Candy-Candy

Η αγαπημένη ηρωίδα των παιδικών μας χρόνων!
 
ΦόρουμΠόρταλΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΕγγραφήΣύνδεση
Big Ben
 2017
ΔευΤριΤετΠεμΠαρΣαβΚυρ
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
ΗμερολόγιοΗμερολόγιο
Πρόσφατα Θέματα
Παρόντες χρήστες
3 χρήστες είναι συνδεδεμένοι αυτήν την στιγμή:: 0 μέλη, 0 μη ορατοί και 3 επισκέπτες

Κανένας

Περισσότεροι χρήστες υπό σύνδεση 30, στις Πεμ Νοε 18, 2010 4:29 pm
Να μεταφραστεί η νουβέλα
Image hosted by servimg.com
Συνταγές μαγειρικής

Image hosted by servimg.com

Μοιραστείτε | 
 

 Το ημερολόγιο της Candice White Ardlay

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
akaliakoukou
εργατική μελισσούλα!
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 2378
Ηλικία : 39
Τόπος : Χίος
Αγαπημένος χαρακτήρας : Τέρρυ!!!
Registration date : 21/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Το ημερολόγιο της Candice White Ardlay    Τρι Ιαν 04, 2011 7:32 pm

Πριν αρχίσω να αντιγράφω εδώ τα κείμενα της Juanita θέλω να της πω από τα βάθη της καρδιάς μου ένα μεγάλο ευχαριστώ!!!!
Ευχαριστώ που τα ανακάλυψες κι ευχαριστώ που έκανες τον κόπο να τα μεταφράσεις!!!!!
Θα τα σχολιάσω αργότερα!!!! jocolor
Για την ώρα... αντιγραφή!!!!! study

Τα κείμενα που ακολουθούν είναι όλα δουλειά της Χουανίτας που έχει ποστάρει εδώ και αρκετό καιρό σε άλλο ελληνικό φόρουμ!!!



_________________
Μόνο με την καρδιά βλέπεις καθαρά.Την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν... king
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://akaliakoukou.page.tl
akaliakoukou
εργατική μελισσούλα!
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 2378
Ηλικία : 39
Τόπος : Χίος
Αγαπημένος χαρακτήρας : Τέρρυ!!!
Registration date : 21/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Το ημερολόγιο της Candice White Ardlay    Τρι Ιαν 04, 2011 7:33 pm

Το ημερολόγιο της Candice White Ardlay
Όταν η Κάντυ μετέβη στο Λονδίνο προκειμένου να σπουδάσει και να γίνει σωστή κυρία, ο θείος Γουίλιαμ της έδωσε ένα ημερολόγιο προκειμένου να γράφει σε αυτό τα σημαντικότερα γεγονότα της ζωής της...

Αυτό βέβαια, είναι κάτι που δεν αναφέρεται στο μάνγκα ή στο ανιμέ. Βρίσκεται στην αυθεντική νουβέλα της Μιζούκι η οποία έχει δημοσιευτεί μόνο στα ιαπωνικά.

Χάρη στη φίλη Tarzan Sobakasu (και με την άδειά της) γίνεται μιά προσπάθεια να μεταφραστούν κάποια από τα σημεία που δεν μπορέσαμε ποτέ να διαβάσουμε ή να δούμε αλλά δίνουν έμφαση στις μοναδικές στιγμές που έζησαν ο Τέρρυ και η Κάντυ την περίοδο που ο έρωτάς τους άνθιζε...

Από την πλευρά μου, θα γίνει όσο το δυνατόν πιό πιστή μετάφραση και παρουσίαση στα ελληνικά των ιδιαιτέρων αυτών στιγμών και ελπίζω να σας ενθουσιάσουν, να σας γοητεύσουν και τελικά να σας συγκινήσουν όπως έγινε και με εμένα μέσα από την εκπληκτική δουλειά που έχει κάνει η Tarzan Sobakasu στο φόρουμ Candy -Terry.

Arigato Tarzan Sobakasu

_________________
Μόνο με την καρδιά βλέπεις καθαρά.Την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν... king
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://akaliakoukou.page.tl
akaliakoukou
εργατική μελισσούλα!
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 2378
Ηλικία : 39
Τόπος : Χίος
Αγαπημένος χαρακτήρας : Τέρρυ!!!
Registration date : 21/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Το ημερολόγιο της Candice White Ardlay    Τρι Ιαν 04, 2011 7:35 pm

Η πρώτη σκηνή που περιγράφεται είναι από το:
Vol.2 The blue sky is always beyond the door.

Chapter 1-3 A boy who resembles Anthony 

™ [Η Κάντυ έχει βγεί στο κατάστρωμα και βλέπει ένα αγόρι να σκέκεται στην κουπαστή. Της φάνηκε πως έκλαιγε και κάτι πήγαινε να του πει...]

Ποιός είναι εκεί;;; Ξαφνικά το αγόρι γύρισε προς το μέρος της

Η φωνή του ήταν τόσο δυνατή, ταίριαζε με τη μοναχική φιγούρα...

(Στο μάνγκα δε γίνεται αναφορά της φωνής του Τέρρυ και η ακριβής μετάφραση της ιαπωνικής έκφρασης δεν είναι εφικτή )

Chapter 2-1 Terruce.G.Grandchester

Αφού ο Τέρρυ έφυγε από το παρεκκλήσι κατά τη διάρκεια της κυριακάτικης λειτουργίας οι μαθητές άρχισαν να σχολιάζουν το γεγονός.
Μιά μαθήτρια είπε στην Ελίζα, "Είναι νόστιμος, έτσι;;;
Όλα τα κορίτσια τον ποθούν αλλά στον Τέρρυ δεν αρέσουν τα κορίτσια.
Παραβαίνει τους κανονισμούς, παρ΄όλα αυτά έχει καλούς βαθμούς."

Η Ελίζα ρωτούσε ανυπόμονα τη φίλη της να μάθει για τον Τέρρυ,
"Αυτό σημαίνει πως δε βγαίνει με κορίτσια?"

™[Μετά το τέλος της λειτουργίας, συμπεριλαμβανόμενης και της αναπόλησης του Άντονυ, η Κάντυ έκανε βόλτα στο δάσος. Ξαφνικά, ένα γκρι άλογο πετάχτηκε μπροστά της, θυμίζοντάς της εκείνο το κυνήγι της αλεπούς. Ούρλιαξε και έχασε τις αισθήσεις της. Όταν άνοιξε τα μάτια της, είδε κάποιον να την κοιτάει ανήσυχα... Αναρωτήθηκε ποιός να ήταν και ψέλισε, "Άντονυ;;; ... " Σύντομα, διαπίστωσε πως ήταν ο Τέρρυ.
"Με λένε Τέρριους."
Ο Τέρρυ κοίταξε την Κάντυ μέσα στα μάτια και της είπε σκανδαλιάρικα
"Σε παρακαλώ, μη με ξαναπείς με αυτό το αστείο όνομα... "Άντονυ". "
Κίνησε να φύγει
Τι εννοείς λέγοντας "αστείο όνομα";;; Το "Τέρριους" είναι πολύ πιό αστείο..."
"Μιλάς με τόση αγένεια στον άνθρωπο που σε έσωσε;;; "
"Στον άνθρωπο που με έσωσε;;; "
"Νοιάστηκα τόσο πολύ για σένα όταν λιποθύμησες... "
"Νοιάστηκες;;; για μένα;;;"
"Ναι, ήσουν τόσο αδύναμη και επανήλθες στη δυνατή αγκαλιά μου και.."
" Ω... είσαι απαίσιος... "
Η Κάντυ του φώναξε κοκκινίζοντας. Ο Τέρρυ άρχισε να γελά.
"Αστειεύομαι... άλλωστε, έχω σαν κανόνα να νοιάζομαι μόνο για τις όμορφες γυναίκες."
Ο Τέρρυ σταμάτησε να γελά. Η Κάντυ τον έβλεπε να φεύγει με ύφος ανέκφραστο " ]

Αυτή η σκηνή συμβαίνει αργότερα στο μάνγκα: Η Κάντυ κοιτάζει τη φωτό του Άντονυ το βράδυ στο δωμάτιό της και ξαφνικά ακούει το χλιμίντρισμα.
Βλέπει κάποιον να τρέχει με το άλογο, και, περνώντας τον για τον Άντονυ τρέχει αλλά γλιστράει στα σκαλοπάτια και λιποθυμά. Ο Τέρρυ τη μεταφέρει στο θεραπευτήριο και για πρώτη φορά την ακούει να αναφέρει το όνομα του Άντονυ.


Όλες οι παραπάνω πληροφορίες είναι λεπτομέρειες που αναφέρονται στη νουβέλα και χάρη στην Tarzan Sobakasu μπορούμε να τις γνωρίζουμε και εμείς.

_________________
Μόνο με την καρδιά βλέπεις καθαρά.Την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν... king
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://akaliakoukou.page.tl
akaliakoukou
εργατική μελισσούλα!
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 2378
Ηλικία : 39
Τόπος : Χίος
Αγαπημένος χαρακτήρας : Τέρρυ!!!
Registration date : 21/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Το ημερολόγιο της Candice White Ardlay    Τρι Ιαν 04, 2011 7:38 pm

Chapter 1-4 The diary with a brown cover


™[Αφού η Κάντυ άκουσε από την αδερφή τον κανονισμό από την αδερφή Γκρέϋ, η Πάττυ έδειξε στην Κάντυ στο δωμάτιό της. Η Κάντυ ξαφνιάστηκε και χάρηκε που το δωμάτιό της είχε τόσο κομψό.Τότε ήταν που βρήκε το ημερολόγιο με το καφέ δερμάτινο κάλυμα στο γραφείο της.
"CandiceWhiteArdley"
ήταν γραμμένα με χρυσά γράμματα πάνω στο δερμάτινο κάλυμα.
Το άνοιξε μέσα:
"Να μην απογοητεύεσαι ό,τι και να συμβεί. Να μην γράφεις αυτά που σε κάνουν να αισθάνεσαι άσχημα, Κάντυ."
Ένιωσε πως άκουσε τη φωνή του θείου Γουίλλιαμ και έγνεψε καταφατικά.



Chapter 2-2 Confidential "S" Plan

™[Όταν ο Νηλ έστησε παγίδα στην Κάντυ ο Τέρρυ την έσωσε. Η Κάντυ ετοιμαζόνταν να τον ευχαριστήσει αλλά ο Τέρρυ της είπε πως δεν το έκανε για να τη σώσει.]

Η Κάντυ είχε μια έκφραση όλο έκπληξη και κοιτούσε τον Τέρρυ επίμονα.
"Γιατί με καρφώνεις με το βλέμμα σου? Ετοιμάζεσαι να μου δηλώσεις τον έρωτά σου ή κάτι τέτοιο, δεσποινίς Φακιδομούρα;;;"
Τα μάτια της Κάντυ άνοιξαν διάπλατα... Δεσποινίς Φακιδομούρα...
Ο Τέρρυ θυμόταν τη συνάντησή τους στο πλοίο.
"Τι συμβαίνει? Θα λιποθυμίσεις ξανά όπως τότε που με είδες καβάλα στο άλογο?"
"Θα... θα αστιεύεσαι!"
Η Κάντυ σούφρωσε τα χείλη της στραβομουτσουνιάζοντας.
Ο Τέρρυ χαμογέλασε περιφρονητικά και φόρεσε το καπέλο ιππασίας.
"Οκ. Δεν είναι στο στυλ μου να νοιάζομαι για κορίτσια με φακίδες. Πρέπει να πηγαίνω τώρα."
Ο Τέρρυ άρχισε να περπατάει.



Chapter 2-3 In the day Annie came
[Όταν η Κάντυ εξασκούσε τα γαλλικά της απαγγέλλοντας το κλασσικό γαλλικό ποίημα, βρήκε τον Τέρρυ να καπνίζει.Καθώς μιλούσαν ώς συνήθως, ο Τέρρυ για πρώτηφορά την αποκάλεσε "Ταρζάν φακιδομούρα" ]

Chapter 2-4 Terruce's secret

™[Ένα βράδυ,ο Τέρρυ τσακώθηκε κάπου και τραυματίστηκε. Καταλάθος, μπέρδεψε το δωμάτιό το με της Κάντυ. Η Κάντυ βγήκε απότο σχολείο προκειμένου να του αγοράσει φάρμακα.Κατά τύχη, συναντήθηκε με τον Άλμπερτ. Αφού χάρηκε με το αντάμωμα, αγόρασε φάρμακα και επέστρεψε στο δωμάτιό της αλλά ο Τέρρυ είχε ήδη φύγει.Μετά από αυτό, η Κάντυ δε συνάντησε τον Τέρρυ για πολύ καιρό. Μιά μέρα, η Κάντυ υποσχέθηκε στον Στήαρ και τον Άρτσυ να πάει να τους δει, και περπατούσε στο δεύτερο λόφο σκεφτόμενη τις σοκολάτες που θα της έδιναν τα δύο παιδιά.],

Η Κάντυ σκόνταψε κάπου και έχασε την ισορροπία της.
"Oops! Όσο και να σου αρέσω, με εκπλήσσει αυτή η ξαφνική σκηνή αγάπης."
"Tέρρυ!"
Η Κάντυ έπεσε πάνω στον ξαπλωμένο στο γρασίδι Τέρρυ.
"Ούτε για αστείο, ακόμη και αν δεν είχα άλλη επιλογή!"
Η Κάντυ κοκκίνησε και απομακρύνθηκε από τον Τέρρυ.
Ο Τέρρυ δεν είχε καμία ουλή. Το σημάδι στα χείλη του εξαφανίστηκε τελείως.
"Χαίρομαι που δείχνεις καλύτερα."
"Δε χρειάζεται να ανησυχείς για μένα."
"Είσαι αναιδής!"
"Oh, Καταπάτησες τους κανονισμούς! Βγήκες έξω χωρίς άδεια? Θα το πω στην αδερφή."
"Tέρρυ, μα για σένα βγήκα..."
"Ει, μη με αναγκάσεις να εξαγοράσω την καλοσύνη σου!"
Ξαφνικά, ο Τέρρυ το είπε αυτό με φωνή που ακουγόταν σα να την έδιωχνε.

Η Κάντυ συγκρατήθηκε να μην ξεσπάσει καισηκώθηκε.
"Δεν σκόπευα να κάνω κάτι τέτοιο. Ακόμα και αν ήθελες να την εξαγοράσεις δεν θα την πούλαγα!"
Η Κάντυ το είπε και σηκώθηκε να φύγει αγριεμένη.
"Τι διεστραμμένο αγόρι που είναι, τελικά!"
Η Κάντυ έφυγε μακριά κουνώντας τους ώμους της.
Ο Τέρρυ την κοιτούσε γλυκά.
[Εκείνο το βράδυ, προτού η Κάντυ επισκευτεί τον Άρτσι και τον Στήαρ, μπέρδεψε το δωμάτιό τους με του Τέρρυ και έμαθε το μυστικό του.]

_________________
Μόνο με την καρδιά βλέπεις καθαρά.Την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν... king
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://akaliakoukou.page.tl
akaliakoukou
εργατική μελισσούλα!
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 2378
Ηλικία : 39
Τόπος : Χίος
Αγαπημένος χαρακτήρας : Τέρρυ!!!
Registration date : 21/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Το ημερολόγιο της Candice White Ardlay    Τρι Ιαν 04, 2011 7:44 pm

Chapter 3-1@The interesting person

™<Αναρωτιέμαι γιατί με έσωσε τότε. Ναι… δεν είναι κακός… Οι κακοί άνθρωποι δεν έχουν τόσο όμορφα μάτια.>
Η Κάντυ σιγουρεύτηκε πως δεν είχε κάνει λάθος τότε που νόμιζε πως τον είδε να κλαίει στο πλοίο.Ένιωσε πιο κοντά στον Τέρρυ από ποτέ…

™ Η Κάντυ κουράστηκε να ψάχνει τον Τέρρυ και ακούμπησε στον κορμό ενός δέντρου. Δεν μπορούσε να τον βρει πουθενά: στον ψεύτικο λόφο της Πόνυ, στο γήπεδο ιππασίας ή στο δάσος. Ήθελε με κάποιον τρόπο να τον συναντήσει.
"Θέλω να τον συναντήσω να του ζητήσω συγνώμη για τις πληγές του που έξυσα".
<Τέρρυ, δεν θα το πω σε κανέναν.>
"Δεν θα το πω! Δεν θα το πω σε κανένα!"
Η Κάντυ θυμήθηκε πόσο σκοτείνιασαν τα μάτια του όταν της φώναξε δυνατά. Η ματιά του ήταν ακόμη εντυπωμένη βαθιά στο μυαλό της



[Η Κάντυ τραγούδησε ένα τραγούδι για να του εκφράσει τη συγνώμη της.Πάνω στο δέντρο, ο Τέρρυ την παρακολουθούσε να τραγουδάει .]
"Ma είναι τελείως παράφωνη." Αυτό ψιθύρισε ο Τέρρυ και γέλασε σιγανά.
"Θέλω να με πιστέψεις."
<Ταρζάν φακιδομούρη...Το ξέρω... Σε πιστεύω.>


™[Η Ελίζα έπεσε στο λάκκο που ο Νηλ είχε ανοίξει. Ο Τέρρυ την έσωσε.]
<Τέρριους...όπως ήταν αναμενόμενο από έναν ευγενή, ήταν τόσο ιπποτικός.>
Η Ελίζα είχε ένα χαμόγελο στα χείλη σα φυσικό.
Καταλάβαινε πότε τα κορίτσια αναστατώνονταν μαζί του.
Η Ελίζα είχε ενθουσιαστεί με αυτή την πλευρά του Τέρρυ.


Chapter 3-2 The flower blooming season 

™[Η Πάττυ επισκέφτηκε την Κάντυ φέρνοντας γλυκά και της μίλησε για τους γονείς της.]
"Οι γονείς μου μου είπαν πως δε θα μπορέσουν να έρθουν για το Φεστιβάλ του Μάη.Ακόμα και αν μου στέλνουν γλυκά, δε χαίρομαι καθόλου."
Δάκρυα κύλησαν από τα μάτια της Πάττυ. Ο πατέρας της ήταν δικηγόρος και η μάνα της δημοσιογράφος σε ένα περιοδικό.
Της είπε ακόμη πως ποτέ της δεν είχε καταφέρει να δει τους γονείς της όσο θα ήθελε από τότε που ήταν παιδί.
[Τότε, η Πάττυ πήγε στο δωμάτιό της και επέστρεψε για να δείξει στην Κάντυ τη χελώνα της, αλλά εκείνη τη στιγμή η αδερφή Γκρέϋ την έπιασε με τη χελώνα.]


(Στο μάνγκα δεν υπάρχει περιγραφή – αναφορά στους γονείς της Πάττυ.)

_________________
Μόνο με την καρδιά βλέπεις καθαρά.Την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν... king
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://akaliakoukou.page.tl
akaliakoukou
εργατική μελισσούλα!
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 2378
Ηλικία : 39
Τόπος : Χίος
Αγαπημένος χαρακτήρας : Τέρρυ!!!
Registration date : 21/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Το ημερολόγιο της Candice White Ardlay    Τρι Ιαν 04, 2011 7:46 pm

Chapter 3-3.A gift for the May Festival

[Η Κάντυ είχε μιλήσει άσχημα στην Αδερφή Γκρέη και διατάχτηκε να περάσει τις μέρες της στο δωμάτιο «στοχασμού» μέχρι το τέλος του φεστιβάλ. Παρέλαβε τη χελώνα της Πάτυ από την Αδερφή Μαργαρίτα και αποφάσισε να ζητήσει από τον Άλμπερτ να τη φροντίσει. Ο μόνος τρόπος ήταν να το σκάσει από το δωμάτιο και να πάει στον ζωολογικό κήπο που εργαζόταν ο Άλμπερτ.Στο μικρό γραφείο του Άλμπερτ βρήκε τον Τέρρυ. Μόλις ο Άλμπερτ επέστρεψε στην εργασία του, τα δύο παιδιά πήγαν να δουν τα ζώα.]

"Κοίτα! Να εκεί κάτι που σου μοιάζει."
Ο Τέρρυ έδειξε τη μαϊμού γελώντας.
"Με προσβάλλεις! Πού μου μοιάζει;;;;"
Η Κάντυ μόρφασε σουφρώνοντας τα χείλη.
"Συγνώμη! Είσαι πολύ πιο γοητευτική."
Ο Τέρρυ δεν απολογήθηκε στην Κάντυ αλλά στη μαϊμού.
Η Κάντυ ήταν έτοιμη να τον χτυπήσει.
"Έλα,πάμε!"
Έτρεξε πίσω από τον Τέρρυ που προχωρούσε γελώντας.
Η καρδιά της χτυπούσε σαν τρελή.
Μπορώ να διαβάσω το μυαλό του Τέρρυ.
<Ο Τέρρυ με εμπιστεύεται>
Ξαφνικά, ο Τέρρυ εξαφανίστηκε μέσα στο πλήθος για να επιστρέψει λίγο αργότερα με ποπ κορν.
"Με την ευκαιρία, πως και είσαι εδώ σήμερα;;; ?"
Παραγεμίζοντας ποπ κορν το στόμα του ο Τέρρυ ρώτησε την Κάντυ.
"Εγώ? Το έσκασα από το δωμάτιο στοχασμού."
"δωμάτιο στοχασμού?"
Η Κάντυ του ανέφερε όλα όσα είχαν συμβεί την προηγούμενη νύχτα: Η Αδερφή βρήκε τη χελώνα της Πάτυ, τη Χιούλη και έτσι δημιουργήθηκε μια αναστάτωση. Και η Κάντυ απερίσκεπτα, αποκάλεσε την Αδερφή “Ξεροκέφαλη παλιόγρια “.
Μόλις το είπε, ο Τέρρυ λύθηκε στα γέλια." «Ξεροκέφαλη παλιόγρια» χαχαχαχα ούτε εγώ δε θα μπορούσα να πω κάτι τέτοιο, Δεσποινίς Φακιδομούρη."
Η Κάντυ έβγαλε έναν αναστεναγμό και γύρισε αλλού το κεφάλι της.
"Όμως, τι κρίμα που σου απαγόρεψαν να συμμετάσχεις στο Φεστιβάλ του Μάη."
"Ναι…"
Η Κάντυ έσκυψε το κεφάλι. Ο Τέρρυ κοιτούσε τον ουρανό.
Η Κάντυ δε θα συμμετάσχει στο Φεστιβάλ του Μάη…
<Αναρωτιέμαι μήπως δεν πρέπει να συμμετέχω ούτε εγώ.>
Ο Τέρρυ ξαφνιάστηκε με τη σκέψη του αυτή.
"Τέλος πάντων, πως και γνωρίζεις τον Άλμπερτ ?"
"Τον γνωρίζω από την Αμερική. Από τότε που ζούσα στους στάβλους και περιποιόμουν τα άλογα… Όταν προσπάθησα να φύγω μακριά, έπεσα σε ένα καταρράκτη και ο Άλμπερτ με έσωσε…"
Αυτό την έκανε να γυρίσει πίσω στις μέρες του Λέικγουντ… Η λίμνη το Μάη, η μυρωδιά από τα τριαντάφυλλα...
"Το Λέικγουντ είναι ένα πολύ όμορφο μέρος. Είμαι σίγουρη πως τα τριαντάφυλλα του Άντονυ θα είναι ολάνθιστα αυτές τις μέρες..."
"Του Άντονυ ?"
Το πρόσωπο του Τέρρυ συννέφιασε.
Άντονυ… Αυτό μου θυμίζει... όταν λιποθύμησε την άλλα φορά, φώναζε αυτό το όνομα.
"Ποιός? Ποιος είναι ο Άντονυ?"
Η φωνή του έγινε απότομη.
Το βλέμμα της Κάντυ πλανιόταν στον ορίζοντα.
"Σου έμοιαζε... Όχι, Νόμιζα πως σου μοιάζει όταν σε είδα για πρώτη φορά ... αλλά δεν είναι καθόλου σαν εσένα."
<Γιατί ? Γιατί έχει αυτή τη νοσταλγική έκφραση στο πρόσωπό της?>
"Ο Άντονυ ήταν πολύ ευγενικός και του άρεσε να καλλιεργεί τριαντάφυλλα. Πάντα στεκόταν δίπλα μου και με υπερασπιζόταν"
" Χαίρομαι που δεν είμαι καθόλου σαν και αυτόν!"
Ξαφνικά αγρίεψε.
"Μισώ το είδος των εύθραυστων αγοριών που καλλιεργούν τριαντάφυλλα. "
"Είσαι αγενής! Ο Άντονυ δεν ήταν καθόλου εύθραυστος αλλά δυνατός!"
Δε θα τον ξεπερνούσες ποτέ, απάντησε η Κάντυ.
<Δε θα τον συγχωρέσω ποτέ για όσα είπε για τον Άντονυ.>
"Ναι - ναι, λοιπόν, τι κάνει τώρα? Μήπως είπε , "Προτιμώ τα τριαντάφυλλα περισσότερο από εσένα" ? και έτσι σε ξεφορτώθηκε ?"
"Ο Άντονυ πέθανε. Σκοτώθηκε πέφτοντας από το άλογό του."Η φωνή της έσβησε καθώς έλεγε αυτά.
<Πέθανε ? Πέφτοντας από το άλογο ?>
Τώρα κατάλαβα... Να γιατί όλο τον καιρό η Κάντυ…
"Λυπάμαι. Το καλύτερο που μπορώ να κάνω για αυτόν είναι να προσευχηθώ."
Ο Τέρρυ, λέγοντας αυτά, γύρισε την πλάτη του στην Κάντυ και άρχισε να προχωρά.
" Τέρρυ! Τι εννοείς !"Η Κάντυ φώναξε αλλά ο Τέρρυ δε γύρισε να την κοιτάξει.
Ο Τέρρυ δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί είχε ενοχληθεί τόσο πολύ.
<Οι νεκροί δεν επιστρέφουν ποτέ!>
Το σκέφτηκε με έντονη δυσφορία.
"Τι τύπος !"
Ακόμη και όταν η Κάντυ επέστρεψε στο δωμάτιο στοχασμού ήταν έξαλλη με τη συμπεριφορά του Τέρρυ.

_________________
Μόνο με την καρδιά βλέπεις καθαρά.Την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν... king
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://akaliakoukou.page.tl
akaliakoukou
εργατική μελισσούλα!
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 2378
Ηλικία : 39
Τόπος : Χίος
Αγαπημένος χαρακτήρας : Τέρρυ!!!
Registration date : 21/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Το ημερολόγιο της Candice White Ardlay    Τρι Ιαν 04, 2011 8:05 pm

Chapter 3-4 @In the sunshine through the leaves of trees

Η Γιορτή του Μάη...Μόνο για τη σημερινή μέρα το γκρίζο σχολείο άλλαζε σε ροζ.
Οι μαθητές ντύνονταν όσο καλύτερα μπορούσαν, περιποιούνταν τους καλεσμένους τους και χόρευαν. Λέγεται πως τα ομορφότερα ειδύλλια γεννιόνταν μυστικά εκείνη τη μέρα του χρόνου γι αυτό και την ονόμαζαν “Η μέρα της Μαγιάτικης αγάπης”.

Ένα βαλσάκι έπαιζε.
Υπήρχαν πολλά παιδιά μασκαρεμένα στην αίθουσα χορού.
”Αχ! Κοίτα εκεί! Έρχεται ο Τέρρυ. Είναι σπάνιο για αυτόν να έρχεται στο χορό.” 

Άψογα ντυμένος ο Τέρρυ τραβούσε με μιάς πάνω του όλα τα κοριτσίστικα βλέμματα.
Τα μάτια της Ελίζας άστραψαν...
Η Ελίζα περίμενε με ένα χαμόγελο ικανοποίησης, αλλά ο Τέρρυ προχωρώντας ανάμεσα στο πλήθος δεν της έδωσε καμία σημασία.
Έψαχνε για την Κάντυ.
<Που να έχει πάει? Κάντυ.....>
Νωρίτερα είχε τραβήξει αθόρυβα προς το δωμάτιο περισυλλογής, προκειμένου να βοηθήσει την Κάντυ να το σκάσει από εκεί. Αλλά το βρήκε τελείως άδειο
< Νομίζω πως δεν θα μπορούσε να καθίσει ήσυχα σ΄ αυτό το δωμάτιο… μήπως έχει πάει στο ζωολογικό κήπο ξανά;>
Ο Τέρρυ θυμήθηκε το ζωολογικό κήπο που λουζόταν στον απογευματινό ήλιο και την Κάντυ που έχασε την ψυχραιμία της μετά απ΄ όσα εκείνος είχε ξεστομίσει για τον Άντονυ.
<Αν αναφέρει πάλι αυτόν τον Άντονυ μπροστά μου, δε θα τη συγχωρέσω ποτέ.>
Ο Τέρρυ είπε αυτό που είχε στο μυαλό του κάνοντας έναν μορφασμό γέλιου.
<Μα τι μου συμβαίνει;;;; Δεν μπορώ να βγάλω την Κάντυ με τις φακίδες με την επίπεδη μύτη από το μυαλό μου. Αναρωτιέμαι αν την ερωτεύομαι. ( Κροτάλισε τη γλώσσα του.) Δεν είμαι τέτοιος τύπος εγώ.>
(Στο manga, "Νομίζω πως είμαι τρελαμένος μαζί της."Ο Τέρρυ γέλασε σαρκαστικά για τις σκέψεις του και έφυγε από την αίθουσα χορού.)....

...Θυμάμαι τον Άντονυ που φορούσε μια σκωτσέζικη κιλτ εκείνη τη μέρα..
Ο Τέρρυ απευθύνθηκε στην αφηρημένη Κάντυ
"Πολύ ωραία η μουσική. Μου χαρίζετε αυτόν τον χορό, Υψηλοτάτη?"
Η Κάντυ έδωσε το χέρι της στον Τέρρυ και άρχισαν να στροβιλίζονται.
Οι ακτίνες του ήλιου χόρευαν λαμπερές ανάμεσα στα δέντρα.
Οι αναμνήσεις του Άντονυ στροβιλίζονταν και αυτές μέσα στις φυλλωσιές.
Ξαφνικά, τα μάτια της Κάντυ γέμισαν δάκρυα. Ο Τέρρυ κοίταξε το πρόσωπό της.
"Τι συμβαίνει?"
"Ω......Συγχώρεσέ με, Θυμήθηκα κάτι... Χόρεψα για πρώτη φορά αυτή τη μελωδία με τον Άντονυ."
Ο Τέρρυ σταμάτησε.
Την αγριοκοίταξε με τη διαπεραστική του ματιά.
"Γιατί με κοιτάς τόσο αυστηρά..!"
Ο Τέρρυ δεν της είπε κουβέντα.
Ξαφνικά, την τράβηξε απότομα επάνω του και πίεσε βίαια τα χείλη του πάνω στα δικά της.
<Τα χείλη του Τέρρυ...>
"Άσε.. άφησέ με!".
"Τι έκανες;;; Παλιόπαιδο! Είσαι ένα παλιόπαιδο όπως το υποψιαζόμουν!Παλιόπαιδο και αλήτης !"
Αμέσως μόλις η Κάντυ είπε αυτά, τον χαστούκισε στο μάγουλο.
"Παλιόπαιδο ε? Πως το βρίσκεις αυτό;
Η Κάντυ άκουσε ένα δυνατό θόρυβο και ξαφνιασμένη ακούμπησε το χέρι της στο μάγουλό της.<Ο Τέρρυ με χτύπησε...>
" Πως μπόρεσες να το κάνεις αυτό! Είσαι ένας αλήτης!"
Η Κάντυ τον χαστούκισε ξανά με όλη της τη δύναμη. Το σώμα του Τέρρυ ταλαντεύτηκε ανεπαίσθητα.
"Ήταν ο πρώτος που... Αν ο Άντονυ… Ο Άντονυ δεν…"
Ο Τέρρυ την άρπαξε δυνατά από τους ώμους.
"Τι θα γινόταν αν ο Άντονυ;;; Θες να πεις πως ο Άντονυ θα το έκανε πιο ευγενικά; Εσύ είπες πως έχει πεθάνει. Πως λοιπόν ξέρεις πως θα το έκανε ένας νεκρός !"
"Σταμάτα Τέρρυ, Με πονάς!"
Αλλά ο Τέρρυ δεν την άφηνε να φύγει. Την κρατούσε σφιχτά με τα χέρια του και εξακολουθούσε να την κουνά πέρα δώθε.
"Πως μπορείς να ξέρεις πως σκέφτομαι ! Πως ξέρεις πως είμαι παλιόπαιδο! Πονάει αυτό? Αν ναι,φώναξέ τον να σε βοηθήσει ! Κάλεσε τον Άντονυ! Άντε λοιπόν, τόσες φορές το έχεις κάνει, αλλά αυτός δεν ήρθε ποτέ.Πέθανε. Πέθανε. Πέθανε πέφτοντας από το άλογο!" "Σταμάτα! Σταμάτα Τέρρυ !"
Η Κάντυ έπιασε το κεφάλι της και φώναξε. Ο Τέρρυ τρελαμένος άρπαξε την Κάντυ.
"Θα σε κάνω να ξεχάσεις! Θα σε κάνω να ξεχάσεις αυτόν τον Άντονυ."
Μόλις είπε αυτά, άρχισε να προχωράει και να σέρνει την Κάντυ.
"Σταμάτα Τέρρυ, σε παρακαλώ !"
Παρά την επίμονη αντίστασή της δεν μπόρεσε να τον σταματήσει. Ο Τέρρυ συνέχισε να περπατάει με μεγάλα βήματα.Η Κάντυ άκουσε το χλιμίντρισμα του αλόγου πίσω από τα δέντρα και κόντεψε να τρελαθεί.Άλογο… κατάλαβε πως ο Τέρρυ θα την ανέβαζε πάνω σε ένα άλογο.
"Όχι!"
Η Κάντυ έκλαιγε και φώναζε. Ο Τέρρυ την τράβηξε πάνω στο άλογό του και φώναξε:
"Πάμε! Θοδώρα, τρέξε γρήγορα!"
Αμέσως το άλογο άρχισε να τρέχει σα να έκοβε τον άνεμο. Η Κάντυ αγκιστρώθηκε πάνω στον Τέρρυ.
<Ο θόρυβος από τις οπλές του αλόγου... Δε θέλω να ακούω. Ο Άντονυ χαμογελάει στο φως της μέρας… Ακριβώς όπως εκείνη τη μέρα.>
"Σταμάτησέ το ! Άντονυ, βοήθησέ με!"
Η Κάντυ έκλεισε σφιχτά τα μάτια της.
"Φώναξε όσο θες ! Κάλεσέ τον Άντονυ! Ο τύπος δεν έρχεται ποτέ !"
Ο Τέρρυ της φώναζε.
"Σταμάτα !""Πάψε! Ξέχασε! Πρέπει να ξεχάσεις! Οι νεκροί δεν επιστρέφουν ποτέ. Άνοιξε τα μάτια σου και κοίταξε γύρω σου Κάντυ!"
Η Κάντυ άκουγε τη δυνατή του φωνή. Σπασμωδικά άνοιξε τα μάτια της.
"Κοίταξε προσεκτικά! Κοίτα τριγύρω""......!"
Το άλογο έτρεχε μέσα στο δάσος. Είναι υπέροχα. Οι ακτίνες του φωτός χορεύουν, η μυρωδιά του ανέμου... τα πουλάκια κελαηδούν… Και είναι ο Άντονυ που χαμογελάει ανάμεσα στα ηλιοτρόπια και τα δέντρα.
<Άντονυ, έλα εδώ!>
Αλλά όσο και να τον καλούσε ο Άντονυ δεν πλησίαζε κοντά της. Όσο μακριά και αν έτρεξε..
"Πρέπει να ξεχάσεις, Κάντυ..."
Η Κάντυ άκουσε μια απαλή φωνή μέσα στ’ αυτιά της και άνοιξε τα μάτια της. Κοίταξε τον Τέρρυ.Ήταν γερμένη πάνω στο στήθος του Τέρρυ και ήταν τόσο ζεστά. Μύριζε τόσο γλυκά, όσο η δροσερή χλόη.
<Είμαι ζωντανή...>
Η Κάντυ ένιωσε σαν κάτι να επέστρεψε σπίτι μετά από ένα μεγάλο ταξίδι.
<Είμαι ζωντανή. Εγώ και ο Τέρρυ είμαστε ζωντανοί… Αλλά ο Άντονυ…>
Κοίταξε τα κενά ανάμεσα στα δέντρα.
Για λίγες στιγμές ένιωσε πως η μορφή του Άντονυ της χαμογέλασε γλυκά και μετά χάθηκε ξανά…

_________________
Μόνο με την καρδιά βλέπεις καθαρά.Την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν... king
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://akaliakoukou.page.tl
akaliakoukou
εργατική μελισσούλα!
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 2378
Ηλικία : 39
Τόπος : Χίος
Αγαπημένος χαρακτήρας : Τέρρυ!!!
Registration date : 21/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Το ημερολόγιο της Candice White Ardlay    Τρι Ιαν 04, 2011 8:11 pm

Chapter 4-1 Annie's warm hands 10 Μαϊου
Τι μου συμβαίνει; Μια πηγή μοιάζει να έχει γεννηθεί στην καρδιά μου από τη στιγμή που τελείωσε το Φεστιβάλ του Μάη.
Δροσερό νερό αναβλύζει μέσα μου και νιώθω μια μελαγχολία.
Αμύνομαι απέναντι στον εαυτό μου όταν ασυνείδητα ξεπροβάλλει το πρόσωπο του Τέρρενς Γκράντζεστερ αν και συνήθιζα να θυμάμαι τον Άντονυ και όπου και να κοίταζα είχα μια εμμονή με τον Άντονυ...
Άντονυ, αυτό δε σημαίνει πως σε ξέχασα. Ακόμα και τώρα νιώθω μια νοσταλγία αλλά δεν μπορώ να κλάψω. Μπορώ να πω πως σε αγαπώ αλλά έχω πιά συνειδητοποιήσει πως έχεις πεθάνει…
Έχεις πάει σε ένα κόσμο που δεν μπορώ να αγγίξω. Και ο άνθρωπος που με έκανε να συνειδητοποιήσω την αλήθεια και να την δεχτώ ο Τέρρενς Γκράντζεστερ, ο Τέρρυ.
Τέρρενς… δεν ξέρω πώς να σε ευχαριστήσω.
Αναρωτιέμαι αν έχω αλλάξει. Τα άλογα και οι αναμνήσεις δεν με πληγώνουν πια.
Τέρρενς Γκράντζεστερ, με αλλάζεις… αναρωτιέμαι αν είναι σωστό αυτό.
Αναρωτιέμαι αν αυτό σημαίνει να είμαι ζωντανή.
Θα ήθελα κάποιος να μου πει αν είναι σωστό αυτό ή όχι…

Η Κάντυ έκλεισε το ημερολόγιο και άνοιξε ένα συρτάρι. Έβγαλε από μέσα μια άσπρη μεταξένια γραβάτα.
Εκείνη τη μέρα... ΄Όταν κατέβηκε η Κάντυ από το άλογο ο Τέρρυ είδε πως είχε γραντζουνίσει το μπράτσο της. Αμίλητος, έλυσε τη γραβάτα του και τύλιξε με αυτό την πληγή.
Κανείς τους δεν έλεγε λέξη.Όταν ο Τέρρυ τελείωσε με το τύλιγμα σηκώθηκε. Η σκιά του έπεσε πάνω της.
"Σου φέρθηκα με αγένεια, αλλά δεν μετανιώνω γι αυτό."
Η φωνή του ήταν ήρεμη πια. Της γύρισε την πλάτη και άρχισε να περπατάει.
Η Κάντυ κοιτούσε τη φιγούρα που απομακρυνόταν.
Το μεταξένιο του πουκάμισο στραφτάλιζε… Η πλάτη του έμοιαζε τεράστια και γλυκειά.
< Δεν μπόρεσα να του επιστρέψω τη γραβάτα εκείνο τη μέρα.>
Η Κάντυ προχώρησε προς το παράθυρο κρατώντας τη γραβάτα στα χέρια.
Το σκοτεινό δάσος χανόταν στο μαύρο της νύχτας. Ο Τέρρυ βρισκόταν πίσω από αυτό το σκοτάδι.
< Αναρωτιέμαι τι να κάνει τώρα ο Τέρρυ.>
Η Κάντυ γύρισε το πρόσωπό της προς το παράθυρο μα σύντομα το απομάκρυνε από εκεί.Το πρόσωπό της σκοτεινά καθρεφτιζόταν στο τζάμι.
Άγγιξε απαλά τα χείλη της.
<Ο Τέρρυ άγγιξε τα χείλη μου....>
Η Κάντυ σκεφτόταν πως τα χείλη της έμοιαζαν με μικρό λουλούδι που άνθιζε όπως καθρεφτίζονταν στο παράθυρο.




[ Περίπου μια εβδομάδα μετά το τέλος του Φεστιβάλ του Μάη, η Κάντυ έλαβε ένα μήνυμα από την Άννυ.
Η Άννυ καλούσε την Κάντυ μετά το σχολείο. Εκεί η Άννυ της είπε, " μην πάρεις τον Άρτσυ από εμένα". Αφού μίλησαν για λίγο, η Ελίζα και οι φίλες της άκουσαν την Άννυ να λέει πως μεγάλωσαν μαζί στο ίδιο ορφανοτροφείο με την Κάντυ. Η Άννυ έτρεξε μακριά. Η Κάντυ σύντομα την έφτασε. Η Άννυ της είπε πως δεν ήθελε να μάθει ο Άρτσυ πως και εκείνη έζησε σε ορφανοτροφείο. Η Κάντυ νευρίασε με την Άννυ]

" Αρκετά… κάνεις σαν μικρό παιδί, Άννυ!"
Η Κάντυ της φώναξε. Η βροχή δυνάμωνε. Τα δύο κορίτσια είχαν μουσκέψει μέχρι το κόκκαλο.
"Τι κακό έχουν τα ορφανοτροφεία; Γιατί ντρέπεσαι γι αυτό; Δε μιλούσα τόσο καιρό και ούτε σου έκανα παρέα σκεφτόμενη εσένα. Αλλά μέχρι εδώ. Θέλω τόσα να σου πω… Άννυ είσαι η μόνη που με ξέρεις από παιδί..."
"Κάντυ!"
"Ξεκόλλα Άννυ. Γίνε δυνατή! Γιατί είσαι τρομοκρατημένη με την ιδέα να το μάθει ο Άρτσυ;Ο Άρτσυ δεν είναι ο τύπος του ανθρώπου που θα σε κοιτάξει επιτιμητικά επειδή μεγάλωσες στο ορφανοτροφείο."
"Κάντυ..."
" θα μπορούσε η Άννυ να αγαπήσει ένα αγόρι με τόσο κρύα καρδιά?"
" Κάντυ!"
Η Άννυ κρεμάστηκε στο λαιμό της Κάντυ.
"Έχεις δίκιο… Ο Άρτσυ δεν είναι τέτοιο κρύο αγόρι. Ό,τι έκανα το έκανα από φόβο μήπως με μισήσει... Λυπάμαι, λυπάμαι πολύ Κάντυ."
"Να μη λυπάσαι τον εαυτό σου Άννυ. Αν αγαπάς τον Άρτσυ, θα πρέπει να είσαι ειλικρινής.Αν προσπαθήσεις πραγματικά, πιστεύω πως ο Άρτσυ θα καταλάβει"
"Ναι... έχεις δίκιο... έχεις απόλυτο δίκιο..."
Η Άννυ έγνεψε καταφατικά και είπε.
"Θα… θα το πω στον Άρτσυ πως είμαι υιοθετημένη κόρη των Μπράιτον και πως μεγαλώσαμε στο ίδιο ορφανοτροφείο."
" Αυτό ήθελα να ακούσω!"
Έσφιξαν τα χέρια τους.
" Δεν άλλαξες καθόλου Κάντυ."
"Ούτε εσύ, Άννυ"
Έσφιξαν τα χέρια τους και χαμογέλασαν η μία στην άλλη. Ήταν βρεγμένες και οι δύο αλλά τα χαμόγελά τους έμοιαζαν με τον γαλάζιο ουρανό.

_________________
Μόνο με την καρδιά βλέπεις καθαρά.Την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν... king
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://akaliakoukou.page.tl
akaliakoukou
εργατική μελισσούλα!
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 2378
Ηλικία : 39
Τόπος : Χίος
Αγαπημένος χαρακτήρας : Τέρρυ!!!
Registration date : 21/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Το ημερολόγιο της Candice White Ardlay    Τρι Ιαν 04, 2011 8:16 pm

Chapter 4-2 The rose in the gray

[Η Πάτυ, η Άννυ και η Κάντυ κουβέντιαζαν κάτω από το δέντρο. Η Ελίζα τους κουτσομπόλευε πίσω από την πλάτη τους.]
Άκουσαν ένα γδούπο πίσω τους, κοίταξαν η μία την άλλη και ανασήκωσαν τους ώμους τους.
<Δεν το πιστεύω, η Άννυ δεν ενδιαφέρεται για τα κουτσομπολιά… έγινε πιο δυνατή...>
Η Κάντυ κοίταξε τη φίλη της γλυκά...
<και δείχνει ομορφότερη... νομίζω πως είναι υπέροχο να αγαπάς κάποιον.>
Ο Άρτσυ δέχτηκε ζεστά την Άννυ που έτρεμε και ανησυχούσε όπως ήταν αναμενόμενο.
Μετά την εξομολόγησή της, ο Άρτσυ της είπε γλυκά :
”Όπου και να μεγάλωσες Άννυ, είσαι αυτή που είσαι”...
Αυτά έλεγε η Άννυ στην Κάντυ και το πρόσωπό της έλαμπε
"Δεν καταλαβαίνω γιατί νοιαζόμουν τόσο για πράγματα ήσσονος σημασίας. Ο Άρτσυ ήταν τόσο τρυφερός. Θέλω να γίνω η γυναίκα που θα αγαπήσει ο Άρτσυ από τα βάθη της καρδιάς του..."
Η Άννυ έλαμπε ολόκληρη καθώς τα έλεγε αυτά και μπορούσε με βεβαιότητα να πει κανείς πως τον αγαπούσε πραγματικά. <...να αγαπάς κάποιον από τα βάθη της καρδιάς σου...>
Η Κάντυ προσπάθησε να φυλακίσει τις λέξεις στο μυαλό της.
Και τότε, η πλάτη, τα μαλλιά που κυμάτιζαν στον αέρα και η δυνατή του ματιά τριβέλισαν το μυαλό της...
Τέρρυ...
Προσπάθησε βιαστικά να βγάλει τις εικόνες από το μυαλό της.

[ Υποσχέθηκαν πως θα πάνε στο ζωολογικό κήπο του Blue River μαζί με τον Στήαρ και τον Άρτσυ.]

<Η Άννυ θα είναι με τον Άρτσυ και η Πάτυ με τον Στήαρ. Ωωωω! Δεν έχω παρτενέρ..>
Η Κάντυ στραβομουτσούνιασε.
<Τέρρυ... και αν του ζητούσα να έρθει... αναρωτιέμαι αν θα δεχτεί...>
Η Κάντυ θυμήθηκε τη μέρα που είχε συναντήσει τον Τέρρυ στον Κήπο.
Όπως και το γενονός πως λογομάχησαν για τον Άντονυ και χώρισαν μα ένιωθε σα να ήταν μια πολύ μακρινή στιγμή.

Το σούρουπο, η Κάντυ περπάτησε στο δάσος στα λαμπερά χρώματα του ηλιοβασιλέματος. Ήταν τόσο όμορφα και έτσι αποφάσισε να κάνει μια βόλτα προτού χτυπήσει το κουδούνι για το δείπνο.Στο ηλιοβασίλεμα, το δάσος φάνταζε πορτοκαλί. Στο διάβα της μικρά κλαδάκια τριζοβόλιζαν στην απογευματινή δροσιά. Ξαφνικά, άκουσε μελωδίες από πιάνο.
Η Κάντυ σταμάτησε.
"Τι υπέροχη μουσική... Έρχεται από την αίθουσα της μουσικής"
Τα βήματά της την οδήγησαν στην πέτρινη αίθουσα της μουσικής
.Ο ήχος του πιάνου ερχόταν από τον τρίτο όροφο.
<Ποιος να παίζει τόσο όμορφα?>
Η Κάντυ σκαρφάλωσε πάνω στο δέντρο φτάνοντας μέχρι τον όροφο απ΄ όπου ακουγόταν η μουσική και κράτησε την αναπνοή της.
Ο Τέρρυ καθισμένος στο πιάνο έτρεχε τα άσπρα του δάχτυλα πάνω στα πλήκτρα.
<Τέρρυ... Είναι υπέροχο.>
Η Κάντυ κάθισε στο κλαδί, γοητευμένη από τη μελωδία που παιζόταν.
Ο Τέρρυ ήταν έτσι όπως δεν τον είχε δει ποτέ.Ο Τέρρυ που έπαιζε στο πιάνο δεν έμοιαζε με τον Τέρρυ που καβάλαγε το άλογο ούτε με αυτόν που την κορόιδευε...
"Είναι εκπληκτικό που ακόμα και σε μία μαϊμού αρέσει να ακούει μουσική."
Ξαφνικά, ο ήχος του πιάνου σταμάτησε. Η Κάντυ στηριζόμενη στο δέντρο είχε μείνει έκπληκτη.
Ο Τέρρυ είχε γυρίσει προς το μέρος της και της χαμογελούσε.
"Τώρα θα δεις τι σου λέει η θυληκή μαϊμού!"
Η Κάντυ πήδηξε μέσα στο δωμάτιο.
"Συμπεριφέρεσαι ακριβώς όπως μια μαϊμουδίτσα.
Αλλά είναι ωραίο να βλέπεις μια μαϊμουδίτσα να φοράει την καλοσιδερωμένη πλισέ φούστα της."
"Ωχ!"
Η Κάντυ μάζεψε αμέσως τη φούστα της και το κόκκινο έβαψε τα μάγουλά της.
"Εξακολουθώ να πιστεύω πως είσαι μια μαϊμουδίτσα που κοκκινίζει. "
"Tέρρυ!"
Η Κάντυ τον αγριοκοίταξε.
"Μη φοράς το άγριο πρόσωπό σου… ακόμα και όταν έπαιζα εσένα σκεφτόμουν."
"Αλήθεια?"
Η Κάντυ χαμογέλασε. Ο Τέρρυ ήταν αρκετά κεφάτος.
"Πόσο απλή είσαι !"
Ο Τέρρυ έβγαλε ένα τσιγάρο από το πακέτο του γελώντας.
"Όχι!"
Η Κάντυ απότομα το πήρε από τα χέρια του.
"Με τρόμαξες."
O Tέρρυ κούνησε τους ώμους του.
"Αν θες οπωσδήποτε να καπνίσεις να δοκιμάσεις κάτι πιο ελαφρύ."
"Ναι, ναι σε άκουσα..."
Τα δυό παιδιά λούζονταν στο φως του ηλιοβασιλέματος.Ένιωθε την καρδιά της να πεταρίζει στο επίμονο βλέμμα του Τέρρυ.
"Πάντως, Τέρρυ παίζεις πιάνο πολύ καλά"
"Μόνο το «Νανούρισμα» του Μότσαρτ."
"Νανούρισμα? Γι αυτό κόντεψα να κοιμηθώ πριν από λίγο."
"Αν κοιμάσαι στα δέντρα θα γίνεις πράγματι μια μαϊμού τελικά."
Ο Τέρρυ έκλεισε το πιάνο.
"Συνήθιζε να μου το παίζει όταν ήμουν μωρό εκείνη..."
Το βλέμμα του πλανήθηκε στο κενό. “Εκείνη”...
Η Κάντυ κατάλαβε σε ποιάν αναφερόταν ακόμη και αν δεν είπε το όνομά της.
“Εκείνη” ήταν η Ελέηνορ Μπαίηκερ.
"Αυτή είναι και η μόνη ανάμνηση που έχω από αυτήν."
"Ζηλεύω."
'Η Κάντυ αναστέναξε βαθιά.
"Έχεις τουλάχιστον μια ανάμνηση, εγώ δεν έχω καμία."
Κοίταξε γλυκά το κατσουφιασμένο της μουτράκι.
<Ναι, είσαι τόσο μόνη... δε γνώρισες το πρόσωπο των γονιών σου ούτε καν το όνομά τους...>
"Με την ευκαιρία, τι θα κάνεις την ερχόμενη Κυριακή?"
Η Κάντυ τον ρώτησε διστακτικά.
"Γιατί? Σκοπεύεις να μου ζητήσεις να βγούμε ραντεβού ή κάτι τέτοιο ?"
"Όχι... τίποτα τέτοιο. Σκεφτόμουν... αν ήθελες να πάμε στον κήπο με τους φίλους μου..."
"Το "φίλοι μου" σημαίνει "γυαλάκιας" και "κομψευόμενος" ?"
"Στήαρ και Άρτσυ."
"Δε με ενιδαφέρει... Δεν υπάρχει λόγος για να πάω. Βλέπω και εδώ μια μαϊμουδίτσα."
Ο Τέρρυ γύρισε προς το μέρος της .
"Είσαι αγενής, αν και σε προσκάλεσα ευγενικά!"
Πιάνοντας το σηκωμένο χέρι της στον αέρα, ο Τέρρυ την κοίταξε μέσα στα μάτια.
"Θα ήθελα να πάω στον Κήπο, αλλά μ΄ενδιαφέρει περισσότερο να μάθω πως σκοπεύεις να περάσεις τις καλοκαιρινές σου διακοπές?"
"Καλοκαιρινές διακοπές?"
Η Κάντυ κατέβασε το χέρι της και έσκυψε το κεφάλι της.
"Δεν έχω αποφασίσει ακόμη. Ο Στήαρ, ο Άρτσυ και η Άννυ ίσως επιστρέψουν πίσω στην Αμερική... Η Πάττυ θα μείνει με τους γονείς της. Αναρωτιέμαι μήπως είναι καλύτερα να συμμετάσχω στα θερινά τμήματα της Σχολής..."
"Σκωτία..."
O Τέρρυ ακούμπησε το πιάνο.
Η Ακαδημία του Σαιντ Πωλ οργάνωνε τα θερινά της μαθήματα στη Σκωτία κάθε καλοκαίρι.
Τα παιδιά τα συνόδευαν οι Αδελφές. Δεν υπήρχε διαφορά από το συνηθισμένη αυστηρή σχολική ζωή. Γι’ αυτό και δεν ήταν και τόσο δημοφιλή στα παιδιά... Αλλά όσα δεν είχαν που να πάνε, δεν είχαν και άλλη επιλογή από το να ακολουθήσουν τα θερινά τμήματα.
"Το εξοχικό μου είναι στη Σκωτία."
Ο Τέρρυ κοίταξε επίμονα την Κάντυ.
"Έλα μαζί μου, αν θες..."
\ Έλα μαζί μου, αν θες....\
Τα λόγια του Τέρρυ αντηχούσαν με θέρμη στο μυαλό της...
\ Έλα μαζί μου, αν θες....\
\ Έλα μαζί μου, αν θες....\

_________________
Μόνο με την καρδιά βλέπεις καθαρά.Την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν... king
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://akaliakoukou.page.tl
akaliakoukou
εργατική μελισσούλα!
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 2378
Ηλικία : 39
Τόπος : Χίος
Αγαπημένος χαρακτήρας : Τέρρυ!!!
Registration date : 21/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Το ημερολόγιο της Candice White Ardlay    Τρι Ιαν 04, 2011 8:22 pm

Chapter 4-3 Oh! Summer Holiday (‚¨‚¤IƒTƒ}[ƒzƒŠƒf[j
23 Ιουλίου
Αχ! Η Σκωτία!
Είμαι πολύ ενθουσιασμένη από την πρώτη στιγμή που φτάσαμε στην εκκλησία για το θερινό σχολείο εχτές. Μια θάλασσα από πράσινο. Η λίμνη και τα ρυάκια... Σα να έχω γυρίσει στην Αμερική.Μόλις είπα "γιού χου! " και πήδηξα από το ένα δέντρο στο άλλο μπροστά από το σχολείο η αδερφή Μαργαρίτα τρόμαξε. Άκουσα πως η αδερφή Γκρέυ δεν μπόρεσε να έρθει εξαιτίας ενός κρυολογήματος. Όταν το άκουσα, ασυναίσθητα φώναξα "Ζήτωωω!".
<Σόρρυ αδερφή Γκρέυ. Σε παρακαλώ, φρόντιζε τον εαυτό σου.>
Η Άννυ και η Πάττυ ήρθαν μαζί μου στο θερινό σχολείο. Ο Στήαρ, ο Άρτσυ, η Ελίζα και ο Νηλ θα έμεναν με τη θεία Ελρόυ. Εδώ βρίσκεται και το εξοχικό των Άρντλεϋ. Ο Στήαρ και ο Άρτσυ είπαν: "Αφού η Κάντυ επίσης είναι μέλος της οικογένειας...", αλλά ανακουφίστηκα που δε με κάλεσαν. Και μόνο η σκέψη να περάσω το καλοκαίρι μου με τη θεία τον Νηλ και την Ελίζα με κάνει να ανατριχιάζω.
Οι κανονισμοί του καλοκαιρινού σχολείου δεν είναι τόσο αυστηροί όσο εκείνοι του χειμερινού.Και το καλύτερο, είναι που το εξοχικό του Τέρριους Γκράντσεστερ είναι πολύ κοντά...
"Κάντυ, ΄Ελα να πάμε στη λίμνη!"
Η Πάττυ και η Άννυ μπήκαν στο δωμάτιο.
Η Κάντυ έκλεισε το ημερολόγιό της και σηκώθηκε.
"Ok! Λοιπόν, Θα είμαι εκεί λίγο πριν από εσάς."
Η Κάντυ σήκωσε το χέρι της και πήδηκε στο δέντρο.
"Αχ! Κάντυ!"Άκουσε την Άννυ να γελάει.Μόλις η Κάντυ κατέβηκε από το δέντρο βρισκόταν ήδη μπροστά από την εκκλησία.
Η Πάττυ και η Άννυ έτρεξαν ξπίσω της.Άρχισαν να γελάνε και να τρέχουν προς τη λίμνη.Ο άνεμος έπαιζε με τα μαλλιά τους. Τι γλυκό αεράκι είναι αυτό! Χοροπηδώντας, η Κάντυ πήρε μια βαθιά ανάσα. Ο Στήαρ και ο Άρτσυ έφτασαν πριν από αυτές.

[Η Κάντυ δεν είχε ταίρι για μια βόλτα με τις βάρκες γι αυτό και ανέβηκε σε ένα μικρό λόφο και ξάπλωσε στο γρασίδι.]
<Νιώθω σα να γνωρίζω χρόνια αυτό τον τόπο.Αναρωτιέμαι αν νιώθω έτσι επειδή η Σκωτία είναι η πατρίδα του Πρίγκηπα του λόφου.>
Θυμάμαι τον Πρίγκηπα που φορούσε την κιλτ...
Η Κάντυ έκλεισε τα μάτια. Ήταν έτοιμη να αποκοιμηθεί.
<Τέλος πάντων, αναρωτιέμαι τι να κάνει ο Τέρρυ. Μάλλον, θα πρέπει να είναι ήδη στη Σκωτία...>
Η Κάντυ ήταν χαμένη στις σκέψεις της όταν κάτι χνουδάτο τη γαργάλησε στο πρόσωπο.
"Αν κοιμηθείς εδώ, μπορεί να σε δαγκώσει το φίδι."
"Αχχ! Φίδι?"
Η Κάντυ αναπήδησε τρομαγμένη και είδε τον Τέρρυ να την κοιτά και να γελάει. Με ένα σολιδάγο τη γαργαλούσε.
"Αχ, όχι, Τέρρυ πάντα με ξαφνιάζεις."
Αν και η Κάντυ τον στραβοκοίταζε, η καρδιά της χτυπούσε χαρούμενα.
"Αυτός είναι ο στόχος μου. Εκπλήσσομαι που ακόμα και ένας θηλυκός Ταρζάν φοβάται. Αλλά οφείλω να παραδεχτώ πως το φίδι θα φοβόταν περισσότερο."
"Tέρρυ!"
Αν και τον αγριοκοίταζε δεν μπορούσε να του κρατήσει κακία.Κοιτάχτηκαν και γέλασαν.
"Γιατί ήρθες στην λίμνη? Το βρήκα! Τριγύριζες ψάχνοντας να με βρεις, έτσι δεν είναι?"
"Μα, τι λες? Ήρθα εδώ να διαβάσω αυτό το βιβλίο. Αλλά δεν περίμενα πως θα έχει τέτοιο σαματά."
Χτύπησε ελαφρά με το βιβλίο την Κάντυ στο κεφάλι και κάθησε δίπλα της στο γρασίδι.
"Ααα! Παρ’όλο που δεν το δείχνεις, Τέρρυ, είσαι ένας βιβλιοπόντικας, σωστά?"
"Διαβάζω μόνο αυτού του είδους τα βιβλία. Σαιξπηρ"
"Είναι αυτός που έγραψε το "Ρωμαίος και Ιουλιέτα";;;"
"Ναι"
Ο Τέρρυ αποκρίθηκε γελώντας και κοκκινίζοντας.
"Σου αρέσει το θέατρο, έτσι δεν είναι? Τα θεατρικά έργα είναι τόσο δύσκολο για μένα να τα καταλάβω… "
" Δε μου αρέσουν ειδικά αυτά…"
"Αλήθεια;;; Τι είναι τότε αυτά;;;?"
Η Κάντυ κοίταζε το βιβλίο σκανδιαλιάριακα.
“Η συλλογή των θεατρικών έργων του Σαίξπηρ” είχε πολλές υπογραμμίσεις.
O Τέρρυ έκλεισε κατακόκκινος το βιβλίο και κοίταξε προς τον ουρανό.
"Για να πω την αλήθεια..., μου αρέσουν. Δυστυχώς, μου αρέσουν πάρα πολύ."
"Oh..."<Να μια απόδειξη πως ο Τέρρυ είναι γιός της Ελαίηνορ.> σκέφτηκε γλυκά η μικρή.
< Αν και λέει πως μισεί τη μητέρα του του αρέσουν τα ίδια πράγματα όπως και εκείνης...>
[Μετά από αυτό, ο Τέρρυ έσωσε την Ελίζα που πνιγόταν στη λίμνη και επέστρεψε στο εξοχικό του.Η Κάντυ πήρε το βιβλίο και πήγε να το παραδώσει στον Τέρρυ όταν τον είδε να μαλώνει με την Ελαίηνορ. Τους ζήτησε να συμφιλιωθούν ξανά και έφυγε τρέχοντας.]


Chapter 4-4@The Christmas in Summer (natsu no Christmas ^‰Δ‚ΜƒNƒŠƒXƒ}ƒXj
Ένα απαλό αεράκι φυσούσε. Η Κάντυ ανάπνευσε βαθιά τον αέρα και πήδηξε στο δέντρο από το παράθυρο. Σκαρφάλωσε στην κορυφή του δέντρου. ¨Ηταν τόσο ψηλά που νόμιζε πως θα αγγίξει τα σύννεφα.
"Αυτό το σύννεφο μοιάζει με παγωτό. Αναρωτιέμαι αν τρώνε γλυκά τώρα."
Η Κάντυ φαντάστηκε την εικόνα και κρυφογέλασε. Η Πάττυ και η Αννυ ήταν καλεσμένες στο λευκό πάρτυ που διοργάνωσε η οικογένεια των Άρντλεϋ και πήγαν απρόθυμα.
"Θα ένιωθα πολύ άβολα σε ένα πάρτυ που όλα θα ήταν ντυμένα στα λευκά. Φορέματα και τραπεζομάντηλα...Ίσως νόμιζαν πως θα τους χαλούσα το πάρτι… Αλλά γιατί η Ελίζα ξαφνικά αποφάσισε για το πάρτυ?
"Αναρωτιέμαι αν η θεία Ελρόυ φοράει λευκό φόρεμα."
Η Κάντυ φαντάστηκε το σκηνικό και γέλασε.
"Τώρα θα πηδήξω από δέντρο σε δέντρο. "
Στόχευσε το επόμενο κλαδί ταλαντεύτηκε για λίγο και προσπάθησε να πιαστεί από το κλαδί.
"Η δύναμή μου δεν εξασθένησε ακόμη."
Η Κάντυ χαμογέλασε με ικανοποίηση και κατευθύνθηκε στον επόμενο στόχο.
Ξαφνικά, το κλαδί έσπασε και η Κάντυ βρέθηκε στο γρασίδι. Κοίταξε θλιμένη το σημείο απ΄όπου είχε σπάσει το κλαδί όταν το γρασίδι ταλαντεύτηκε.
Ήταν ένας ιππότης πάνω σε ένα άσπρο άλογο?...
Όχι δεν ήταν.Ήταν ο Τέρρυ ντυμένος με ένα άψογο άσπρο κουστούμι καβάλα στο άσπρο άλογό του.
"Τι είναι αυτό ?... Εκπλήσομαι που υπάρχουν άγριες μαϊμούδες ακόμη και στη Σκωτία."
Ο Τέρρυ ξεπέζεψε από το άλογό του.
"Δε σε κάλεσαν στο λευκό πάρτυ?"
"Πως θα μπορούσε να συμβεί αυτό…Η Κάντυ απάντησε κορδωμένα .
"Αν είναι έτσι, δεν πάω ούτε εγώ."
"Αλήθεια, Τέρρυ?"
"Μην παίρνεις αυτό το χαζοχαρούμενο ύφος! Αν δεν πάς εσύ στο πάρτυ, δεν υπάρχει λόγος να πάω ούτε εγώ."
Ο Τέρρυ καβάλησε το άλογο και πρότεινε το χέρι του στην Κάντυ.
"Γιατί δεν έρχεσαι σπίτι μου? Τα φαντάσματα σε περιμένουν."
"Φαντάσματα? OK! Έρχομαι να τα συναντήσω."
Χωρίς να διστάσει, η Κάντυ καβάλησε το άλογο.

Στο σπίτι των Άρντλεϋ η Ελίζα αρκετά οξύθυμη κοιτούσε πέρα από το μπαλκόνι.

(snip)
"Δείχνει πολύ εξοργισμένη."
Ο Στήαρ και η Πάττυ έγνεψαν καταφατικα λέγοντας," Ναι, Ναι" και έριξαν φευγαλέα μια ματιά στην Ελίζα.
"Είναι έτσι επειδή δεν ήρθε ο Τέρρυ ακόμη."
"Ναι, αλλά έλαβε την πρόσκληση, έτσι δεν είναι;;;"
"Εάν δεν έρθει η Κάντυ, δεν πρόκειται ούτε εκείνος να έρθει ακόμα και αν έλαβε την πρόσκληση."
"Ωχ..."Ο Άρτσυ γύρισε απότομα το κεφάλι του.
<Ο Τέρρυ και η Κάντυ...>
Ο Στήαρ και ο Άρτσυ κοίταξαν ο ένας τον άλλον και χαμογέλασαν ανεπαισθητα.

Το εξοχικό του Τέρρυ ήταν μουντό και ήσυχο. Υπήρχαν πανοπλίες παντού.
"Α!!! Μια τίγρη!"
Εδειχνε τα αιχμηρά της δόντια στη γωνία του δωματίου.
"Είναι βαλσαμωμένη. Δείχνεις σκληρή αλλά πρέπει να φοβάσαι τα φαντάσματα. Κάντυ, πρόσεχε! Ένα φίδι πίσω σου!"
"Αχχχ! "
Ασυναίσθητα η Κάντυ κρεμάστηκε από το λαιμό του Τέρρυ.
"Είναι ένας τρόπος να κάνεις τα κορίτσια να κολλάνε πάνω σου."
"Τέρρυ..."
Έβγαλε γρήγορα τα χέρια της από το λαιμό του.
"Όπως και να έχει, αυτή η βαλσαμωμένη τίγρη μοιάζει με αληθινή."
Την άγγιξε απαλά...
< Τίγρης, Τ Γρ, Τίγρης>
Η Κάντυ γέλασε με την σκέψη της.
Μια συννεφιασμένη μέρα, ασυναίσθητα έγραψε τα γράμματα Τ Γρ στο παράθυρο.
\Ήταν σίγουρο πως τα γράμματα Τ. και Γρ. στο ημερολόγιό της σήμαιναν τα αρχικά του ονόματος Τέρρυ Γράντσεστερ.\
"Τι γράφεις?"
Ρωτήθηκε από την Πάττυ και έσπευσε να σβήσει τα γράμματα βιαστικά.
"Έγραφα την λέξη “Τίγρης”. Eίναι μεγαλοπρεπέστατες, δε νομίζεις;;;Είναι ευκίνητες και δυνατές..."
<Πρόλαβα να κρύψω την αμηχανία μου αλλά η Πάττυ σίγουρα κατάλαβε τα αισθήματά μου.Τίγρης...TΓρ...Tέρριους... Ναι, ο Τέρρυ μοιάζει με τίγρη.Είναι και οι δύο δυνατοί και ισχυροί.>

"Φαίνεται να έρχεται καταιγίδα" είπε ο Τέρρυ κλείνοντας το παράθυρο.
Ο ουρανός είχε ντυθεί στα γκρι.
"Κρυώνω."
"Καλύτερα να φορέσεις αυτή."
Ο Τέρρυ έβγαλε μια λευκή ρόμπα από το ερμάριο.
"Δε θα ήθελες να φοράς τη ρόμπα μιας διάσημης ηθοποιού?"
"Μιας ηθοποιού... αυτό σημαίνει,Τέρρυ..."
Το πρόσωπό της έλαμψε χαρούμενο .
"Η Ελαίηνορ Μπαίηκερ μου ζήτησε να δώσω χαιρετίσματα στο κορίτσι με τις φακίδες,"αποκρίθηκε κοιτώντας τη γλυκά.
"Αυτό σημαίνει, Τέρρυ... Είμαι τόσο χαρούμενη που το μαθαίνω αυτό! Στ’ αλήθεια είμαι…"
Η Κάντυ χαμογέλασε με ανακούφιση.Δεν σταμάτησε να σκέφτεται τη σκηνή εκείνη, αλλά δεν μπορούσε να ρωτήσει τον Τέρρυ τι είχε συμβεί.
Ξαφνικά, ακούστηκαν ήχοι σαν να σκάνε κύμματα πάνω στους βράχους και άρχισε να βρέχει.
Ήταν μια απογευματινή μπόρα
Ο αέρας πάγωσε μονομιάς.
Ο Τέρρυ άρχισε σιωπηλά να ανάβει φωτιά στο τζάκι.
"Έλα εδώ, Κάντυ. Είναι ζεστά."
"Αναμφίβολα..."
Οι φλόγες άρχισαν να χορεύουν στο τζάκι.
Ο Τέρρυ κοίταζε επίμονα την Κάντυ που χάζευε χαρούμενη τις φλόγες.
<Είχα ανάψει και πάλι το τζάκι εκείνο το βράδυ. Έμεινα μαζί της μέχρι το πρωί και μιλήσαμε περί ανέμων και υδάτων.Αλλά ποτέ στη ζωή μου δεν ένιωσα τόσο ολοκληρωμένος όσο εκείνη τη στιγμή.Και δε θα το ζούσα ποτέ αν δεν ήταν η Κάντυ. Ίσως και να την είχα διώξει για πάντα… εκείνη που παράτησε τη δουλειά της για να έρθει εδώ κοντά μου.>
"Είναι πολύ ζεστά. Το τζάκι μου θυμίζει Χριστούγεννα. Χριστούγεννα μέσα στο κατακαλόκαιρο..."
Ο Τέρρυ δεν έπαιρνε τα μάτια του από πάνω της. Έβγαλε τη γλώσσα απότομα κοροιδεύοντας τον εαυτό της. Οι φλόγες χόρευαν στο πρόσωπό του. Κοίταζαν ο ένας τον άλλον σιωπηλά.Τα μάτια του έλαμπαν και η Κάντυ δεν απόφευγε τη ματιά του.
<Τον αγαπώ...> σκέφτηκε η Κάντυ, σα να ξεχείλισε ξαφνικά από το πάθος.<Και… αναρωτιέμαι… αν και ο Τέρρυ… όπως εγώ...>
Προσπάθησε να την αγκαλιάσει... αλλά το χέρι του σταμάτησε απαλά στα μαλλιά της.
"... Αυτή η ρόμπα δεν σου ταιριάζει καθόλου," της είπε με μια βραχνάδα στη φωνή.
"Αχ! Πληγώθηκα."
Η Κάντυ γέλασε και σηκώθηκε.
"Θέλω να γίνω τόσο ελκυστική όσο και η Ελαίηνορ Μπαίηκερ."
"Αυτό είναι αδύνατο."
Σηκώθηκε και ο Τέρρυ.
Η βροχή είχε σταματήσει και ο ήλιος έλαμψε ξανά στο δωμάτιο. Η Κάντυ έβγαλε τη ρόμπα και στάθηκε μπροστά στη βιβλιοθήκη.
"Γουάου, Τέρρυ, είναι όλα θεατρικά βιβλία!"
"Ναι..."Ο Τέρρυ τράβηξε έξω ένα θεατρικό, αλλά το ξαναέβαλε στη θέση του.
<Ναι>
και μετά η Ελαίηνορ Μπαίηκερ τον ρώτησε, "Θα ήθελες να έρθεις στην Αμερική?"Του είπε, "Θέλεις να έρθεις στην Αμερική να σπουδάσεις θέατρο;;;?"
<Αν με είχε ρωτήσει στο παρελθόν, θα είχα πάει σίγουρα...Αν είχα ερωτηθεί πριν γνωρίσω την Κάντυ...>
"Τέλος πάντων, αναρωτιέμαι τι το ενδιαφέρον έχει το θέατρο¨"
"Είναι στ΄αλήθεια ενδιαφέρον. Μπορείς να γίνεις οτιδήποτε στη στιγμή.Τη μια μπορεί να είμαι ένας πρίγκηπας και την άλλη ένας ζητιάνος.Και ίσως ένας δαίμονας που του αρέσουν οι γυναίκες. Γκρρρρ!"
"Αχ! Σταμάτα, Τέρρυ."
Η Κάντυ κυνηγημένη από τον Τέρρυ έτρεξε έξω γελώντας.
"Περίμενε! Θέλω να φάω αυτές τις φακίδες!"
"Τέρρυ, σταμάτα!"

Μάτια που άστραφταν από την οργή κοιτούσαν πίσω από το δέντρο τα παιδιά που έτρεχαν γύρω χαρούμενα.
<Κάντυ! Δε θα σε συγχωρέσω ποτέ! Δε θα αφήσω ποτέ τον Τέρρυ σε εσένα.>
Η Ελίζα πέταξε βίαια στο χώμα το μπουκέτο με τα λουλούδια που έφερνε στον Τέρρυ.

_________________
Μόνο με την καρδιά βλέπεις καθαρά.Την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν... king
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://akaliakoukou.page.tl
akaliakoukou
εργατική μελισσούλα!
avatar

Θηλυκό
Αριθμός μηνυμάτων : 2378
Ηλικία : 39
Τόπος : Χίος
Αγαπημένος χαρακτήρας : Τέρρυ!!!
Registration date : 21/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Το ημερολόγιο της Candice White Ardlay    Τρι Ιαν 04, 2011 8:39 pm

Chapter 5-2@After falling into the trap (wana ni hamatte^‚ν‚Θ‚Ι‚Ν‚ά‚Α‚ācj

[Η Κάντυ και ο Τέρρυ πιάστηκαν στην παγίδα της Ελίζας. Η Κάντυ κλείστηκε στη μαθητική φυλακή. O Τέρρυ διατάχτηκε να μείνει στο δωμάτιό του αλλά πέθαινε να βρεθεί κοντά της. Και ενώ καθόταν εκνευρισμένος στο δωμάτιό του ο Στήαρ και ο Άρτσυ όρμησαν μέσα χωρίς να χτυπήσουν την πόρτα. Ο Τέρρυ έμαθε πως η Κάντυ ήταν στη φυλακή.]

"Τέρριους, η Κάντυ έχει υποφέρει πολλά στη ζωή της μέχρι τώρα. Γι αυτό και θέλουμε να είναι ευτυχισμένη. Ελπίζω να συμφωνείς μαζί μου. Πάμε Άρτσυ, δεν υπάρχει λόγος να βρισκόμαστε εδώ."
O Στήαρ τράβηξε τον Άρτσυ από το μανίκι και έκλεισε την πόρτα.
Mόλις έφυγαν, ο Τέρρυ αγριοκοίταξε στο ταβάνι και έβγαλε ένα μακρόσυρτο αναστεναγμό.
<Ω Θεέ μου! Ω Θεέ μου! Δεν ξέρω τι έχει περάσει. Η Κάντυ που γνωρίζω εγώ είναι μιά υιοθετημένη γλυκιά κοπέλα.>

Ο Τέρρυ τράβηξε με δύναμη την κουρτίνα σκίζοντάς την.
<Και τι έχω κάνει εγώ μέχρι τώρα? Το μόνο που έκανα ήταν να εναντιώνομαι στον πατέρα μου αλλά να χρησιμοποιώ τα χρήματά του...
Να πάρει...
Δε θα αφήσω κανένα να βλάψει την Κάντυ!
Δε θα συγχωρήσω ποτέ αυτούς που την έκαναν δυστυχισμένη.>
Η κουρτίνα έπεσε με θόρυβο πάνω στο μπράτσο του.
"Να πάρει... Εγώ πρέπει να σε υπερασπιστώ Κάντυ. Κάντυ, εγώ... εσένα… "
Ο Τέρρυ δάγκωσε δυνατά τα χείλη του και βγήκε έξω από το παράθυρο. Έτρεξε στην φυλακή όσο πιο γρήγορα μπορούσε.Το υγρό γρασίδι θρόιζε σε κάθε του βήμα.
Μια βαθιά σιωπή σαν σε τάφο. Ο Τέρρυ άγγιξε με το πρόσωπό του τον υγρό πέτρινο τοίχο.
<Αναρωτιέμαι αν η Κάντυ είναι εδώ… Αν ήμουν μεγαλύτερος,...> σκέφτηκε ο Τέρρυ.
<Θα έπαιρνα την Κάντυ και θα φεύγαμε από αυτό το σχολείο, λέγοντας “αντίο” γελαστά και θα μπορούσαμε να ζήσουμε μαζί.>
Ο Τέρρυ ακούμπησε στον τοίχο και έκλεισε τα μάτια του.
"Θα μείνω κοντά σου μέχρι το πρωί, Κάντυ."
Μέσα στο βαθύ σκοτάδι, το μόνο που ακουγόταν ήταν το θρόισμα από τα φύλλα που έπεφταν στην αυλή.




Chapter 5-3@The separation (wakare^‚ν‚©‚κj)


Το επόμενο πρωί, οι ψίθυροι για την Κάντυ και τον Τέρρυ ακούγονταν παντού στο σχολείο.
"Άκουσα πως συναντήθηκαν εχτές στο στάβλο !"
"Η Κάντυ μάλλον είναι στη φυλακή."
"Το λογικό είναι να αποβληθεί από το σχολείο αφού έκανε τέτοια ανήθικα πράγματα."

Όποτε η Άννυ και η Πάττυ άκουγαν τα άλλα παιδιά να μιλούν ψιθυριστά κοίταζαν η μία την άλλη με λυπημένο ύφος. Δεν πίστευαν τις διαδόσεις για την Κάντυ και τον Τέρρυ, αλλά δεν ήξεραν και τι να κάνουν. Σκέφτονταν μόνο πόσο αναποτελεσματική ήταν κάθε τους κίνηση και αυτό τις στενοχωρούσε περισσότερο.

[Ο Τέρρυ πήγε να δεί την αδερφή Γκρέυ και να συζητήσουν για τη συμπεριφορά τους. Η αδερφή Γκρέυ αποδοκίμασε τα παράπονά του. Ο Τέρρυ της ανακοίνωσε πως θα έφευγε εκείνος από το σχολείο αντί για την Κάντυ. Έτσι, η Κάντυ θα μπορούσε να βγει από τη φυλακή και να παραμείνει στο δωμάτιό της. Αργότερα, η Κάντυ επισκέφτηκε το δωμάτιο του Τέρρυ και βρήκε το σημείωμά του. Άκουσε κάποιον απ΄έξω να λέει πως ο Τέρρυ θα έφευγε από το Λονδίνο νωρίς το πρωί]

<Πρέπει να ακολουθήσω τον Τέρρυ... Πρέπει να τον βρω και να του πω, "Μην πας πουθενά!">.
Η Κάντυ πήδηξε από το μπακλόνι στο δέντρο.
<Αν πάω εκεί, ίσως προλάβω το πλοίο πριν σαλπάρει την αυγή.>
Η Κάντυ βγήκε έξω από το σχολείο ψάχνοντας πυρετωδώς μια άμαξα.
"Γρήγορα! Πηγαίνετε προς το λιμάνι, γρήγορα !"
"OK! Πάμε!"
Ο αμαξάς μαστίγωσε το άλογο και η άμαξα άρχισε να τρέχει στους δρόμους μέσα στα σκοτάδια. Η Κάντυ προσευχόταν.
<Σε παρακαλώ, σε παρακαλώ Θεέ μου, κάνε με να τον δω έστω για μια στιγμή. Δεν του έχω πει...>
Τα δάκρυα συνέχιζαν να κυλάνε από τα μάτια της εμποδίζοντάς την να προσεύχεται.
<“Ναι, ποτέ δεν μπόρεσα να το εξομολογηθώ”… "Σ’ αγαπώ.">
Το λιμάνι ήταν νωτισμένο από την ομίχλη. H Kάντυ έτρεξε απελπισμένα μέχρι τα κάγκελα του λιμανιού.
"Τέρρυ! Τέρρυ! Μη φεύγεις!"
Έβλεπε το πλοίο να ξεμακραίνει. Αν και ήταν μακρυά μπορούσε ακόμη να το δει.
<Αν δεν υπήρχε η θάλασσα, θα μπορούσα να τρέξω κοντά του...>
"Τέρρυ! Τέρρυ..."
Το πλοίο ολοένα και απομακρυνόταν από εκείνη. Η φωνή της χάθηκε σε ένα σφύριγμα.
<Γιατί φεύγεις, Τέρρυ;;; Νομίζεις πως επειδή αποβλήθηκες από το σχολείο αντί για μένα θα ήμουν χαρούμενη γι αυτό?! Υπάρχει κάτι που θέλω να κάνω...>
Νόμιζε πως άκουσε τη φωνή του.
<Είναι αλήθεια, Τέρρυ, εγώ...>
Η Κάντυ κοίταξε δακρυσμένη προς το πλοίο. Η ομίχλη σιγά σιγά διαλυόταν.Το πλοίο έλαμψε στην αντανάκλαση της ανατολής. Το πλοίο με τον Τέρρυ τραβούσε προς το φως.
<Τέρρυ... Άρχισες να ορίζεις το δικό σου μονοπάτι... Θέλω να βρω και εγώ το δικό μου όπως και εσύ...Τότε είμαι σίγουρη πως μια μέρα θα ξαναβρεθούμε. Είναι αδύνατο να μη μπορούμε να βρεθούμε, όσο θα ζούμε...>
Το πλοίο που μετέφερε τον Τέρρυ στην Αμερική τυλίχτηκε στο φως και χάθηκε από τα μάτια της Κάντυ.…………………………………………………………………………………………………………………………………… ………………………………Όταν επέστρεψε στο σχολείο, άνοιξε το ημερολόγιό της και έγραψε τα εξήςSad Ο Τέρρυ αναφέρεται ως Τ.Γ.)
<Τα λόγια δεν επαρκούν για να εκφράσω όσα νιώθω για τον Τ.Γ. Μου έδωσε τόσες όμορφες αναμνήσεις και τώρα έφυγε . Όχι, δε θέλω να λέω μόνο “αναμνήσεις” και πως “έφυγε”.
Πιστεύω πως θα συναντηθούμε ξανά κάποια μέρα.

Τ.Γ. θα φυλάξω μέσα μου προσεκτικά τα αισθήματά μου για σένα. Αλλά Τ.Γ. μη μου θυμώσεις. Αν και σε απέβαλαν αντί για μένα και με υπερασπίστηκες, θα φύγω και εγώ από αυτό το σχολείο. Γιατί καταλαβαίνω πως το μονοπάτι της ζωής μου σε αυτό το χώρο σταματά εδώ. Αν έμενα, το μέλλον μου θα ήταν εξασφαλισμένο. Αλλά έμαθα πως δε θα είμαι και ευτυχισμένη.
Θέλω να ανακαλύψω το δικό μου δρόμο.
Αυτό μου το έμαθες εσύ, Τ.Γ.
Σ’ ευχαριστώ Τ. Γ. και επέτρεψέ μου να το φωνάξω με όλη τη δύναμη της καρδιάς μου:
“Τέρριους, σε αγαπώ όσο κανέναν άλλον”.>

Η Κάντυ τελειώνοντας, έκλεισε το ημερολόγιο και το έστειλε στον Μεγάλο θείο Γουϊλλιαμ.
Έπειτα είπε:
“Τέρρυ, θα κρατήσω τη γραβάτα σου μέχρι την ημέρα που θα συναντηθούμε ξανά.”
(ήταν εκείνη με την οποία έδεσε το χέρι της στη γιορτή του Μάη)
Έβαλε τη γραβάτα στην τσάντα της, έκλεισε την πόρτα πίσω της και έφυγε από το Κολέγιο αναπολώντας τις όμορφες στιγμές που έζησε.

_________________
Μόνο με την καρδιά βλέπεις καθαρά.Την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν... king
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://akaliakoukou.page.tl
 
Το ημερολόγιο της Candice White Ardlay
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1
 Παρόμοια θέματα
-
» Snow White and the Huntsman
» Μετά από τον Θάνατο του Άντονυ, by Turrican.
» Sissies And Witches ~ Aδερφές Και Μάγισσες
» Το χρήμα δεν φέρνει την ευτυχία...
» Pokemon Black and White

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Candy-Candy :: Συζητήσεις :: Η νουβέλα της Κάντυ-
Μετάβαση σε: