποτα περι αυτου του ερωτα
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Aldebaran
Στο Σείριο υπάρχουν παιδιά...
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 3505
Ηλικία : 46
Τόπος : Allou fun park...
Επάγγελμα : Λίγο απ΄όλα...
Αγαπημένος χαρακτήρας : Άλμπερτ
Registration date : 31/01/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...   Τρι Απρ 13, 2010 10:24 am

Domniki, δεν μπερδεύτηκα εγώ, αλλά εσύ.
Στο συγκεκριμένο γράμμα η Κάντυ αναφέρεται σε μιά πραγματικότητα και όχι στα αισθήματα που τρέφει για τον Άλμπερτ...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Aldebaran
Στο Σείριο υπάρχουν παιδιά...
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 3505
Ηλικία : 46
Τόπος : Allou fun park...
Επάγγελμα : Λίγο απ΄όλα...
Αγαπημένος χαρακτήρας : Άλμπερτ
Registration date : 31/01/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...   Τρι Απρ 13, 2010 10:27 am

nina έγραψε:
...Ελπιζω συντομα να βγουνε ολα τα γραμματα ή αυτη η περιφημη συνεχεια....κι αν δεν υπαρχει κι εκει γαμος και κουφετα για την Καντυ και τον Αλμπερτ ........ δεν θελω να ξανα ακουσω τιποτα περι αυτου του ερωτα


Πολύ φοβάμαι πως θα μείνουμε όλες μας με τη χαρά...
Μάλλον με αλτσχάιμερ στους λόφους θα μας την παρουσιάσει η Μιζούκι στο τέλος...

BTW, ακούγεται τίποτα περί επανακυκλοφορίας της νουβέλας στην Ιαπωνία;;;
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
domniki

avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 1103
Ηλικία : 42
Τόπος : Αθήνα
Αγαπημένος χαρακτήρας : Κάντυ
Registration date : 14/10/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...   Τρι Απρ 13, 2010 10:29 am

Aldebaran έγραψε:
Domniki, δεν μπερδεύτηκα εγώ, αλλά εσύ.
Στο συγκεκριμένο γράμμα η Κάντυ αναφέρεται σε μιά πραγματικότητα και όχι στα αισθήματα που τρέφει για τον Άλμπερτ...

Δηλαδη εσυ στο γραμμα προς τον ερωτα σου θα του εγραφες "Θυμασαι τοτε που συγκατοικουσαμε και μας ειχαν παρεξηγησει ενω ζουσαμε σαν αδερφια? Τελικα καταληξαμε πατερας και κορη".

Ας μου εξηγησει καποιος πώς ειναι δυνατον να μπερδεψει μια τετοια δηλωση

Ελπιζω συντομα να ανεβασω απο δικια μου πηγη τα γραμματα μεταφρασμενα. Τοτε θα ξεκαθαρισουν ολα Αν και για μενα, το συγκεκριμενο γραμμα τα ξεκαθαριζει ολα
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
juliet

avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 1381
Ηλικία : 36
Registration date : 05/09/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...   Τρι Απρ 13, 2010 10:47 am

Aldebaran έγραψε:
nina έγραψε:
...Ελπιζω συντομα να βγουνε ολα τα γραμματα ή αυτη η περιφημη συνεχεια....κι αν δεν υπαρχει κι εκει γαμος και κουφετα για την Καντυ και τον Αλμπερτ ........ δεν θελω να ξανα ακουσω τιποτα περι αυτου του ερωτα


Πολύ φοβάμαι πως θα μείνουμε όλες μας με τη χαρά...
Μάλλον με αλτσχάιμερ στους λόφους θα μας την παρουσιάσει η Μιζούκι στο τέλος...

BTW, ακούγεται τίποτα περί επανακυκλοφορίας της νουβέλας στην Ιαπωνία;;;

Τίποτα άλλο δεν έχω ακούσει πάντως καινούριο, είμαστε εκεί που μας είχεα αφήσει οτι η κυκλοφορία της νουβέλας θα γίνει μέσα στο 2010. Επανέκδοση είναι βασικά οπότε λογικά δεν νομίζω να καθυστερήσει παραπάνω.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
Περί συγγένειας και άλλων... δαιμονίων...
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 4Μετάβαση στη σελίδα : 1, 2, 3, 4  Επόμενο

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Candy-Candy :: Συζητήσεις :: Υπόθεση- Χαρακτήρες :: Άλμπερτ-
Μετάβαση σε: