Candy-Candy

Η αγαπημένη ηρωίδα των παιδικών μας χρόνων!
 
ΦόρουμΠόρταλΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΕγγραφήΣύνδεση
Big Ben
 2016
ΔευΤριΤετΠεμΠαρΣαβΚυρ
   1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
ΗμερολόγιοΗμερολόγιο
Πρόσφατα Θέματα
» Aλλες εισαγωγές άνιμε
Πεμ Δεκ 08, 2016 12:48 pm από ariathniM

» Για την ονομαστική μας γιορτή...
Σαβ Νοε 26, 2016 4:19 pm από ariathniM

» Anime πραγματάκια
Σαβ Νοε 26, 2016 2:34 pm από Aldebaran

» facebook
Σαβ Νοε 26, 2016 2:24 pm από Aldebaran

» Halloween
Δευ Οκτ 31, 2016 9:59 pm από ariathniM

» μικρη ντοριτ , καντυ και γενικοτερη βικτωριανη λογοτεχνια
Παρ Οκτ 21, 2016 1:00 am από candymayia

» Τα κομβικά σημεία που αλλάζουν το ρουν της ιστορίας
Τετ Σεπ 14, 2016 10:51 am από candymayia

» H ''άλλη Κάντυ''
Δευ Σεπ 12, 2016 5:16 pm από ariathniM

» Η Σάρρα Στάνλευ, η μικρή του Αβολνι
Δευ Σεπ 05, 2016 3:08 pm από ariathniM

Παρόντες χρήστες
1 χρήστης είναι συνδεδεμένος αυτήν την στιγμή:: 0 μέλη, 0 μη ορατοί και 1 επισκέπτης

Κανένας

Περισσότεροι χρήστες υπό σύνδεση 30, στις Πεμ Νοε 18, 2010 4:29 pm
Να μεταφραστεί η νουβέλα
Image hosted by servimg.com
Συνταγές μαγειρικής

Image hosted by servimg.com

Μοιραστείτε | 
 

 Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
Μετάβαση στη σελίδα : Επιστροφή  1, 2, 3, 4  Επόμενο
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
geobacter



Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 245
Ηλικία : 43
Τόπος : Scotland
Αγαπημένος χαρακτήρας : Mizuki
Registration date : 15/04/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!   Τετ Ιουλ 28, 2010 8:42 am

Λιανα,
γιαυτο λεω πως η εμμονη με τον Τερρυ ειναι κολλημα. Αν ηξερα καποιον προσωπικα που να περναει τετοιο μανικι και χρονια μετα να ασχολειται με εναν του παλιο ερωτα μικρο η μεγαλο, θα του συνιστουσα οπωσδηποτε να παει να δει εναν καλο ψυχολογο.

Περα απο το οτι ειναι εντελως ψυχοφθορο να καθεσαι να αναμασας του παρελθοντος, δεν εχω κανενα στοιχειο απο το χαρακτηρα της Καντυ που να δειχνει πως το βαζει κατω και δε συνερχεται. Αν μπορεσε να συνερθει απο ενα φρικτο θανατο που εγινε μπροστα στα παιδικα της ματια, γιατι να μη συνερθει σιγα σιγα απο το αδοξο τελος μιας (εστω και μεγαλης) αγαπης.

Κριμα δε θα ηταν;

Υπαρχει ειλικρινα κανεις που λεει πως την αγαπαει και τη νοιαζεται και θα της ευχοταν κατι τετοιο;;;
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
domniki



Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 1103
Ηλικία : 42
Τόπος : Αθήνα
Αγαπημένος χαρακτήρας : Κάντυ
Registration date : 14/10/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!   Τετ Ιουλ 28, 2010 12:29 pm

geobacter έγραψε:
Λιανα,
γιαυτο λεω πως η εμμονη με τον Τερρυ ειναι κολλημα. Αν ηξερα καποιον προσωπικα που να περναει τετοιο μανικι και χρονια μετα να ασχολειται με εναν του παλιο ερωτα μικρο η μεγαλο, θα του συνιστουσα οπωσδηποτε να παει να δει εναν καλο ψυχολογο.

Περα απο το οτι ειναι εντελως ψυχοφθορο να καθεσαι να αναμασας του παρελθοντος, δεν εχω κανενα στοιχειο απο το χαρακτηρα της Καντυ που να δειχνει πως το βαζει κατω και δε συνερχεται. Αν μπορεσε να συνερθει απο ενα φρικτο θανατο που εγινε μπροστα στα παιδικα της ματια, γιατι να μη συνερθει σιγα σιγα απο το αδοξο τελος μιας (εστω και μεγαλης) αγαπης.

Κριμα δε θα ηταν;

Υπαρχει ειλικρινα κανεις που λεει πως την αγαπαει και τη νοιαζεται και θα της ευχοταν κατι τετοιο;;;

Mα η ιστορια σταματα μερικους μηνες μετα τον χωρισμο. Δεν νομιζω κανενας να θεωρει οτι η Καντυ περιμενει χρόνια και χρόνια τον Τερρυ. Ολοι αναφερομαστε σε αμεσες αλλαγες Γι'αυτο ακριβως θεωρω οτι η Καντυ δεν εχει ξεπερασει τον Τερρυ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
geobacter



Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 245
Ηλικία : 43
Τόπος : Scotland
Αγαπημένος χαρακτήρας : Mizuki
Registration date : 15/04/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!   Τετ Ιουλ 28, 2010 1:56 pm

Μα και βεβαια δεν τον εχει ξεπερασει τον Τερρυ, πως θα ηταν δυνατο αυτο!!

Ξεχασατε πως καναμε και στατιστικη μεταξυ μας; Δεν ειπαμε πως παιρνει μεχρι και 2 χρονια να το ξεπερασεις - ασε που στην περιπτωση τους χωρισαν και με τοσο σκληρο τροπο, που σε σημαδευει ο πονος.

Οχι ρε παιδια, μην παρεξηγηθουμε αδικα! ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ πως της πηρε πολυ χρονο να το ξεπερασει, αλλα εγω πιστευω πως σιγα σιγα, με τον καιρο, με τη συμπαρασταση των φιλων της, με τη ροη της καθημερινης ζωης και τα καινουρια προσωπα και ενδιαφεροντα που θα ειχε, σιγα σιγα θα το ξεχνουσε και θα προχωρουσε.

Μεχρι να γινει αυτο περνας τη σχετικη μιζερια που περναμε ολοι οταν χωριζουμε χωρις να θελουμε. Με τα κλαμματα, την καταθλιψη, τα θλιβερα ποιηματα και τραγουδια, τα λυπητερα ημερολογια, τις ατελειωτες συζητησεις με φιλους, το καταπιασμα με χομπυ που μας βοηθανε να μην το σκεφτομαστε. Ε, και η Καντυ τα ιδια. Και ο Τερρυ ισως τα ιδια, μπορει να εγινε εργασιομανης μεχρι να βρει η ζωη του ενα νεο ρυθμο.

Και μακαρι απο κει και περα να ηταν τυχερη και να βρει εναν νεο αξιολογο ανθρωπο να αγαπησει. Σκεφτομαι τον Αλμπερτ γιατι αυτον εχουμε δει στην ιστορια ως εκεινο το σημειο. Ειναι και ολα αυτα τα πριγκηπικα και η κοινη τους ιστορια, οποτε λεω μακαρι. Αλλα καλλιστα θα μπορουσε να ειναι καποιος αλλος. Και να ζησουν αυτοι καλα κι εμεις καλυτερα (εννοειται). Very Happy

Δε θα τον ξεχασει ποτε τον Τερρυ, γιατι να τον ξεχασει; Θα ειναι μια ομορφη αναμνηση μιας παλιας αγαπης που τελειωσε αδικα και αδοξα, αλλα τι να γινει, καποια στιγμη το δεχεσαι και προχωρας. Η Καντυ πιστευει μεσα απο τις ιδεες και την ηθικη της πως επραξε το σωστο να φυγει και να αφησει τον Τερρυ με τη Σουζαννα και οταν παιρνεις αποφασεις που ταιριαζουν στην προσωπικοτητα, στις αντιληψεις και στις ιδεες σου, τουλαχιστον εχεις μια ψυχικη γαληνη πως εκανες αυτο που νομιζες καταλληλο για την περισταση.

Μια αλλη στατιστικη - Καθε ποτε σκεφτεστε τους παλιους σας ερωτες και απο ποσο τη φορα; Ωρες, Μερες, Βδομαδες; Προλαβαινετε να καθεστε να αναλυετε τι εγινε τοτε πριν απο τοσα χρονια και τι του ειπα, τι μου ειπε, πως το ειπε, πως με κοιταξε και αν του ειχα πει αυτο η το αλλο κλπ κλπ. Εγω παντως πολυ πολυ σπανια, τους πιο πολλους τους εχω ξεχασει η ειμαστε φιλοι ετσι κι αλλιως και βλεπομαστε συχνα. Αλλιως, μπορει καμια φορα στο εξαμηνο για κανα μισαωρο, σε καμια γιορτη, επετειο και χωρις συναισθηματικες εξαρσεις. Περισσοτερο του στυλ, ρε συ, τι να γινεται εκεινη η ψυχη ο Δημητρης, κριμα που χαθηκαμε... lol!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
ariel



Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 1070
Ηλικία : 43
Registration date : 19/05/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!   Τετ Ιουλ 28, 2010 4:28 pm

geo, νομιζω οτι εισαι τοσο αργοστροφη, οσο εγω ειμαι τρολλ! (προσεξε τί θα απαντησεις, γιατι ειμαι και σε κρισιμη ηλικια lol! ) Πολυ απλα τα συμπερασματα και τα συναισθηματα που αποκομιζει καποιος απο ενα καλλιτεχνικο δημιουργημα, ειναι θεμα προσωπικων εμπειριων, και νομιζω οτι αυτο ειναι και μερος της ομορφιας του!
Προσωπικα, ειχα μονο μια σχεση στη ζωη μου, οποτε αυτη ειναι και η θεωρηση των πραγματων για μενα.... Υποψιαζομαι ας' πουμε τον πονο του χωρισμου, αλλα δεν εχω δικα μου βιωματα για να περιγραψω.... Αντιθετα η μια και μονη αγαπη, που ελπιζω τουλαχιστον, οτι κρατα για παντα, ειναι η πραγματικοτητα μου, την βιωνω καθημερινα....Η ρουτινα και η πρακτικοτητα της συμβιωσης, μου φαινονται αβασταχτα, δεν ξερω πως θα τα καταφερνα αν η σπιθα του ερωτα δεν με τραβαγε ακομα μακρυα απο ολα αυτα....Στα 19 χρονια που ειμαστε μαζι μετον καλο μου σαν συντροφοι και συζυγοι, η αγαπη μας καλα κρατει και οσο παει δυναμωνει. Ισως αυριο να χαθει, δεν το ξερω, δεν ξερεις οτι υπαρχει η Κινα πριν την ανακαληψεις! Απ' την αλλη ομως, ισως ακομα να πιστευαμε την γη ακινητη και επιπεδη, αν καποιοι δεν ειχαν πιστεψει σε αυτο με τοσο παθος, ωστε να το αποδειξουν....
Επειδη βλεπω οτι υπαρχει μια παρεξηγηση, θα ειθελα κι εγω να επαναλαβω αυτα που ειπε η Δομνικη. Η ολη κουβεντα για τον Τερρυ και πιθανη επανασυνδεση, αφορα το χρονικο διαστημα που μας δινει η Μιζουκι! Αλοιμονο, αν επιθυμουσαμε ενας τοσο ζωντανος χαρακτηρας οπως ειναι η Καντυ, να θρηνει για παντα για εναν χαμενο ερωτα... Φανταζεστε την Καντυ Γεωργια Βασιλειαδου στους "γαμπρους της ευτυχιας"; δεν θα ηταν αστειο, θα ηταν θλιβερο! Οσο κι αν φανταζει απιθανο να συμβει, οταν η Μιζουκι τους δειχνει ακομα να τρεφουν αισθηματα ο ενας για τον αλλο, η ρομαντικη μου καρδουλα σκιρτα και ελπιζει οτι καποιο θαυμα θα συμβει και ο μεγαλος ερωτας, αφου υπαρχει ακομα, στο τελος θα νικησει!!!! Ξερω οτι αυτα γινονται μονο στα παραμυθια, αλλα εχω αναγκη απο παραμυθια, δεν θελω αλλη ρεαλιστικη ζωη! Τη ζω αρκετα αναμεσα σε ασθενεις και ετοιμοθανατους, σε δυστυχεις και απελπισμενους, εκει που μαθηματικα, οτι ειναι να παει στραβα, θα παει, και η ζωη ειναι πολυ, πολυ πικρη.
Ο Αλμπερτ παντα πιστευα οτι ειναι το καλυτερο παιδι, και θελω τοσο να τον δω ευτυχισμενο στο πλερο της Χουανιτας, της μεξικανας καλλονης!!! Αλλα για την Καντυ, δεν μου κανει ή αν θελετε δεν μου κανει η Καντυ για τον Αλμπερτ! Θα αφησω στην ακρη το χαρτι της υιοθεσιας (παρ' ολο που για μενα ειναι σημαντικοτατο!!) Ο Αλμπερτ, δεν ειναι απλα φιλος, ειναι αδελφος για την Καντυ. Το να τον δει ερωτικα δεν ειναι απιθανο, αλλα...
Εχετε προσεξει οτι μετα απο κοσμοιστορικους χωρισμους, ενα πολυ μεγαλο ποσοστο ανδρων και γυναικων στρεφεται προς τους κολλητους για τον επομενο ερωτικο συντροφο; Γιατι αραγε να γινεται αυτο; ανακαλυπτουν ενα κρυφο θυσαυρο ή πονανε τοσο που αφηνονται στα ασφαλη χερια του/της φιλου για να επουλωσουν τις πληγες τους; Ο κολλητος ειναι δοκιμασμενος, τον ξερεις απο πολυ κοντα, πιθανον να τον εχεις παρατηρησει και στις σχεσεις του, αρα σαν επιλογη ειναι η πλεον ασφαλης και σιγουρη. Φυσικα ολα αυτα, γινονται ασυνειδητα ετσι; Δεν το βαζεις με λογικη για να το μερτησεις, η καρδια σου που ποναει σε οδηγει στο ασφαλες καταφυγιο, στο λιμανακι! Τις πιο πολλες φορες, ωστοσο, η καρδια σου θα ξανασκιρτησει για καποιον αλλον, αφου ξεχασει πως ήταν ο ποος και το μαρτυριο του χωρισμου, τοτε ο φιλος γινεται παλι φιλος και ο χωρισμος αναποφυκτος....
Θα μου πειτε τωρα, τι μας λες καλη μου αφου μολις ειπες οτι δεν σκαμπαζεις γρι απο χωρισμους! Δικους μου.... Οσοι φιλοι παντως εκαναν σχεση με "κολλητη" μετα απο πολυ επωδυνο χωρισμο (αυτο το τελευταιο, θεωρω οτι ειναι βασικο συστατικο της αποτυχιας), ολοι χωρισαν, καποιοι πολυ ασχημα!
Εξ' αιτιας αυτου εχω καταληξει σε εναν χρυσο κανονα: ποτε δεν βαζεις τον κολλητο σου στο κρεβατι σου! εραστες ερχονται και φευγουν, οι καλοι φιλοι αν χαθουν ειναι για παντα!!
Και μετα απο το σεντονι εχω δυο ερωτησεις για εσας:
α) ποσοι ανθρωποι που γνωριζατε πρωην κολλητοι (οχι απλα φιλοι) εκαναν σχεση και την κρατησαν;
β) πιστευεται οτι η Καντυ θα αγαπουσε πραγματικα τον Αλμπερτ ή στην αγκαλια του θα εγλειφε τις πληγες της πληγωμενης της καρδιας;
Υ.Σ. Για ολα τα παραπανω, θα προτειμουσα η Μιζουκι να μας εδινε εναν καινουργιο ερωτα για την Καντυ, απαλαγμενο απο σκιες του παρελθοντος.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
geobacter



Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 245
Ηλικία : 43
Τόπος : Scotland
Αγαπημένος χαρακτήρας : Mizuki
Registration date : 15/04/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!   Τετ Ιουλ 28, 2010 4:54 pm

Αριελ,

μου αρεσει πολυ ο συλλογισμος σου. Οπως καταλαβαινω αυτα που διαβαζεις, ξεκαθαριζουν δυο πραγματα για μενα.

Αλλο ειναι το να ελπιζεις να αλλαξει μια κατασταση επειδη εχεις γεγονοτα που σε βοηθανε με συγκεκριμενα στοιχεια προς μια κατευθυνση και αλλο να ελπιζεις χωρις αυτα τα γεγονοτα. Το πρωτο ειναι πραγματικη ελπιδα, το δευτερο ειναι πιθανως χασιμο χρονου.

Και βεβαια ξερω ζευγαρια που ηταν κολλητοι και μειναν μαζι και ειναι πανω απο 25 χρονια αγαπημενοι με μια σχεση που εξελλισσεται, αλλιμονο! Ειδικα στη Νορβηγια ειναι ο πιο συνηθισμενος τροπος να παντρευτεις καποιον, μιας που οι κοινωνιες ειναι σχετικα μικρες. Στα χωρια παλια στην Ελλαδα μπορει να ηταν επισης ετσι, χμμ.

Το δευτερο που καταλαβαινω και συμφωνω ειναι πως γενικα ειναι σφαλμα να βιαζεσαι να πας σε μια επομενη σχεση οταν δεν εχεις ξεπερασει την προηγουμενη. Ειναι πειρασμος να μπλεχτεις με φιλο (που σε ξερει και σε αγαπαει και σε καταλαβαινει κλπ) αλλα αν το μονο σου κινητρο ειναι να βρεις μια αγκαλιτσα να σε παρηγορησει, η σχεση μαλλον θα αντιμετωπισει δυσκολιες. Δε χρειαζεται να ειναι φιλος αυτος ο επομενος, και αγνωστος ναναι το ιδιο συμβαινει. Απλως αν ειναι φιλος και το πραμα δεν τραβηξει, τοτε ρισκαρεις και τη φιλια σου.

Λοιπον κι εγω το εκανα αυτο δυο φορες πριν απο πολλα χρονια - στη μια περιπτωση χασαμε επαφη με το ατομο, στη δευτερη, το ριξαμε στην πλακα και μειναμε μια χαρα φιλοι (ειμαστε φιλοι σχεδον 25 χρονια συνολικα).

Οποτε τι να σου πω, για ολους εχει ο μπαξες... αυτο που εχω εκφρασει αλλου ειναι πως, το να ξανασμιξει η Καντυ με τον Τερρυ μοιαζει πρακτικα πολυ δυσκολο, γιατι ειναι παρα πολλες οι συνθηκες που πρεπει να αλλαξουν προκειμενου να επιτευχθει. Ομως, δεν μπορουμε να σου στερησουμε τη μαγεια της ελπιδας, εστω και καταδικασμενης να μεινει μονο ενα ρομαντικο ονειρο.

Αλλα εγω ειμαι πολυ πεζος τυπος απ'οτι βλεπω και αν οι πιθανοτητες δεν ειναι αρκετες ωστε να κανουν μια κατασταση εφικτη, τοτε το μυαλο μου αναζητα εναλλακτικες εξελλιξεις... scratch

Τελικα ειμαι ενα γκρινιαρικο..... :roll:
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
candy.



Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 42
Ηλικία : 25
Αγαπημένος χαρακτήρας : Candy
Registration date : 15/03/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!   Τετ Ιουλ 28, 2010 5:02 pm

geobacter έγραψε:

Μια αλλη στατιστικη - Καθε ποτε σκεφτεστε τους παλιους σας ερωτες και απο ποσο τη φορα; Ωρες, Μερες, Βδομαδες; Προλαβαινετε να καθεστε να αναλυετε τι εγινε τοτε πριν απο τοσα χρονια και τι του ειπα, τι μου ειπε, πως το ειπε, πως με κοιταξε και αν του ειχα πει αυτο η το αλλο κλπ κλπ.

Εγώ γενικά έχω ένα θεματάκι...δυσκολεύομαι πολύ να τελιώσω καποια κατάσταση...δηλαδή μπορώ να μένω σε μια πολύ κακια σχέση επειδή είμαι κολημμένη με τον άλλον και να συμβιβάζομαι με τα κακά της...για να προχωρήσω θα πρέπει να παρουσιαστεί κάτι καινούργιο και αρκετά δυνατό ώστε να με τραβήξει....άμα με τραβήξει τότε είναι τέλος...και ούτε σκέφτομαι πια ιδιαίτερα τον άλλον ούτε τον αναπολώ γιατί έχω φτάσει στα όρια μου...
Ειδικά φέτος ήτανε 2 τους οποίους ερωτεύτηκα και με πληγώσανε πάρα πολυ και οι 2 τους...το παράξενο είναι οτί χάρη στον έναν ξέχασα τον άλλον και μετά όμως ήτανε χειρότερα...
Οπότε για να απαντησω εν τέλει δεν αναπολώ ιδιαίτερα...
Βέβαια περιπου μια φορα στις 15 μέρες θα θυμηθώ το πρώτο αγόρι που μου άρεσε ..και θα το θυμηθώ με πολυ χαρα..γιατί για μένα αυτός είναι κάτι όπως ο Άντονυ περίπου για την Κάντυ..
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
geobacter



Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 245
Ηλικία : 43
Τόπος : Scotland
Αγαπημένος χαρακτήρας : Mizuki
Registration date : 15/04/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!   Τετ Ιουλ 28, 2010 5:07 pm

Χμμ, ισως θα ηταν καλη ιδεα να διαβασεις το βιβλιο του Γιωργου Πιντερη - Οταν μια σχεση γινεται εμμονη ιδεα.

Ειναι πολυ ενδιαφερον και κατατοπιστικο για τετοια θεματα. Ολοι το εχουμε περασει που και που, οποτε μην απελπιζεσαι. I love you
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
candy.



Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 42
Ηλικία : 25
Αγαπημένος χαρακτήρας : Candy
Registration date : 15/03/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!   Τετ Ιουλ 28, 2010 5:22 pm

geobacter έγραψε:
Χμμ, ισως θα ηταν καλη ιδεα να διαβασεις το βιβλιο του Γιωργου Πιντερη - Οταν μια σχεση γινεται εμμονη ιδεα.

Ειναι πολυ ενδιαφερον και κατατοπιστικο για τετοια θεματα. Ολοι το εχουμε περασει που και που, οποτε μην απελπιζεσαι. I love you

Αν και είμαι μικρή και ουσιαστικά μόνο μια σχέση έχω κάνει (η οποια δεν ήτανε τπτ το ιδιαίτερο) πάντα μπλέκω σε πολυ ψυχοφθόρες καταστάσεις..που δεν είναι ακριβώς αυτό που λέμε σχέση..και πραγματικά δεν μπορώ να ξεκόψω άμα δεν με τραβήξει κάτι καινούργιο...το οποιο συνήθως είναι χειρότερο..αλλα στην αρχη φαίνεται καλό.. No
Τι ακριβώς λέει αυτό το βιβλίο??
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
geobacter



Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 245
Ηλικία : 43
Τόπος : Scotland
Αγαπημένος χαρακτήρας : Mizuki
Registration date : 15/04/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!   Τετ Ιουλ 28, 2010 5:26 pm

Λοιπον

το καλυτερο ειναι να αρχισεις να διαβαζεις για σχεσεις τωρα που εισαι νεα, οχι μυθιστοριματα, αλλα σοβαρα βιβλια ψυχολογιας. Θα γλιτωσεις τον εαυτο σου απο πολλες ατοπες συναισθηματικες λακουβες και οι σχεσεις σου θα εχουν και καλυτερη ποιοτητα (γιατι θα ξερεις πανω κατω τι θελεις και τι περιμενεις να σου καλυψει μια σχεση).

Θα σου στειλω βιβλια που εχω βρει προσωπικα πολυ χρησιμα σε πμ.

Ειναι ενα υπεροχο το ταξιδι των σχεσεων αλλα βοηθαει να εχεις και καμια πυξιδα μαζι flower
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
arwyn-t



Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 1071
Ηλικία : 40
Αγαπημένος χαρακτήρας : Albert
Registration date : 20/05/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!   Τετ Ιουλ 28, 2010 8:25 pm

Εγω παλι εχω καταλαβει τα εξης:

Ο καθε ανθρωπος εχει την ψυχοσυνθεση του. Σε καλουπια δεν μπορει να μπει. Αντιδραει διαφορετικα, περιμενει διαφορετικα πραματα, ικανοποιειται με διαφορετικα πραματα. Ουτε οι συμβουλες βοηθανε, ουτε βιβλια με πομπωδη λογια, ουτε τιποτα, Μονος του βγαζει συμπερασματα, ακουει, σκεφτεται, νιωθει, αποφασιζει.

Ακομα και οι σωστοι ψυχολογοι ποτε δεν λενε γνωμες ή δινουν παραδειγματα ή καθοδηγουν. Ο σωστος ψυχολογος κανει ερωτησεις, απλα ερωτησεις, και βοηθαει τον ασθενη του να ξεκλειδωθει μονος του. Δεν σε βαζει σε τριπακια, σε ασκησεις, σε τροπο σκεψης. Σε αφηνει ελευθερο να αναρωτηθεις και μεσα απο την ψυχοσυνθεση σου να βρεις τη δυναμη και τις λυσεις σε αυτα που σε απασχολουν.

Οσο για βιβλια ψυχολογιας, γνωμη κολλητης φιλης κλινικης ψυχολογου ειναι οτι το να γραψει ψυχολογος βιβλια και να απευθυνεται ετσι σε σοβαρα προβληματα του κοινου ειναι πολυ γενικο. Οι ανθρωποι δεν ειναι ρομποτακια να μπαινουνε σε προγραμμα. Καθενας πρεπει χωριστα να λεει την περιπτωση του και οχι να την ψαχνει γενικα και αοριστα σε ενα βιβλιο. Οι γενικοτητες ενος βιβλιου ποτε δεν πιανουνε τις απειρες αποχρωσεις της ζωης και κινδυνευουνε να σε συμβουλεψουνε λαθος στη δικη σου φαση και να μεινεις σε λαθος δρομο. Και οπως ειπα πριν, αν φτασεις να θελεις ψυχολογο, τοτε ο σωστος ειναι ενας ζωντανος απεναντι σου που απλα θα σε ακουσει. Αλλα το καλο ειναι οτι στην Ελλαδα πριν τους ψυχολογους εχουμε τους καλους μας φιλους, που μας λενε εξαρχης αμα ειμαστε για λευκο πουκαμισακι ή οχι!

Οσο για το θεμα μας, το τι περασε η καθεμια μας εχει σημασια. Προβαλλουμε παντα τον εαυτο μας στη φανταστικη ηρωιδα, τι θελουμε εμεις, αυτο να θελει και η Καντυ. Και επειδη καθεμια μας ειναι διαφορετικη, τελικα κανουμε την Καντυ... κουλουβαχατα!

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
arwyn-t



Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 1071
Ηλικία : 40
Αγαπημένος χαρακτήρας : Albert
Registration date : 20/05/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!   Τετ Ιουλ 28, 2010 8:45 pm

Περι Γιωργου Πιντερη... σεβαστος πολυγραφοτατος συγγραφεας, αλλα... περισσοτερο πωλητης παρα σωστος ψυχολογος.

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
geobacter



Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 245
Ηλικία : 43
Τόπος : Scotland
Αγαπημένος χαρακτήρας : Mizuki
Registration date : 15/04/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!   Τετ Ιουλ 28, 2010 10:55 pm

Μα και βεβαια οι ψυχολογοι σε βοηθανε να απαλλαγεις απο τις προκαταληψεις σου και να δεις τα πραγματα με καινουριο ματι με το να ακουν ανακλαστικα και με το να σε κανουν να καταλαβεις πως τα μοναδικα σου προβηματα στην πραγματικοτητα δεν ειναι και τοσο μοναδικα και ολοι τα ιδια βασανα περναμε.

Ολοι οι επαγγελματιες σημερα στον ιατρικο κλαδο προτεινουν και προωθουν την προληψη απο τη θεραπεια και το να ανοιγεις λιγο τους πνευματικους σου οριζοντες με το να διαβαζεις και το τι γινεται και στο χωρο της ψυχολογιας, δε βλαπτει. Προτεινε μας κατι αλλο, αν ο συγκεκριμενος συγγραφεας δε σου αρεσει. Γνωμες ειναι αυτες και εννοειται πως υπαρχουν παρα πολλα γραμμενα επι τετοιων θεματων.

Εννοειται πως ο καθενας διαβαζει αναλογα με τις γνωσεις και το επιπεδο του. Αν ορισμενοι συγγραφεις εκλαικευουν τεχνικα θεματα ωστε να γινουν πιο προσιτα στο αναγνωστικο κοινο, νομιζω πως καλα κανουν. Αυτο κανει και ο Στηβεν Χοκινγ και ο Σαιμον Σινγκ και ο Ριτσαρντ Φευνμαν και ο Ριτσαρντ Ντοκινς και τοσοι αλλοι. Η επιστημη αυτο το σκοπο εχει, να βοηθαει τον ανθρωπο να καλυτερευει τη ζωη του. Με το να συζητιουνται ολα στα επιστημονικα συνεδρια μεταξυ ειδικων τι οφελος εχουμε εμεις οι υπολοιποι.

:|

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
arwyn-t



Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 1071
Ηλικία : 40
Αγαπημένος χαρακτήρας : Albert
Registration date : 20/05/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!   Πεμ Ιουλ 29, 2010 8:41 am

Αλλο το να διαβαζει κανεις επιστημονικα βιβλια του Χωκινγκ κλπ, κι αλλο ψυχολογια. Η ψυχολογια ειναι υποκειμενικη και εξαρταται απο ποια σχολη αποφοιτησε και πρεσβευει ο καθε ψυχολογος. Για ενα θεμα μπορει να βρεις ποσες διαφορετικες αποψεις αναλογα με τη δεκαετια και το συγγραφεα. Το ξερατε πχ οτι ο Φρόυντ θεωρειται απο πολλους παρωχημενος και αμφισβητουνται θεωριες του; Άλλο ομως να σου πουνε οτι ξερεις τελικα η ταδε θεωρια για τις μαυρες τρυπες καταρριφθηκε και αλλο οτι η ταδε ψυχοθεραπευτικη προσεγγιση αποδειχτηκε λαθος. Για το πρωτο σιγα τα ωα, για το δευτερο ομως ποιος ξερει ποσα ατομα ηδη επηρεαστηκαν αρνητικα.

Αντι για βιβλια και απροσωπη ψυχολογικη καθοδηγηση, το καλυτερο ειναι η οικογενεια, οι φιλοι και φυσικα ενας σωστος ψυχολογος ζωντανα απεναντι σου αν χρειαστεις κατι ιδιαιτερο. Με ζωντανες κουβεντες με αυτους καλυτερευει πραγματικα η ζωη μας.


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
domniki



Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 1103
Ηλικία : 42
Τόπος : Αθήνα
Αγαπημένος χαρακτήρας : Κάντυ
Registration date : 14/10/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!   Πεμ Ιουλ 29, 2010 9:14 am

arwyn-t έγραψε:

Οσο για το θεμα μας, το τι περασε η καθεμια μας εχει σημασια. Προβαλλουμε παντα τον εαυτο μας στη φανταστικη ηρωιδα, τι θελουμε εμεις, αυτο να θελει και η Καντυ. Και επειδη καθεμια μας ειναι διαφορετικη, τελικα κανουμε την Καντυ... κουλουβαχατα!


Συμφωνω :\~/:
Πώς ειναι δυνατον να ειμαστε κατι αλλο! Ειναι αδυνατον να μην εχουμε επηρεαστει απο τις εμπειριες μας, τις σχεσεις μας (οικογενειακες, φιλικες, ερωτικες, επαγγελματικες), απο τους ανθρωπους που εχουμε συναντησει, απο οτιδηποτε εχουμε ζησει. Ειναι αναμενομενο να εχουμε διαφορετικες αποψεις και θεωρησεις και αρα πολυ διαφορετικες προτιμησεις.

Οσο για τα βιβλια ψυχολογιας, πριν διαβασω καποια, τα θεωρουσα χρησιμα. Κατεληξα ομως στο συμπερασμα οτι ελαχιστα μπορουν να βοηθησουν. Μονο ο ψυχολογος, και μαλιστα μονο αυτος που ταιριαζει στον "ασθενη", μπορει να βοηθησει. Δεν θεωρω ασθενη καποιον που επισκεπτεται ψυχολογο, γι'αυτο βαζω την λεξη σε εισαγωγικα. Πρεπει να βρεις τον καταλληλο! Καθε ψυχολογος δεν ταιριαζει στον καθενα!!! Σχετικα με τον Φρόυντ, εχει ξεπεραστει πριν απο χρονια.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
arwyn-t



Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 1071
Ηλικία : 40
Αγαπημένος χαρακτήρας : Albert
Registration date : 20/05/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!   Πεμ Ιουλ 29, 2010 9:48 am

domniki έγραψε:

Οσο για τα βιβλια ψυχολογιας, πριν διαβασω καποια, τα θεωρουσα χρησιμα. Κατεληξα ομως στο συμπερασμα οτι ελαχιστα μπορουν να βοηθησουν. Μονο ο ψυχολογος, και μαλιστα μονο αυτος που ταιριαζει στον "ασθενη", μπορει να βοηθησει. Δεν θεωρω ασθενη καποιον που επισκεπτεται ψυχολογο, γι'αυτο βαζω την λεξη σε εισαγωγικα. Πρεπει να βρεις τον καταλληλο! Καθε ψυχολογος δεν ταιριαζει στον καθενα!!! Σχετικα με τον Φρόυντ, εχει ξεπεραστει πριν απο χρονια.

Κι εγω συμφωνω! :\~/:

Σε καθε επιστημη, αν διαβασεις απλα βιβλια, παιρνεις τις γνωσεις εκεινης της περιοδου. Αν εμενα στα βιβλια της Σχολης μου πχ, θα ειχα μεινει πισω. Ολα εξελισσονται και μονο ο ζωντανος φορεας της επιστημης, που ενημερωνεται συνεχως, ειναι σε θεση να προσφερει την καλυτερη βοηθεια. Και ακριβως επειδη ο καθε ψυχολογος δεν ταιριαζει στον καθενα, πρωτη γραμμη υποστηριξης και συμβουλων ειναι το οικογενειακο και φιλικο περιβαλλον, που σε ξερει και σε αγαπα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
ariel



Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 1070
Ηλικία : 43
Registration date : 19/05/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!   Παρ Ιουλ 30, 2010 1:40 am

geobacter έγραψε:


Αλλα εγω ειμαι πολυ πεζος τυπος απ'οτι βλεπω και αν οι πιθανοτητες δεν ειναι αρκετες ωστε να κανουν μια κατασταση εφικτη, τοτε το μυαλο μου αναζητα εναλλακτικες εξελλιξεις... scratch

Τελικα ειμαι ενα γκρινιαρικο..... :roll:

Εγω δεν σε βλεπω καθολου ετσι, γιατι πολυ απλα, αν ησουν πεζη κτλ. δεν θα δηλωνες αλμπερτικη!!!
Για να τα ξαναβρουν ο Τερρυ με την Καντυ το μονο που χρειαζεται ειναι να φυγει απ τη μεση η Σουζανα, δυσκολο, αλλα οχι και απιθανο εδω που τα λεμε, αφου δεν υπαρχει γαμος..
Ας δουμε τα εμποδια της σχεσης καντυ- αλμπερτ. Αρση της υιοθεσιας (ευκολακι) Να ξεπερασει η καντυ τον τερρυ και να ερωτευτει πραγματικα τον αλμπερτ. Να μιλησει καποιος απο τους δυο. lol! Να δεχτει η καντυ να ζησει με συμβασεις και καθωσπρεπισμους για χαρη της αγαπης της. (και ο αλμπερτ να της ζητησει αυτη την υποχωρηση). Να αντιμετωπισουν μαζι το σκανδαλο και ολη την καλη κοινωνια του Σικαγου και να αντεξει η αγαπη τους απο ολους αυτους τους κλειδωνισμους. Για να μην πολυλογω, η καντυ θα πρεπει να αγαπησει τον αλμπερτ ακομα περισσοτερο και απο τον τερρυ, και να κανει γι ' αυτον πολυ μεγαλες θυσιες....
Δεν ειναι το δικο σου ονειρο πιο ρομαντικο και απο το δικο μου;
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
libra



Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 1079
Ηλικία : 39
Registration date : 15/06/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!   Παρ Ιουλ 30, 2010 8:41 am

ariel έγραψε:
geobacter έγραψε:


Αλλα εγω ειμαι πολυ πεζος τυπος απ'οτι βλεπω και αν οι πιθανοτητες δεν ειναι αρκετες ωστε να κανουν μια κατασταση εφικτη, τοτε το μυαλο μου αναζητα εναλλακτικες εξελλιξεις... scratch

Τελικα ειμαι ενα γκρινιαρικο..... :roll:

Εγω δεν σε βλεπω καθολου ετσι, γιατι πολυ απλα, αν ησουν πεζη κτλ. δεν θα δηλωνες αλμπερτικη!!!
Για να τα ξαναβρουν ο Τερρυ με την Καντυ το μονο που χρειαζεται ειναι να φυγει απ τη μεση η Σουζανα, δυσκολο, αλλα οχι και απιθανο εδω που τα λεμε, αφου δεν υπαρχει γαμος..
Ας δουμε τα εμποδια της σχεσης καντυ- αλμπερτ. Αρση της υιοθεσιας (ευκολακι) Να ξεπερασει η καντυ τον τερρυ και να ερωτευτει πραγματικα τον αλμπερτ. Να μιλησει καποιος απο τους δυο. lol! Να δεχτει η καντυ να ζησει με συμβασεις και καθωσπρεπισμους για χαρη της αγαπης της. (και ο αλμπερτ να της ζητησει αυτη την υποχωρηση). Να αντιμετωπισουν μαζι το σκανδαλο και ολη την καλη κοινωνια του Σικαγου και να αντεξει η αγαπη τους απο ολους αυτους τους κλειδωνισμους. Για να μην πολυλογω, η καντυ θα πρεπει να αγαπησει τον αλμπερτ ακομα περισσοτερο και απο τον τερρυ, και να κανει γι ' αυτον πολυ μεγαλες θυσιες....
Δεν ειναι το δικο σου ονειρο πιο ρομαντικο και απο το δικο μου;

ΣΩΣΤΗ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Κάποιος να φέρει έναν πολυέλαιο στο κεφάλι της Σουζάνα παρακαλώ κι γρήγορα lol! lol! lol! flower flower

Μου θυμίζει την Ελληνική ταινία "Μια τρελή-τρελή οικογένεια"

γάμος-διαζύγιο-δύο βήματα
αρραβώνας-γάμος-διαζύγιο τρία βήματα lol! lol! lol!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
geobacter



Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 245
Ηλικία : 43
Τόπος : Scotland
Αγαπημένος χαρακτήρας : Mizuki
Registration date : 15/04/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!   Παρ Ιουλ 30, 2010 10:53 am

Χεχε,

με κανατε και γελασα lol!

Δεν το ειχα σκεφτει ετσι πως δηλαδη ειμαι πιο ρομαντικη απ'οτι νομιζα με το να ελπιζω να γινει κατι με τον Αλμπερτουλη.

Να ξεκαθαρισω κατι απο τα νωριτερα ποστς (γιατι εγραφα με ενα λαπτοπ που πηρα δωρο στη θεια μου σε ενα ξενοδοχειο με παναθλια αργο ιντερνετ) για τα περι ψυχολογιας.

Η ψυχολογια ειναι ΜΙΑ απο τις διαφορες επιλογες που εχει καποιος αν νομιζει πως εχει ενα ψυχολογικο προβλημα, το οποιο βοηθαει ΜΕΡΙΚΕΣ φορες, ΚΑΠΟΙΟΥΣ ανθρωπους. Δεν ειναι για ολα και ολους.

Δε βλεπω με τιποτα την κατασταση σαν "η το ενα η το αλλο". Και βεβαια ισχυει αυτο που λεει η Δομνικη πως υπαρχουν πολλες θεωριες και προσεγγισεις γιατι η επιστημη ειναι τετοια που δεν υπαρχουν απολυτα. Αυτο ισχυει σε ΟΛΕΣ τις βιολογικες επιστημες, γιατι σε αυτες δεν μπορεις να παρεις ΟΛΟ τον πληθυσμο σε ενα εργαστηριο και να κανεις πειραματα. Δεν ειναι σαν τα πειραματα φυσικης και χημειας που δουλευεις με αψυχες υλες και οπου μπορεις να βγαλεις γενικα συμπερασματα πως πχ οξυ και βαση δινει αλας και νερο. Και οι ζωολογοι τσακωνονται για τις θεωριες τους - δε θυμαστε εκεινον το σαματα με τις τρελλες αγελαδες, αν ηταν τα prions που το δημιουργουσαν η κατι αλλο με τις πρωτεινες, δε θυμαμαι τωρα. Απο προσωπικη εμπειρια, μπορω να πω πως και στο σωρο της χημειας οι ακαδημαικοι τσακωμοι ειναι απιστευτοι!

Στις βιολογικες επιστημες μονο με δειγματα μπορεις να δουλεψεις και γιαυτο ειναι τοσο σημαντικη η (μη αγαπημενη μου) στατιστικη. Καθε φορα που εγκρινεται ενα καινουριο φαρμακο τι γινεται, το δινουν δοκιμαστικα σε ΟΛΟΥΣ οσους εχουν μια συγκεκριμενη ασθενεια;
Ομως, η προσωπικη μου γνωμη ειναι πως σαν επιστημη, καινουρια και εξελισσομενη οπως και ΟΛΕΣ οι αλλες, εχει να προσφερει κατι (οπως ειπα στην παραπανω παραγραφο, για μερικους, μερικες φορες).

Σιγουρα οι φιλοι και η οικογενεια ειναι τα πιο καταλληλα ατομα να τους μιλησεις, αλλα αυτο προυποθετει ορισμενα πραγματα -

1. Οτι εχεις καλη σχεση με την οικογενεια σου. Αυτο δεν το εχουν ολοι.
2. Οτι το προβλημα νιωθεις ανετα να το συζητησεις. Οταν η φιλη μου η Μαρια εμεινε εγγυος 16 χρονων, δεν πηγε να το συζητησει με τους γονεις της, πηγε εκανε εκτρωση και μετα ευτυχως οι γιατροι τη στειλαν και σε εναν ψυχολογο να συζητησουν για να δει πως να αντιμετωπισει το αγχος ωστε να μην της μεινουν μονιμα προβληματα, τυψεις κλπ.
3. Οτι ΕΧΕΙΣ την οικογενεια σου. Δηλαδη αμα εισαι ορφανος σαν το φιλο μου τον Τριανταφυλλο, τοτε τι κανεις.
4. Οτι ΕΧΕΙΣ την οικογενεια σου και φιλους κοντα. Κι αν ζεις σε μια ξενη χωρα και εχεις μολις μετακομισει και δεν ξερεις κανεναν;
5. Κι αν εισαι ο Ταυλανδος που σκοτωθηκε ολη σου η οικογενεια στο τσουναμι και δεν ξερεις που να στραφεις και τι να κανεις προκειμενου να μη σκοτωσεις κι εσυ τον εαυτο σου;

Ο φιλος μας ο Βαλντιρ που σας λεω και που ειναι ο γλυκυτερος ανθρωπος του κοσμου, παντα χαμογελαστος και ευδιαθετος, παντα ευγενεστατος και βοηθητικος, μου αποκαλυψε μια μερα μετα απο μηνες που γνωριζομασταν πως εβλεπε ψυχολογο γιατι ειχε τοσα προβληματα στη δουλεια με το αφεντικο του που επαθε κλινικη καταθλιψη και ο γιατρος του εδωσε καταθλιπτικα χαπια. Επαθα σοκ! Απο ολο τον κοσμο που ξερω, αυτος ηταν ο απολυτως τελευταιος ανθρωπος που θα μου περναγε ποτε απο το μυαλο πως μπορει να περνουσε τετοια βασανα. Βραζιλιανος ειναι, οικογενεια εκει που ειναι δεν εχει και δεν ενιωθε ανετα να το συζητησει με φιλους με τους οποιους δε γνωριζοταν αρκετα χρονια. Και λεει και ξαναλεει πως πιστευει πως αυτο τον γλιτωσε απο την ψυχιατρικη κλινικη. Τωρα, αληθεια, ψεμματα, τι να πω, ετσι λεει πως το νιωθει.

Η μητερα μου που δουλευε σε κεντρο ψυχικης υγιεινης, εχει εκατονταδες παραδειγματα να μου πει απο ανθρωπους που ηταν στα προθυρα χωρισμου, ειχαν προβληματα με τα παιδια τους η ηταν και στα ορια της αυτοκτονιας που βοηθηθηκαν απο ειδικους. Η βοηθεια δεν ηταν παντα 100% τελεια, αλλα εγω προτιμαω μια ατελη επιστημη που κανει οτι μπορει με τα δεδομενα της εποχης της, παρα να μην εχω ουτε καν την επιλογη.

Εχω φιλους και ψυχολογους και ψυχιατρους και μερικα περιστατικα που μας λενε ειναι αστα να πανε. Λεω δοξα το Θεο που υπαρχουν φορεις που βοηθανε τους ανθρωπους να δουν τα πραματα αλλιως και να βελτιωσουν οσο μπορουν τη ζωη τους. Η φιλη μου που μου κανει το σιατσου που ειναι διδακτωρας βιολογιας, κορη ενος διασημου καθηγητη του Μ.Ι.Τ. και μιλαει 7 γλωσσες, τωρα σπουδαζει ψυχαναλυτρια και μας λεει απιστευτες ιστοριες ψυχολογικης δυστυχιας απο την καθημερινη της δουλεια. Δηλωνει πως αυτη ειναι η πιο ικανοποιητικη δουλεια που ειχε ποτε στη ζωη της. Εχει και κατι πολυ περιεργα βιβλια στο σπιτι της... χμμ... :roll:

Αυτοι που γυρνανε απο το Ιρακ και το Αφγανισταν και εχουν δει τα χιλια μυρια, εννοειται πως εχουν προσβαση σε ψυχολογικη βοηθεια για να μπορουν να επανενταχθουν στην καθημερινοτητα που αφησαν πριν φυγουν. Μακαρι τοτε και αυτοι απο το Βιετναμ να ειχαν τετοια βοηθεια. Το ιδιο και οι κρατουμενοι που εχουν τελειωσει το χρονο φυλακιση τους. Το ιδιο και τα θυματα βασανισμων, ποσους και ποσους ψυχολογους (και ψυχιατρους) δεν εχει η Amnesty International; Το ιδιο και οι νεοι γονεις, πολλοι δεν αντεχουν τα παιδια τους και χαιρομαι που τουλαχιστον μπορουν να παρουν μερικες συμβουλες. Το ιδιο και οι αστροναυτες που μενουν μηνες και μηνες απομονωμενοι στο διαστημα. Το ιδιο και τα ζωα, πως νομιζεις εκπαιδευονται, με ψυχολογικους τροπους φυσικα.

Αν ζεις σε μια μικρη κοινωνια που ολοι γνωριζονται, 200 μετρα απο τη μανα σου, τοτε ειναι μια υπεροχη τυχη που ολοι δεν εχουν ψυχολογικες δυσκολιες και η ζωη κυλαει ομαλα και ομορφα. Ομως ειναι στενομυαλο να υποθετουμε πως αυτες ειναι οι συνθηκες που αντιμετωπιζουν ολοι.

Ειναι αυτονοητο πως οι σημερινες θεωριες μπορει αυριο να αποδειχτουν αναχρονιστικες. Αυτο ισχυει σε καθε επιστημη. Και ο Νευτωνας αποδειχτηκε λανθασμενος σε ορισμενες ιδεες του, ακομα και ο Αινσταιν. Τι θα πει αυτο, καθε γενια βαζει το λιθαρακι της στο βωμο της γνωσης και σιγα σιγα προοδευουμε και τα κανουμε καλυτερα. Η ψυχολογια δεν αποτελει εξαιρεση. Ουτε η ιατρικη. Γιατροι δε δινανε τη θαλλιδομιδη στις εγγυους τη δεκαετια του 60-70;

Οσο για τον Πιντερη, γνωμες ειναι αυτες. Με 10 χρονια μεταπτυχιακων και μεταδιδακτορικων σπουδων στην Αμερικη, εμενα μου φτανει. Εξαλλου η ειδικευση του ανθρωπου ειναι σε θεματα συσχετισμου προσωπικοτητας και καρκινου. Νομιζω πως εχει κανει πολυ καλη δουλεια ωστε να φερει στο κοινο τα καινουρια ευρηματα neurolinguistic programming, νευροβιολογιας και των πιο συγχρονων ιδεων στο χωρο της λειτουργιας του εγκεφαλου. Ειναι θεμα προτιμησης αν το στυλ αρεσει σε καποιους και δεν αρεσει σε αλλους.

Εγω παντως οσο δουλευα στη BP, βοηθηθηκα τρομερα απο την παρουσια ενος εργασιακου ψυχολογου (αφενος για να αντεξουμε το παλαβο αφεντικο που ειχαμε), αλλα περισσοτερο γιατι η εν λογω εταιρεια ξεκινησε ενα καινουριο συστημα επικοινωνιας με τις πλατφορμες, οπου μια τηλεοραση ηταν μονιμως συνδεδεμενη με το κεντρο ελεγχου στην πλατφορμα, οποτε ουσιαστικα ειμασταν σαν ενα γραφειο.

Οι συζητησεις ηταν φοβερα αποκαλυπτικες - δεν μπορει κανεις να φανταστει τι ειδους "δυναμικες" υπαρχουν σε ομαδες που επι δεκαετιες εχουν μαθει να εργαζονται εντελως ανεξαρτητα και διαφορετικα και που τωρα πρεπει να γινουν σα μια. Η δουλεια αυτη εχει δημοσιευτει στο Society of Petroleum Engineers αν κανεις ενδιαφερεται, αλλα αυτο που εχουν καταλαβει πολλες εταιρειες ειναι πως ειναι πολυ σημαντικο να υπαρχει ψυχολογικη βοηθεια ωστε το σωστο ατομο να ειναι στη σωστη θεση και ωστε να αυξανεται η παραγωγικοτητα χωρις προστριβες. Η δουλεια που εχουν κανει ο Goleman και Boyatzis μεταξυ πολλων αλλων, ειναι τρομερα ενδιαφερουσα (αν και εχει τοση στατιστικη που σε πιανει πονοκεφαλος). Παντως εγω τον Δρ. Williamson που γνωρισα στη δουλεια μου, του βγαζω το καπελο. Ο ανθρωπος ηταν διανοια, εγω ενιωθα παντα "γυμνη" μπροστα του, τι διεισδυτικο μυαλο Θεε μου - και τι ευχαριστος, καλλιεργημενος και ζεστος ανθρωπος!

Τελοσπαντων, αυτη ειναι προσωπικη μου γνωμη και τιποτε περισσοτερο. Εγω εχω απο παιδι εντομοφοβια φρικτη. Και να τη σκεφτω την κατσαριδα, πολυ περισσοτερο να τη δω (ουτε ζωγραφιστη!) μου γρηγορευει ο σφυγμος και με κοβει κρυος ιδρωτας. Οσο και να με αγαπανε οι γονεις μου, δυστυχως δεν εχουν τις γνωσεις να με βοηθησουν να το ξεπερασω. Αυτη ειναι μια παραλογη φοβια, γιατι φυσικα ειμαι εκατομμυρια φορες μεγαλυτερη απο μια κατσαριδα και τι θα μου κανει δηλαδη; Ενω λογικα το καταλαβαινω, το σωμα μου παθαινει στρες και με τη σκεψη!

Α, ναι, στρες... αλλη μια λεξη που εφευρεθηκε απο ψυχολογους τη δεκαετια του 60 μελετωντας αθλητες και προπονητες baseball. Χμμ...

Τεσπα, παλι το ξεκαναμε το θεμα, απο τον αγαπητο Αλμπερτ ξεκινησαμε και δες που το φτασαμε, οποτε εγω το σταματαω εδω γιατι δε νομιζω πως εχω να προσφερω τιποτα περισσοτερο στο θεμα.

Ε, εχουμε και να φτιαξουμε βαλιτσες σημερα, πανε παλι οι διακοπες..... Crying or Very sad

ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ παιδια!!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
nansecrets



Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 3369
Ηλικία : 40
Registration date : 01/10/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!   Παρ Ιουλ 30, 2010 12:13 pm

geobacter έγραψε:
Χεχε,

με κανατε και γελασα lol!

Δεν το ειχα σκεφτει ετσι πως δηλαδη ειμαι πιο ρομαντικη απ'οτι νομιζα με το να ελπιζω να γινει κατι με τον Αλμπερτουλη.

Να ξεκαθαρισω κατι απο τα νωριτερα ποστς (γιατι εγραφα με ενα λαπτοπ που πηρα δωρο στη θεια μου σε ενα ξενοδοχειο με παναθλια αργο ιντερνετ) για τα περι ψυχολογιας.

Η ψυχολογια ειναι ΜΙΑ απο τις διαφορες επιλογες που εχει καποιος αν νομιζει πως εχει ενα ψυχολογικο προβλημα, το οποιο βοηθαει ΜΕΡΙΚΕΣ φορες, ΚΑΠΟΙΟΥΣ ανθρωπους. Δεν ειναι για ολα και ολους.

Δε βλεπω με τιποτα την κατασταση σαν "η το ενα η το αλλο". Και βεβαια ισχυει αυτο που λεει η Δομνικη πως υπαρχουν πολλες θεωριες και προσεγγισεις γιατι η επιστημη ειναι τετοια που δεν υπαρχουν απολυτα. Αυτο ισχυει σε ΟΛΕΣ τις βιολογικες επιστημες, γιατι σε αυτες δεν μπορεις να παρεις ΟΛΟ τον πληθυσμο σε ενα εργαστηριο και να κανεις πειραματα. Δεν ειναι σαν τα πειραματα φυσικης και χημειας που δουλευεις με αψυχες υλες και οπου μπορεις να βγαλεις γενικα συμπερασματα πως πχ οξυ και βαση δινει αλας και νερο. Και οι ζωολογοι τσακωνονται για τις θεωριες τους - δε θυμαστε εκεινον το σαματα με τις τρελλες αγελαδες, αν ηταν τα prions που το δημιουργουσαν η κατι αλλο με τις πρωτεινες, δε θυμαμαι τωρα. Απο προσωπικη εμπειρια, μπορω να πω πως και στο σωρο της χημειας οι ακαδημαικοι τσακωμοι ειναι απιστευτοι!

Στις βιολογικες επιστημες μονο με δειγματα μπορεις να δουλεψεις και γιαυτο ειναι τοσο σημαντικη η (μη αγαπημενη μου) στατιστικη. Καθε φορα που εγκρινεται ενα καινουριο φαρμακο τι γινεται, το δινουν δοκιμαστικα σε ΟΛΟΥΣ οσους εχουν μια συγκεκριμενη ασθενεια;
Ομως, η προσωπικη μου γνωμη ειναι πως σαν επιστημη, καινουρια και εξελισσομενη οπως και ΟΛΕΣ οι αλλες, εχει να προσφερει κατι (οπως ειπα στην παραπανω παραγραφο, για μερικους, μερικες φορες).

Σιγουρα οι φιλοι και η οικογενεια ειναι τα πιο καταλληλα ατομα να τους μιλησεις, αλλα αυτο προυποθετει ορισμενα πραγματα -

1. Οτι εχεις καλη σχεση με την οικογενεια σου. Αυτο δεν το εχουν ολοι.
2. Οτι το προβλημα νιωθεις ανετα να το συζητησεις. Οταν η φιλη μου η Μαρια εμεινε εγγυος 16 χρονων, δεν πηγε να το συζητησει με τους γονεις της, πηγε εκανε εκτρωση και μετα ευτυχως οι γιατροι τη στειλαν και σε εναν ψυχολογο να συζητησουν για να δει πως να αντιμετωπισει το αγχος ωστε να μην της μεινουν μονιμα προβληματα, τυψεις κλπ.
3. Οτι ΕΧΕΙΣ την οικογενεια σου. Δηλαδη αμα εισαι ορφανος σαν το φιλο μου τον Τριανταφυλλο, τοτε τι κανεις.
4. Οτι ΕΧΕΙΣ την οικογενεια σου και φιλους κοντα. Κι αν ζεις σε μια ξενη χωρα και εχεις μολις μετακομισει και δεν ξερεις κανεναν;
5. Κι αν εισαι ο Ταυλανδος που σκοτωθηκε ολη σου η οικογενεια στο τσουναμι και δεν ξερεις που να στραφεις και τι να κανεις προκειμενου να μη σκοτωσεις κι εσυ τον εαυτο σου;

Ο φιλος μας ο Βαλντιρ που σας λεω και που ειναι ο γλυκυτερος ανθρωπος του κοσμου, παντα χαμογελαστος και ευδιαθετος, παντα ευγενεστατος και βοηθητικος, μου αποκαλυψε μια μερα μετα απο μηνες που γνωριζομασταν πως εβλεπε ψυχολογο γιατι ειχε τοσα προβληματα στη δουλεια με το αφεντικο του που επαθε κλινικη καταθλιψη και ο γιατρος του εδωσε καταθλιπτικα χαπια. Επαθα σοκ! Απο ολο τον κοσμο που ξερω, αυτος ηταν ο απολυτως τελευταιος ανθρωπος που θα μου περναγε ποτε απο το μυαλο πως μπορει να περνουσε τετοια βασανα. Βραζιλιανος ειναι, οικογενεια εκει που ειναι δεν εχει και δεν ενιωθε ανετα να το συζητησει με φιλους με τους οποιους δε γνωριζοταν αρκετα χρονια. Και λεει και ξαναλεει πως πιστευει πως αυτο τον γλιτωσε απο την ψυχιατρικη κλινικη. Τωρα, αληθεια, ψεμματα, τι να πω, ετσι λεει πως το νιωθει.

Η μητερα μου που δουλευε σε κεντρο ψυχικης υγιεινης, εχει εκατονταδες παραδειγματα να μου πει απο ανθρωπους που ηταν στα προθυρα χωρισμου, ειχαν προβληματα με τα παιδια τους η ηταν και στα ορια της αυτοκτονιας που βοηθηθηκαν απο ειδικους. Η βοηθεια δεν ηταν παντα 100% τελεια, αλλα εγω προτιμαω μια ατελη επιστημη που κανει οτι μπορει με τα δεδομενα της εποχης της, παρα να μην εχω ουτε καν την επιλογη.

Εχω φιλους και ψυχολογους και ψυχιατρους και μερικα περιστατικα που μας λενε ειναι αστα να πανε. Λεω δοξα το Θεο που υπαρχουν φορεις που βοηθανε τους ανθρωπους να δουν τα πραματα αλλιως και να βελτιωσουν οσο μπορουν τη ζωη τους. Η φιλη μου που μου κανει το σιατσου που ειναι διδακτωρας βιολογιας, κορη ενος διασημου καθηγητη του Μ.Ι.Τ. και μιλαει 7 γλωσσες, τωρα σπουδαζει ψυχαναλυτρια και μας λεει απιστευτες ιστοριες ψυχολογικης δυστυχιας απο την καθημερινη της δουλεια. Δηλωνει πως αυτη ειναι η πιο ικανοποιητικη δουλεια που ειχε ποτε στη ζωη της. Εχει και κατι πολυ περιεργα βιβλια στο σπιτι της... χμμ... :roll:

Αυτοι που γυρνανε απο το Ιρακ και το Αφγανισταν και εχουν δει τα χιλια μυρια, εννοειται πως εχουν προσβαση σε ψυχολογικη βοηθεια για να μπορουν να επανενταχθουν στην καθημερινοτητα που αφησαν πριν φυγουν. Μακαρι τοτε και αυτοι απο το Βιετναμ να ειχαν τετοια βοηθεια. Το ιδιο και οι κρατουμενοι που εχουν τελειωσει το χρονο φυλακιση τους. Το ιδιο και τα θυματα βασανισμων, ποσους και ποσους ψυχολογους (και ψυχιατρους) δεν εχει η Amnesty International; Το ιδιο και οι νεοι γονεις, πολλοι δεν αντεχουν τα παιδια τους και χαιρομαι που τουλαχιστον μπορουν να παρουν μερικες συμβουλες. Το ιδιο και οι αστροναυτες που μενουν μηνες και μηνες απομονωμενοι στο διαστημα. Το ιδιο και τα ζωα, πως νομιζεις εκπαιδευονται, με ψυχολογικους τροπους φυσικα.

Αν ζεις σε μια μικρη κοινωνια που ολοι γνωριζονται, 200 μετρα απο τη μανα σου, τοτε ειναι μια υπεροχη τυχη που ολοι δεν εχουν ψυχολογικες δυσκολιες και η ζωη κυλαει ομαλα και ομορφα. Ομως ειναι στενομυαλο να υποθετουμε πως αυτες ειναι οι συνθηκες που αντιμετωπιζουν ολοι.

Ειναι αυτονοητο πως οι σημερινες θεωριες μπορει αυριο να αποδειχτουν αναχρονιστικες. Αυτο ισχυει σε καθε επιστημη. Και ο Νευτωνας αποδειχτηκε λανθασμενος σε ορισμενες ιδεες του, ακομα και ο Αινσταιν. Τι θα πει αυτο, καθε γενια βαζει το λιθαρακι της στο βωμο της γνωσης και σιγα σιγα προοδευουμε και τα κανουμε καλυτερα. Η ψυχολογια δεν αποτελει εξαιρεση. Ουτε η ιατρικη. Γιατροι δε δινανε τη θαλλιδομιδη στις εγγυους τη δεκαετια του 60-70;

Οσο για τον Πιντερη, γνωμες ειναι αυτες. Με 10 χρονια μεταπτυχιακων και μεταδιδακτορικων σπουδων στην Αμερικη, εμενα μου φτανει. Εξαλλου η ειδικευση του ανθρωπου ειναι σε θεματα συσχετισμου προσωπικοτητας και καρκινου. Νομιζω πως εχει κανει πολυ καλη δουλεια ωστε να φερει στο κοινο τα καινουρια ευρηματα neurolinguistic programming, νευροβιολογιας και των πιο συγχρονων ιδεων στο χωρο της λειτουργιας του εγκεφαλου. Ειναι θεμα προτιμησης αν το στυλ αρεσει σε καποιους και δεν αρεσει σε αλλους.

Εγω παντως οσο δουλευα στη BP, βοηθηθηκα τρομερα απο την παρουσια ενος εργασιακου ψυχολογου (αφενος για να αντεξουμε το παλαβο αφεντικο που ειχαμε), αλλα περισσοτερο γιατι η εν λογω εταιρεια ξεκινησε ενα καινουριο συστημα επικοινωνιας με τις πλατφορμες, οπου μια τηλεοραση ηταν μονιμως συνδεδεμενη με το κεντρο ελεγχου στην πλατφορμα, οποτε ουσιαστικα ειμασταν σαν ενα γραφειο.

Οι συζητησεις ηταν φοβερα αποκαλυπτικες - δεν μπορει κανεις να φανταστει τι ειδους "δυναμικες" υπαρχουν σε ομαδες που επι δεκαετιες εχουν μαθει να εργαζονται εντελως ανεξαρτητα και διαφορετικα και που τωρα πρεπει να γινουν σα μια. Η δουλεια αυτη εχει δημοσιευτει στο Society of Petroleum Engineers αν κανεις ενδιαφερεται, αλλα αυτο που εχουν καταλαβει πολλες εταιρειες ειναι πως ειναι πολυ σημαντικο να υπαρχει ψυχολογικη βοηθεια ωστε το σωστο ατομο να ειναι στη σωστη θεση και ωστε να αυξανεται η παραγωγικοτητα χωρις προστριβες. Η δουλεια που εχουν κανει ο Goleman και Boyatzis μεταξυ πολλων αλλων, ειναι τρομερα ενδιαφερουσα (αν και εχει τοση στατιστικη που σε πιανει πονοκεφαλος). Παντως εγω τον Δρ. Williamson που γνωρισα στη δουλεια μου, του βγαζω το καπελο. Ο ανθρωπος ηταν διανοια, εγω ενιωθα παντα "γυμνη" μπροστα του, τι διεισδυτικο μυαλο Θεε μου - και τι ευχαριστος, καλλιεργημενος και ζεστος ανθρωπος!

Τελοσπαντων, αυτη ειναι προσωπικη μου γνωμη και τιποτε περισσοτερο. Εγω εχω απο παιδι εντομοφοβια φρικτη. Και να τη σκεφτω την κατσαριδα, πολυ περισσοτερο να τη δω (ουτε ζωγραφιστη!) μου γρηγορευει ο σφυγμος και με κοβει κρυος ιδρωτας. Οσο και να με αγαπανε οι γονεις μου, δυστυχως δεν εχουν τις γνωσεις να με βοηθησουν να το ξεπερασω. Αυτη ειναι μια παραλογη φοβια, γιατι φυσικα ειμαι εκατομμυρια φορες μεγαλυτερη απο μια κατσαριδα και τι θα μου κανει δηλαδη; Ενω λογικα το καταλαβαινω, το σωμα μου παθαινει στρες και με τη σκεψη!

Α, ναι, στρες... αλλη μια λεξη που εφευρεθηκε απο ψυχολογους τη δεκαετια του 60 μελετωντας αθλητες και προπονητες baseball. Χμμ...

Τεσπα, παλι το ξεκαναμε το θεμα, απο τον αγαπητο Αλμπερτ ξεκινησαμε και δες που το φτασαμε, οποτε εγω το σταματαω εδω γιατι δε νομιζω πως εχω να προσφερω τιποτα περισσοτερο στο θεμα.

Ε, εχουμε και να φτιαξουμε βαλιτσες σημερα, πανε παλι οι διακοπες..... Crying or Very sad

ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ παιδια!!

διαβασα το ποστ σου και ομολογω πως ΟΛΑ οσα εγραψες ειναι παραδειγματα που αγγιξαν πολλες καταστασεις και περιπτωσεις. αγαπητη geo εχεις οφειλω να παραδεχτω μεγαλο δικιο. δεν γινεται να βλεπουμε μονοδιαστα καποια πραγματα. η καθε περιπτωση και ο καθε ανθρωπος αντιμετωπιζεται διαφορετικα και δεν ειναι δυνατον να ειμαστε παντα αναμεσα σε φιλους και οικογενεια. και οι ψυχολογοι ειναι απαραιτητοι σε καποιες περιπτωσεις σαν αυτες που προανεφερες! γενικα με βρισκεις συμφωνη. καλα να περασεις! flower
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
candy.



Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 42
Ηλικία : 25
Αγαπημένος χαρακτήρας : Candy
Registration date : 15/03/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!   Παρ Ιουλ 30, 2010 1:54 pm

Geo, έχεις απόλυτο δίκιο...
Το παράδειγμα του φίλου σου του Βραζιλιάνου πάντως μου ταιριάζει γάντι..
Ότι πρόβλημα και να έχω σπανίως το δείχνω στους άλλους..δεν θέλω να τους φορτώνω με τα δικά μου...και έτσι κρατάω πολλά πράγματα μέσα μοθ confused
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
nansecrets



Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 3369
Ηλικία : 40
Registration date : 01/10/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!   Παρ Ιουλ 30, 2010 2:10 pm

candy. έγραψε:
Geo, έχεις απόλυτο δίκιο...
Το παράδειγμα του φίλου σου του Βραζιλιάνου πάντως μου ταιριάζει γάντι..
Ότι πρόβλημα και να έχω σπανίως το δείχνω στους άλλους..δεν θέλω να τους φορτώνω με τα δικά μου...και έτσι κρατάω πολλά πράγματα μέσα μοθ confused

κι εγω το ιδιο! δεν λεω ποτε τι μου συμβαινει! τα κραταω για μενα και δεν φορτωνομαι σε κανεναν! αντιθετα ειμαι εκει για οσους με χρειαστουν... μου δινει χαρα να βοηθαω τους αλλους... flower
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
candy.



Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 42
Ηλικία : 25
Αγαπημένος χαρακτήρας : Candy
Registration date : 15/03/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!   Παρ Ιουλ 30, 2010 2:13 pm

nansecrets έγραψε:
candy. έγραψε:
Geo, έχεις απόλυτο δίκιο...
Το παράδειγμα του φίλου σου του Βραζιλιάνου πάντως μου ταιριάζει γάντι..
Ότι πρόβλημα και να έχω σπανίως το δείχνω στους άλλους..δεν θέλω να τους φορτώνω με τα δικά μου...και έτσι κρατάω πολλά πράγματα μέσα μοθ confused

κι εγω το ιδιο! δεν λεω ποτε τι μου συμβαινει! τα κραταω για μενα και δεν φορτωνομαι σε κανεναν! αντιθετα ειμαι εκει για οσους με χρειαστουν... μου δινει χαρα να βοηθαω τους αλλους... flower

Κ εγώ ακριβώς το ίδιο!!
Ποτέ δεν δείχνω ότι έχω κάτι...μ έχουνε συνηθίσει και όλοι να μαι πάντα χαρούμενη που ακόμα και αν απλώς κάτι σκέφτομαι όλοι θα πέσουνε πάνω μου να με ρωτάνε και νίωθω πίεση έτσι....
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
elpidaki



Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 2394
Ηλικία : 24
Τόπος : ελλαδα-λαρισα
Επάγγελμα : μαθητρια!!!!
Αγαπημένος χαρακτήρας : Αλμπερτ
Registration date : 21/04/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!   Παρ Ιουλ 30, 2010 2:15 pm

candy. έγραψε:
nansecrets έγραψε:
candy. έγραψε:
Geo, έχεις απόλυτο δίκιο...
Το παράδειγμα του φίλου σου του Βραζιλιάνου πάντως μου ταιριάζει γάντι..
Ότι πρόβλημα και να έχω σπανίως το δείχνω στους άλλους..δεν θέλω να τους φορτώνω με τα δικά μου...και έτσι κρατάω πολλά πράγματα μέσα μοθ confused

κι εγω το ιδιο! δεν λεω ποτε τι μου συμβαινει! τα κραταω για μενα και δεν φορτωνομαι σε κανεναν! αντιθετα ειμαι εκει για οσους με χρειαστουν... μου δινει χαρα να βοηθαω τους αλλους... flower

Κ εγώ ακριβώς το ίδιο!!
Ποτέ δεν δείχνω ότι έχω κάτι...μ έχουνε συνηθίσει και όλοι να μαι πάντα χαρούμενη που ακόμα και αν απλώς κάτι σκέφτομαι όλοι θα πέσουνε πάνω μου να με ρωτάνε και νίωθω πίεση έτσι....

τι γινεται καλε????
και γω ετσι!!!!!!
μονο στον πολυ δικο μου ανθρωπο θα πω τι εχω και παλι αν!!!!!
ολες ιδιες ειμαστε!!!!!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
nansecrets



Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 3369
Ηλικία : 40
Registration date : 01/10/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!   Παρ Ιουλ 30, 2010 2:20 pm

elpidaki έγραψε:
candy. έγραψε:
nansecrets έγραψε:
candy. έγραψε:
Geo, έχεις απόλυτο δίκιο...
Το παράδειγμα του φίλου σου του Βραζιλιάνου πάντως μου ταιριάζει γάντι..
Ότι πρόβλημα και να έχω σπανίως το δείχνω στους άλλους..δεν θέλω να τους φορτώνω με τα δικά μου...και έτσι κρατάω πολλά πράγματα μέσα μοθ confused

κι εγω το ιδιο! δεν λεω ποτε τι μου συμβαινει! τα κραταω για μενα και δεν φορτωνομαι σε κανεναν! αντιθετα ειμαι εκει για οσους με χρειαστουν... μου δινει χαρα να βοηθαω τους αλλους... flower

Κ εγώ ακριβώς το ίδιο!!
Ποτέ δεν δείχνω ότι έχω κάτι...μ έχουνε συνηθίσει και όλοι να μαι πάντα χαρούμενη που ακόμα και αν απλώς κάτι σκέφτομαι όλοι θα πέσουνε πάνω μου να με ρωτάνε και νίωθω πίεση έτσι....

τι γινεται καλε????
και γω ετσι!!!!!!
μονο στον πολυ δικο μου ανθρωπο θα πω τι εχω και παλι αν!!!!!
ολες ιδιες ειμαστε!!!!!

η Καντυ ειναι η αιτια κοριτσια!!!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
domniki



Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 1103
Ηλικία : 42
Τόπος : Αθήνα
Αγαπημένος χαρακτήρας : Κάντυ
Registration date : 14/10/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!   Τετ Αυγ 04, 2010 9:18 am

@geobacter, μα και φυσικα συμφωνω πανω στη σημασια της ψυχολογιας στην καθημερινη μας ζωη! Φυσικα και μπορει να βοηθησει τους ανθρωπους. Επειδη ομως ειναι απο ανθρωπους για ανθρωπους, πρεπει ο καθενας μας να βρει τον ψυχολογο που του ταιριαζει. Ειναι μια διαπροσωπικη σχεση, και εχει την δυναμικη μιας ανθρωπινης σχεσης. Ο ανθρωπος δεν ειναι μηχανημα, να τον παμε στο συνεργειο να τον επιδιορθωσει.

Παντως αλλο η ψυχολογια και αλλο η ψυχιατρικη. Η ψυχιατρικη ειναι κλαδος της ιατρικης, ενω η ψυχολογια ειναι ανθρωπιστικη επιστημη και συγγνευει με την κοινωνιολογια. Για να παρει καποιος αντικαταθλιπτικη αγωγη χρειαζεται διαγνωση απο ψυχιατρο. Οι ψυχολογοι δεν εχουν τετοια δικαιοδοσια. O Freud σπουδασε ιατρικη και εγκαινιασε την ψυχαναλυτικη σχολη της ψυχιατρικης, δεν ηταν ψυχολογος.

Ολοι εχουμε προβληματα στην καθημερινη μας ζωη, με το αφεντικο μας, με τους γονεις μας, με τα αδερφια μας, με τον συντροφο μας, με τα παιδια μας. Εκεινο που παιζει καθοριστικο ρολο για την ευτυχια μας ειναι ο τροπος που τα αντιμετωπιζουμε, το ποσο και πώς μας επηρεαζουν και ο τροπος που τα ξεπερναμε. Μπορουμε να ζητησουμε βοηθεια απο φιλους και συγγενεις, αλλα αν η βοηθεια δεν ειναι αρκετη τοτε θα αποτανθουμε στους πιο ειδικους. Και παλι η ψυχολογια δεν δινει απαντησεις και λυσεις, απλα προσπαθει να βοηθησει στην κατανοηση του προβληματος.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
Τελικά είμαι και γω Αλμπερτικια!!! Τ Ε Λ Ο Σ !!
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 3 από 4Μετάβαση στη σελίδα : Επιστροφή  1, 2, 3, 4  Επόμενο

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Candy-Candy :: Συζητήσεις :: Γενική συζήτηση-
Μετάβαση σε: